Persoonlijke update.

Het wordt wel weer eens tijd voor een persoonlijke update! Ik vertel tussen de regels door van alles over wat ik doe, maar een echte persoonlijke update was alweer een tijdje geleden. Ik vertel je over mijn werk, over mijn afgelopen week en weekend en over mijn plannen voor de komende tijd!

Laten we maar beginnen bij het feit dat ik nog steeds geen foto’s heb gemaakt die ik bij dit soort artikelen kan plaatsen. Iemand ideeën hoe ik leuke foto’s kan maken daarvoor?

Werk – en het einde daarvan wat in zicht komt… 
Zoals jullie weten werk ik sinds half december op het VMBO voor Vormgeven & Media in Rotterdam – dit is de vooropleiding van het Grafisch Lyceum, dat zich ook in Rotterdam bevindt. Ik geef daar 10 uur in de week Nederlands. Ik heb het heel erg naar mijn zin, al zijn er ook dagen dat ik alleen maar energie geef en er nauwelijks iets voor terug krijg. Het is nog een hele uitdaging om alles wat ik wil voor elkaar te krijgen, of in ieder geval tevreden de deur achter me dicht te trekken als ik ’s middags naar huis ga. Gelukkig zijn er ook hele leuke dagen, superleuke leerlingen en momenten en heb ik de leukste collega’s. Over het algemeen ga ik dus iedere dag met veel plezier naar mijn werk.

Helaas is mijn contract tijdelijk. Dat wist ik toen ik begon, want ik ben aangenomen als vervanger voor iemand die langdurig ziek is. Zij is nu weer gedeeltelijk terug op school en gaat vanaf deze week haar lessen weer steeds meer opbouwen, zodat ze na de meivakantie helemaal weer kan gaan werken. Hartstikke fijn, maar natuurlijk niet voor mij. Het betekent namelijk dat ik op 21 april hoogstwaarschijnlijk mijn laatste werkdag heb. Superjammer, maar gelukkig heb ik wel een hoop ervaring opgedaan en vond ik het heel fijn (en het geld was natuurlijk ook erg welkom). Ik sta niet helemaal op straat, want ik heb natuurlijk mijn baantje bij Sandd aangehouden, dus daar ga ik gewoon mee door.

Ondertussen ben ik weer ‘lekker’ aan het solliciteren geslagen… Nadat dit artikel af is (ik schrijf dit op maandagochtend) ga ik dan ook even een poosje fanatiek sollicitatiebrieven schrijven, want ik heb nog wat vacatures liggen! Dit is een beetje de periode dat er in het onderwijs veel vacatures online komen voor het nieuwe jaar, dus daar kan ik dan al fijn op reageren. Woensdag heb ik ook een gesprek met een onderwijsbureau – ik sta al bij een tweetal ingeschreven in Rotterdam (Maandag en Daan) maar er komt er dus nog eentje bij. Daarnaast sta ik ook ingeschreven bij verschillende onderwijsvacaturebanken en ook gewone vacaturebanken, dus ik krijg van alles updates binnen en kan dus gelijk aan de slag met solliciteren. Wish me luck…! Tips zijn natuurlijk ook altijd welkom!

Afgelopen week en weekend 
Afgelopen week was ik natuurlijk gewoon aan het werk, maar donderdagmiddag was wel erg leuk! Ik was eerder uit dan normaal en kon daardoor een bezoekje brengen aan de Hogeschool. Drie van mijn medestudenten van vorig jaar gingen namelijk hun diploma in ontvangst nemen en samen met nog een klasgenootje was ik daar dus bij! Het was wel gek om terug te zijn, ik ben er nog geen jaar weg maar het voelt al véél langer! Gelukkig hebben mijn klasgenootjes – vrienden, kan ik ook zeggen 🙂 – alle drie ook al een baan, dus dat is fijn. Tof om te zien dat zij nu ook hun diploma hebben. Daarnaast was het ook gewoon heel erg gezellig om ze weer te zien!

Het weekend was ook fijn! Vrijdagavond ben ik zoals iedere week naar de kerk geweest om te oefenen voor de musical. 29 april en 6 mei zijn onze uitvoeringen – we treden drie keer op – en dat komt nu best wel dichtbij! Ik heb er heel veel zin in! Maar ik vind het stiekem ook wel spannend, haha.

Zaterdag heb ik lekker uitgeslapen. Johan moest werken, maar hij was lekker op tijd klaar dus daarna zijn we bij de Oude Maas, een restaurant in Barendrecht, pannenkoeken gaan eten als lunch. Dat was leuk (en lekker)! Daarna hebben we een klein rondje door de omgeving gereden voordat we weer naar huis gingen. ’s Middags hebben we wat televisieprogramma’s teruggekeken en we zijn de rest van de dag lekker thuis gebleven. Zondag zijn we naar de kerk geweest, daarna hebben we koffie gedronken bij mijn schoonouders. Na het eten – thuis – hebben we een autoroute van de ANWB opgezocht om te gaan rijden. Het is de Zeven Heerlijkhedenroute geworden.

We zijn begonnen in Willemstad, in Noord-Brabant. Dat is ongeveer 20 minuten rijden vanaf ons huis.
Vervolgens hebben we heel veel verschillende plaatsjes doorkruist. We zijn een aantal keren verkeerd gereden omdat de route niet klopte of onduidelijk was. Dat vonden we wel jammer, we hadden gehoopt dat je gewoon lekker kon rijden en alles zou kloppen. Onderweg hebben we in Bergen op Zoom koffie gedronken en appeltaart gegeten. ’s Avonds rond zeven uur waren we weer thuis. Ik vond het erg leuk om een keer zo’n autoroute te doen! Het was nu niet echt lekker weer, maar als je zoiets in de zomer doet dan kun je onderweg ook nog allerlei plaatsjes bezoeken dus dat is wel erg tof denk ik! We zijn, zoals ik al zei, in veel verschillende plaatsen geweest – we waren dus best dicht bij huis, maar we kenden sommige plaatsen niet eens! Onder andere in… Willemstad (aanrader, erg leuk stadje!), Heijningen, Dinteloord, Kruisland, Moerstraten, Bergen op Zoom (zijn we ook eens eerder geweest, heel leuk centrum!), Hoogerheide, Huijbergen, Wouwse Plantage, Wouw, Rucphen, Bosschenhoofd. Hier zijn we ongeveer gestopt en naar huis gegaan, maar de route gaat dan nog iets verder. Uiteindelijk eindig je in Heijningen, als je de hele route uit zou rijden. We zijn zelfs nog even in België geweest! Toen waren we iets verkeerd gereden, want we moesten eigenlijk alleen een stukje over de grens (daar loopt namelijk precies een weg). Heel gek om zo de grens over te rijden, want je merkt er eigenlijk niets van. Er staat alleen een kleine grenspaal.
Om een lang verhaal samen te vatten: het was erg leuk, maar het was nog leuker geweest als het weer wat meer had meegewerkt en als de route helemaal goed was geweest. Maar zeker wel voor herhaling vatbaar!

Plannen voor de komende tijd 
Komend weekend zijn Johan en ik zes jaar samen! We wilden ’s avonds uit eten gaan en hebben via Vakantieveilingen een 10-gangenmenu (!) geboekt bij Niven, een restaurant in Rijswijk met één Michelinster. Dit konden we echter niet meer reserveren op zo’n korte termijn, dus daar gaan we nu begin mei eten. Zaterdag – we zijn eigenlijk op zondag zes jaar samen (26 maart), maar we wilden op zaterdag iets leuks gaan doen – gaan we dus niet uit eten, maar gaan we thuis wat uitgebreider koken. Overdag is Johan vrij van werk, dus we gaan naar een tentoonstelling over hyperrealisme in de Kunsthal en daarna naar een tentoonstelling over surrealisme in Boymans van Beuningen. Zin in!

Volgende week ben ik jarig en dan word ik 25 jaar (mijlpaal natuurlijk). Dat vier ik op zaterdag voor mijn (schoon)familie. Hier heb ik ook zin in, want ik vind jarig zijn altijd leuk! Op 22 april ga ik met Johan naar een concert van Frank Boeijen, dat is het cadeautje wat ik van hem krijg. Superfijn.

Zo, volgens mij heb ik jullie nu in iets meer dan 1200 woorden (!) weer bijgepraat over hoe het gaat en wat ik zoal aan het doen ben. Hoe gaat het met jullie?

Review boek vijf | Mooie meisjes.

Het is alweer tijd voor een review van een boek dat ik heb gelezen. Ditmaal waagde ik me aan een boek van Karin Slaughter, Mooie meisjes. Ik lees regelmatig reviews op andere blogs van boekenwurmen en dan komen er ook wel eens boeken van Slaughter voorbij. Ik was wel nieuwsgierig geworden, dus toen ik pasgeleden bij de Intratuin voor slechts €7,50 het boek Mooie meisjes kon kopen, besloot ik die mee te nemen en vrijwel gelijk te gaan lezen. Ik zit naar mijn werk – en weer naar huis – drie dagen in de week in de metro en in de bus, dus onderweg lees ik vrij veel. Ondertussen heb ik het boek dus uitgelezen en ik vertel je graag wat ik ervan vond!

Waar gaat het boek over? 
‘Wanneer op het nieuws melding wordt gemaakt van een vermist meisje, moet Claire Scott ongewild terugdenken aan haar eigen zusje. Zij verdween twintig jaar geleden, en het mysterie is nooit opgelost. Maar wanneer Claire alsnog de waarheid over de verdwijning van haar zus ontdekt, zal haar leven nooit meer hetzelfde zijn.

Karin Slaughter bekroont haar werk met deze superieure, duistere thriller over onvoorwaardelijke trouw en de kracht van zusterliefde.’

Wat vond ik van het boek? 
Het verhaal sprak me eigenlijk gelijk aan. Ik houd wel van mysteries en van thrillers. Het verhaal op de achterflap laat eigenlijk nog niet zoveel los, dus ik was wel benieuwd. Er zitten veel onverwachtse wendingen in het verhaal, dat vond ik echt top! Toen ik eindelijk dacht te begrijpen waar het boek over ging, gebeurde er weer iets geks waardoor ik er niets meer van begreep. Tot het einde toe was het boek dus spannend, dat vond ik echt een groot pluspunt.

In het begin begreep ik nog niet zoveel van het verhaal, het is niet gelijk dat er iets spannends gebeurt. In de verschillende hoofdstukken – die op verschillende manieren genummerd zijn, dat was fijn want dat schiep wat meer duidelijkheid – komen verschillende personages aan het woord. Gaandeweg kom je erachter hoe de personages zich tot elkaar verhouden en wie wie is. Dit moest een beetje op gang komen, ik werd niet gelijk gegrepen door het verhaal. Ik vond ook niet alle personages even leuk trouwens.

Het verhaal vond ik wel spannend, maar soms ook wel héél gruwelijk. Jullie weten inmiddels wel dat ik wel van thrillers houdt, en ook wel van gruwelijke thrillers met hier en daar wat details, maar ik vond dit boek soms echt teveel ingaan op details. Dat had van mij niet zo gehoeven. Ik wil niet teveel spoilers geven, maar je moet echt echt echt, meer dan in eerdere reviews waar ik dat ook zei, tegen details kunnen en gruwelijkheden. Er wordt gesproken over verminkingen, moord en verkrachtingen op de meest verschrikkelijke manieren die je kunt bedenken – en dan nog wel even wat meer, want ik kon dit soort, soms ook gewoon ranzige dingen, niet eens bedenken. Sorry mevrouw Slaughter, maar volgens mij moet je dan wel een beetje geflipt zijn om zoiets te bedenken en op te schrijven… Dat had wel wat minder gemogen.

Mijn algehele oordeel neigt toch wel naar de positieve kant, omdat ik toch wel wilde weten hoe het afliep, of het vermiste zusje gevonden zou worden en wat er precies heeft plaatsgevonden en omdat sommige personages wel interessant waren. Ik was ook wel nieuwsgierig hoe sommige wendingen dan weer in het verhaal geplaatst konden worden en wie de mysterieuze ‘ik-persoon’ die sommige hoofdstukken ‘schrijft’ was. Kortom: als je van erg gedetailleerde thrillers houdt met gruwelijke moorden en soms wat grof taalgebruik, maar met een spannend verhaal waarvan je tot het einde toe denk ‘hoe loopt dit af?’, dan kan ik je dit boek erg aanraden. Voor mij wordt het niet zo snel meer een boek van deze schrijfster denk ik, ik heb liever wat lichtere thrillers.

Het volgende boek waar ik nu in begonnen ben is ‘Het huis aan de Gouden Bocht’ van Jessie Burton. Dit is een historische, fictieve roman. Even iets heel anders… 😉

Kleurplaten | 4 – 2017.

Het heeft even geduurd, maar vandaag deel ik met jullie weer een aantal kleurplaten die ik de afgelopen tijd heb gemaakt! Ik dacht dat ik er weer 5 voor jullie had – zoals altijd – maar het blijken er zelfs zes te zijn.

De eerste is er eentje die ik een tijdje geleden bij mijn ouders maakte; deze komt uit een kleurboek van mijn moeder en daarom heb ik er dus alleen nog de foto van die ik op Instagram heb geplaatst.

Deze plaat komt uit Het tweede kleurboek voor volwassenen op reis. Ik heb best wel lang over deze kleurplaat gedaan, omdat het patroontje niet zo makkelijk was om te kleuren. Daardoor had ik steeds na een paar rijtjes kleuren geen zin meer. Uiteindelijk is er toch een einde aan gekomen en het resultaat vind ik wel tof.

Ik weet niet meer precies waarom ik besloot dat deze kleurplaat wel leuk was om te gaan kleuren. Wat een werk, al die kleine dingetjes! De grotere patronen heb ik afgewisseld met de kleine stukjes, omdat het anders helemaal niet leuk meer was om te doen. De blaadjes heb ik allemaal in verschillende tinten groen gekleurd, om het wat rustiger te houden. Als er zulke kleine figuurtjes op een kleurplaat staan, wissel ik meestal steeds mijn stiften af zodat er genoeg verschillende kleuren op de plaat staan, maar dan kleur ik wel verspreid over de kleurplaat met dezelfde stift gelijk een aantal verschillende vakjes. Dan duurt het niet zo lang voordat de kleurplaat af is. De achtergrond heb ik wit gelaten, niet omdat ik dat per se mooier vond bij deze plaat, maar omdat ik het niet zag zitten om om al die mini-vakjes heen te kleuren.

 

Dit soort kleurplaten vind ik superleuk! Kleine vakjes, maar uiteindelijk is het niet gewoon een patroon maar is het ook echt een bestaande figuur. Dat vind ik heel leuk. Sommige stukjes zijn hetzelfde – bij het varken tenminste – en dat zorgt ervoor dat je een soort symmetrie kunt aanbrengen, waardoor het niet te druk wordt; alleen zijn er dus ook weer aparte vakjes waardoor niet alles hetzelfde is. Die afwisseling (ik hoop dat ik het goed uitgelegd heb, ik weet niet zo goed hoe ik dat onder woorden moet brengen) vind ik fijn. Bij de aardbei – ik denk tenminste dat het een aardbei is, wat denken jullie? – was er totaal geen symmetrie, dus heb ik zelf maar wat gedaan. Door een aantal patroontjes dezelfde kleur te geven is het toch niet te druk geworden. De rand eromheen kleuren was trouwens niet zo leuk, haha! Daar kwam voor mijn gevoel geen eind aan. Ik vind deze plaat wel echt heel leuk geworden.

Tot slot heb ik deze vlinder gekleurd. De vier platen die je net hebt gezien komen trouwens allemaal uit hetzelfde kleurboek (40x kleurplaten voor volwassenen, die kost slechts €0,99 bij Zeeman, aanrader!). Ik heb bij deze vlinder wel gekozen voor herhaling. Alle vier de vleugels hebben hetzelfde patroon en door het allemaal hetzelfde te kleuren is het niet te druk geworden. Ik vind deze ook echt heel mooi geworden.

Dat was het weer voor deze keer! Ik hoop dat jullie het weer leuk vonden om te zien!

Twee weekendwandelingen.

Afgelopen weekend gingen Johan en ik weer eens een weekendje naar mijn ouders. Johan was zaterdag vrij (en ik hoef natuurlijk nooit naar werk op zaterdag – en daarnaast probeer ik op zaterdag sowieso niet te werken) dus we gingen op tijd weg. ’s Middags maakten we een kleine wandeling in het Leuvenumse bos. Dat is vlakbij mijn ouders. Er is trouwens ook een groot stuk zandverstuiving (het Hulshorsterzand en een aantal kilometer verderop het Beekhuizerzand – allebei aanraders om eens te gaan wandelen!), maar dit keer gingen wij in het bos wandelen. Er zitten op een bepaald stukje regelmatig ijsvogels en we wilden er graag eentje zien. Dat is gelukt! Ik kon er helaas geen foto van maken, want hij vloog razendsnel langs, maar we hebben ‘m wel gezien dus dat is tof! 🙂 Daarnaast zagen we ook een grote bonte specht (hoewel ik die meer gehoord dan gezien heb, haha).

Op zondagmiddag hebben we samen met mijn ouders nog een wandeling gemaakt, ditmaal bij de Stakerberg in de buurt. Dit is een grote weide met verschillende speeltoestellen en bankjes en eromheen is zowel bos als heide waar je kan wandelen. We hebben een wandelroute gelopen, de Tijdkijkerroute. Er stond geen afstand bij, maar ik denk dat het ongeveer 5 kilometer lopen was. Je loopt dan over de heide en door het bos en uiteindelijk kom je aan de achterkant van de speelweide weer uit. Vroeger ging ik hier wel eens heen met mijn ouders. Ik was er nu al heel lang niet meer geweest, dus het was wel leuk om hier weer eens te wandelen. Het was natuurlijk zowel zaterdag als zondag prachtig weer, dus was het extra fijn om te wandelen!

Op beide dagen heb ik wat foto’s gemaakt die ik vandaag aan jullie wil laten zien! Er zitten ook wat foto’s bij die Johan gemaakt heeft tijdens de wandelroute van zondag.

Zaterdag

Aan dit stukje van de Hierdense beek zitten dus regelmatig ijsvogels.

Het was nog niet zulk mooi weer als zondag, maar het was zeker aangenaam om te wandelen.
Je kan het niet zo goed zien op de foto’s, want het was nog een beetje bewolkt en we waren natuurlijk in het bos.

Zondag

Hier kun je wél gelijk zien dat het prachtig weer was! Ik heb een gedeelte van de route zelfs zonder jas kunnen lopen, echt zo fijn! Laat de lentetemperaturen maar blijven de komende tijd, ik hou ervan.

Dit is één van de redenen waarom ik wandelen bij mijn ouders in de regio zo tof vind.
Er is bos, heide, zandverstuiving, akkers en weilanden… Eigenlijk vrijwel alles en allemaal vlakbij!

We liepen dus de Tijdkijkersroute. Om de zoveel tijd staat er een rode verrekijker. Als je daar doorheen kijkt zie je een plaatje (op de lens geplakt) van hoe het vroeger was. Je gaat steeds verder terug in de tijd, het gebied bestaat dan ook al heel lang. Op iedere tijdkijker staat ook wat informatie over een tijdsperiode en een vraag of opdracht. Het is natuurlijk vooral voor kinderen bedoeld, maar ik vond het ook wel leuk om wat meer te leren over het gebied. Johan maakte even wat fotootjes door de tijdkijkers heen, zodat je wat beter kunt zien hoe het eruit ziet.

Aan het einde van de route staat ook een uitzichttoren. Deze is best wel hoog en de trap is open, dus mijn moeder en ik bleven lekker beneden. Johan is met mijn vader wel naar boven gegaan en heeft ook wat foto’s van het uitzicht gemaakt, die ik je nu ga laten zien.

Je hebt echt een prachtig uitzicht als je boven bent! Het was heel helder, dus in de verte konden ze zelfs de windmolens in Zeewolde zien! Hierden, waar mijn ouders wonen, konden ze trouwens niet zien, omdat dat iets lager en zeg maar ‘achter’ het bos ligt.

Terug naar de auto liepen we over de speelweide en omdat er een vrij lange rij stond voor de kabelbaan – die ook best wel laag was (anders was ik echt gegaan want ik HOU van kabelbanen haha!) – gingen mama en ik maar even schommelen. Dat blijft ook altijd fijn.

Het was echt een fijn weekend! Hebben jullie ook een leuk weekend gehad?

Review boek vier | Manipulatie.

Nog niet zo lang geleden las ik het boek Kern van leugens uit. Daarna begon ik eigenlijk direct in het volgende boek: Manipulatie (misschien moet ik, nu ik zoveel boeken lees, toch maar eens een bepaalde uitdaging voor mezelf bedenken voor dit jaar?). Inmiddels heb ik dit boek ook uit. Ik ging in de vakantie een aantal dagen naar mijn ouders, dus zat ik twee keer twee uur in de trein. Toen heb ik veel gelezen. Op woensdag ging ik met mijn moeder naar de sauna en toen heb ik ook een tijdje gelezen. Vandaar dat het boek zo snel uit was, haha! Vandaag vertel ik je of je Manipulatie, geschreven door Mark Allen Smith, ook moet lezen en waar het boek over gaat.

image-2017-01-27-1

Waar gaat het boek over? 
Manipulatie is, zoals al op de voorkant van het boek staat en je misschien aan de hand van de afbeelding ook al had kunnen bedenken, een thriller.

‘Geiger heeft een gave: hij laat mensen de waarheid spreken. En in zijn vak – dat van informatiehandel – is deze gave van onschatbare waarde. Anders dan bij zijn concurrenten komt er bij Geiger zelden bloed aan te pas. Met zijn methode, deels fysiek, grotendeels psychologisch, brengt hij zijn slachtoffers op het punt waar pijn niets is vergeleken bij angst. Want alleen daar houden de leugens op.

Wanneer zijn partner, Harry Boddicker, een cliënt binnenhaalt die een twaalfjarig kind wil laten ondervragen, weiger Geiger de zaak en besluit hij instinctief de jongen te redden. Als Geiger en Harry echter niet snel uitvinden om welke obscure reden de cliënt het geheim van de jongen nodig heeft, zullen ze zelf het slachtoffer worden van een meedogenloze vijand…

Wat vond ik van het boek? 
Eerst even dit: Geiger is echt de naam van de hoofdpersoon. In het boek wordt uitgelegd waar deze naam vandaan komt, want een normale naam is het natuurlijk niet. Het boek wordt een ‘spectaculaire, originele thriller’ genoemd. Het verhaal was een beetje vaag en dat sprak me wel aan, daarom heb ik het boek gekocht. Het boek was soms een beetje lastig te volgen en het verhaal moet een beetje op gang komen. Er komen best wel veel personen in het boek voor waardoor je goed op moet letten waar het over gaat.

Wat zeker belangrijk is om rekening mee te houden bij dit boek is dat je wel tegen gruwelijke details moet kunnen. Bij het vorige boek zei ik dat ook al, maar bij dit boek gaat het nog wel een stapje verder. Je hebt natuurlijk te maken met een hoofdpersoon die handelt in informatie en daarvoor allerlei martelpraktijken niet schuwt. Het gaat meer om angst dan om pijn, maar ook deze details kunnen best gruwelijk zijn. Daarnaast kom je gedurende het verhaal erachter waarom Geiger zo’n bijzondere man is en hoe zijn verleden in elkaar zit. Daar horen ook wel wat details bij die niet zo fraai zijn. Uiteindelijk werd het boek steeds spannender en kwam er steeds meer actie in, dat vond ik heel fijn. Ik was dan ook benieuwd hoe het af zou lopen. Het verhaal liep anders af dan ik had verwacht, er zat een mooie wending in. Dat vond ik ook tof.

Mijn conclusie is dan ook dat ik iedereen die van thrillers houdt en van een goed, opbouwend verhaal, kan aanraden om dit boek te gaan lezen!

Uitdaging nummer 3 + terugblik nummer 2.

Er is alweer bijna een week voorbij in maart, maar ik had nog niet mijn maandelijkse artikel geschreven over de uitdaging van komende – of in dit geval: deze – maand en de terugblik op de afgelopen maand. In februari had ik mezelf als uitdaging gesteld om minimaal 4 kaartjes te sturen en om wat sociale afspraken in te plannen. Volgens mij is het goed gelukt met deze uitdaging! We zijn een dagje naar Blijdorp geweest met mijn schoonfamilie en ik ging koffie drinken met een vriendin en een paar keer met een vriend. Oh en ik ging afgelopen dinsdag pizza eten met een hele goede vriendin van mij – toen was het 28 februari dus dat telt ook nog mee voor deze uitdaging! Het sturen van de kaartjes is ook gelukt!

image-2017-01-04-8 image-2017-01-04-6 image-2017-01-04-5

Een tijdje geleden alweer bestelde ik een pakketje waar deze kaartjes in zaten (van de eerste soort zaten er trouwens drie in en er was nog een extra soort kaarten). Ik heb inmiddels van deze drie soorten allemaal een kaart verstuurd – of gegeven bij een cadeautje. De eerste (linksboven) was voor vrienden van ons die we hebben helpen verhuizen en waar we, als dank daarvoor, begin februari gingen eten (en natuurlijk in hun nieuwe huis kijken!). We hadden een cadeautje gekocht voor het nieuwe huis en daar moest natuurlijk een mooi kaartje bij!

Eén van de kaartjes rechtsboven heb ik naar Lisanne gestuurd, van Lisanne Leeft. Zij kan niet vaak naar buiten en ligt veel op bed, daarom wilde ik haar al een tijdje een kaartje sturen. Dat heb ik afgelopen maand dus eindelijk gedaan! Het kaartje dat je onderaan ziet heb ik naar mijn neef en nicht gestuurd, die afgelopen maand iets naars hebben meegemaakt.

Er ontbreekt op de foto’s nog één kaartje, met twee beertjes erop. Ik kan de foto niet meer terugvinden, sorry, dus even zonder foto. Die kaart heb ik naar mijn oom en tante gestuurd, die afgelopen maand 50 jaar getrouwd waren. We waren uitgenodigd voor hun feestje, maar we konden niet komen. Daarom hebben we een kaartje gestuurd en daarbij een cadeautje.

Zelf ontving ik ook nog een kaartje, van Saskia, met twee maskertjes erbij. Superleuk!

De uitdaging van maart 
Voor deze maand was ik van plan om de hele maand geen koffie te drinken. Dat is echter mislukt, want op de eerste dagen van maart heb ik al aardig wat kopjes koffie gedronken. Ik schuif dit dus denk ik door naar volgende maand en hopelijk denk ik er dan wél gelijk aan. Voor maart heb ik dus een andere uitdaging bedacht: geen alcohol drinken.
Dat klinkt misschien alsof ik veel alcohol drink. Volgens mij valt dat best mee, want ik ga eigenlijk nooit uit en dus is het vooral thuis of als ik bij vrienden ben. Ik vind een biertje of wijntje wel lekker altijd en ook een likeurtje (zoals Liquor 43, Piña Colada of Boswandeling) gaat er ook wel in. Deze maand ga ik dus proberen om eens een hele maand geen alcohol te drinken. Ik ben benieuwd of het gaat lukken!

Stel jij jezelf wel eens een uitdaging voor een bepaalde tijd?

Een dagje naar Zoo Antwerpen.

In de adventskalender had ik voor Johan een dagje naar Zoo Antwerpen als cadeautje gedaan. Afgelopen maandag was het dan zover: we gingen een dagje naar de dierentuin van Antwerpen! Het was er niet zo druk, wat wel fijn was. Dit kwam denk ik voornamelijk door het weer, het was helaas niet zo heel mooi weer. ’s Ochtends viel het wel mee, maar in de middag heeft het toch wel veel geregend en was het best wel koud door de harde wind. Dat was wel jammer, maar het was alsnog wel een leuke dag! Ik heb om één of andere reden vooral veel foto’s gemaakt van vissen – meestal lukt dat niet zo goed bij mij, maar dit keer blijkbaar wel. Doordat het ’s middags regende heb ik buiten wat minder dieren op de foto gezet. De foto’s die ik wél heb gemaakt en die ook nog eens leuk waren, laat ik vandaag aan jullie zien! Ik denk dat er de komende dagen nog wel wat meer artikelen online gaan komen, want afgelopen week had ik vakantie (en Johan ook) en dus heb ik wat leuke dingen gedaan waar ik nog wat meer over wil vertellen. Door de vakantie heb ik afgelopen week dus ook nauwelijks geschreven, vandaar dat er niets online gekomen is!

image-2017-03-04 image-2017-03-04-1

Deze foto’s maakte ik in de vlindertuin. Omdat het nog niet het vlinderseizoen is, waren er geen vlinders te zien, maar de tuin zelf was ook de moeite waard om te bekijken. Het is gevestigd in een oud monumentaal gebouw, waarvan je er wel meer ziet in Zoo Antwerpen, omdat het al een oude dierentuin is. Dat vind ik heel tof aan deze zoo.

image-2017-03-04-2 image-2017-03-04-3

Sinds een tijdje zijn er twee koala’s in Antwerpen. Schattig!

image-2017-03-04-4 image-2017-03-04-5

In België zijn ook preventieve maatregelen genomen tegen vogelgriep. Daardoor was er bijvoorbeeld een net gespannen over het hok van de pinguïns en kon je niet door sommige volières lopen. De meeste vogels konden we gelukkig wel zien – dan was het opgelost zoals bij de pinguïns, of is er een dicht binnenhok of is het sowieso al met gaas (zoals het linkerhok met vogels die je in de natuur bij ons ook tegen kunt komen).

image-2017-03-04-6 image-2017-03-04-7

Ik vind giraffen zo leuk! Als ze eten zien ze er helemaal grappig uit. Het nieuwe savannegebied waar de giraffen binnenkort heen gaan was nog niet helemaal klaar, en in het gedeelte dat al wél klaar is mochten we nu niet wandelen omdat hier dus ook vogels los vliegen.

image-2017-03-04-8 image-2017-03-04-9

Deze waterbuffels liepen aan de zijkant van het nieuwe savannegebied en die konden we dus van heel dichtbij (achter glas) bekijken. Er was ook een kalfje, maar die kon ik niet zo goed fotograferen.

image-2017-03-04-10 image-2017-03-04-11

In de oude Egyptische tempel is het binnenverblijf van de giraffen // We zijn vervolgens in het aquarium geweest, waar ik dus best wel veel foto’s heb gemaakt. Ik ben niet zo goed in vissoorten onthouden, dus ik zet het er alleen even bij als ik weet wat het is voor vis.

image-2017-03-04-12 image-2017-03-04-13

Krab // Rog

image-2017-03-04-14 image-2017-03-04-18

Er zijn ook een aantal aquaria met mooi koraal en tropische vissen.
Je kijkt je ogen uit met al die prachtige kleuren!

image-2017-03-04-15 image-2017-03-04-16

image-2017-03-04-17

Mijn favoriete soort vis (ja, die heb ik) was er ook! Er waren maar liefst 11 koraalduivels! Zo mooi!

image-2017-03-04-19 image-2017-03-04-20

image-2017-03-04-22 image-2017-03-04-23

image-2017-03-04-21

Kreeft en nog meer visjes

image-2017-03-04-24 image-2017-03-04-27

Er is ook een groot reptielenhuis. Links zie je een soort hagedis – ik weet niet meer hoe die heet – en rechts een baby-schildpad. Er waren verschillende hokjes met baby-reptielen, echt heel lief!

image-2017-03-04-25 image-2017-03-04-26

Bijvoorbeeld baby-baardagamen! ❤ ❤ ❤

image-2017-03-04-28

En nog een babyhagedis

image-2017-03-04-29 image-2017-03-04-30

Deze kikker heeft normaal een groene kleur, zoals die je links ziet, maar in dit hok zwom ook een albino!

image-2017-03-04-31 image-2017-03-04-32

Nog een kikker // Leguaan

image-2017-03-04-33 image-2017-03-04-34

Kraaghagedis // Komodovaraan

image-2017-03-04-35 image-2017-03-04-36

Natuurlijk moest ik mijn favoriete vogels – uilen – ook fotograferen. Dit zijn de sneeuwuilen.

image-2017-03-04-37 image-2017-03-04-38

Oehoes (aan het schuilen voor de regen) // Laplanduil

image-2017-03-04-39 image-2017-03-04-40

Deze uil zat héél dichtbij de tralies. Johan heeft er nog mooiere foto’s van kunnen maken, ik was toch een beetje bang dat ‘ie zou happen haha! Ik weet niet meer welke soort dit is, sorry. // Wilde reiger (ook één van mijn favoriete vogels)

image-2017-03-04-41

Ik heb heel veel foto’s gemaakt van de beverratten, maar ze waren eigenlijk allemaal mislukt.
Deze kwam het beste in de buurt van gelukte foto dus plaats ik die maar, haha!

image-2017-03-04-42

’s Middags zijn we nog even het station van Antwerpen, dat direct naast de dierentuin is, binnengelopen. De centrale hal is altijd zo mooi! Daar moest ik natuurlijk ook even een foto van maken!

Het was een leuke dag! Jammer van het weer dat een beetje tegenzat, maar het was gezellig en het was weer leuk om een bezoekje te brengen aan Antwerpen! Dit was mijn tweede bezoekje aan deze dierentuin en ik kan het je aanraden om er ook eens heen te gaan als je in de buurt bent!

Review boek drie | Kern van leugens.

Afgelopen week las ik mijn derde boek van dit jaar uit: Kern van leugens, geschreven door Iris Johansen, een Amerikaanse schrijfster. Een aantal jaren geleden las ik al een ander boek van haar (De schedel) en die vond ik erg goed, dus toen ik dit boek zag liggen bij het Boekenfestijn wist ik: deze moet mee!

image-2017-01-27-2

Waar gaat het boek over? 
Forensisch artieste Eve Duncan heeft helemaal geen zin in een nieuwe klus. Ze wil thuis zijn. Bij haar geliefde, Joe, en haar geadopteerde dochtertje Jane. Toch accepteert Eve een geheimzinnige opdracht van een invloedrijke senator om het hoofd te reconstrueren van een onbekende man, wiens lichaam in de moerassen van Louisiana is gevonden. Vanaf het moment dat Eve aan de slag gaat, is het duidelijk dat er iemand is die niet wil dat Eve haar werk afmaakt. Vastberadener dan ooit wil Eve nu de identiteit weten van de man. Eve wordt, samen met Joe, meegesleurd in een draaikolk van gebeurtenissen, waarbij er maar één is die de waarheid weet: de dode zelf…

Wat vond ik van het boek? 
Het verhaal op de achterkant van het boek beschrijft het verhaal perfect: er zit absoluut een ‘draaikolk van gebeurtenissen’ in het verhaal. Op het moment dat ik het boek al voor meer dan de helft had gelezen en eindelijk dacht te begrijpen wat er gebeurde en hoe het verhaal af zou lopen, zat er een onverwachte wending in het boek waardoor het verhaal weer totaal onbegrijpelijk werd – op een goede manier. Het boek is spannend, maar als je niet tegen teveel details over moorden kunt dan kun je het beter niet lezen, want dan vind je het waarschijnlijk té spannend. Ik vond het soms een beetje too much, er gaan best wel veel mensen dood en doordat je heel lang niet weet waarom, is dat heftig.

Ik vind het verhaal wel goed geschreven. Hier en daar vond ik de dialogen tussen mensen niet altijd even leuk en het overleden dochtertje van Eve komt in een soort visioenen ook aan het woord – dat is niet altijd zo mijn ding, hoewel het hier wel iets toevoegt aan het verhaal (in andere boeken over Eve Duncan komt dit ook aan bod) – dus dat vond ik wel twee nadelen aan het boek, maar over het algemeen ben ik erg enthousiast. Spannend, je wilt weten hoe het verder gaat, soms is het heel grappig en er wordt ook uitgelegd hoe Eve als forensisch artieste (ze reconstrueert dus schedels) te werk gaat. Dat vond ik heel interessant. Aanrader als je houdt van spannende boeken en niet vies bent van een beetje gruwelijkheid!

Zonsondergang op het strand.

Zondag waren Johan en ik eigenlijk de hele dag nog niet buiten geweest. Het was ook niet erg lekker weer, tot het einde van de middag. Toen klaarde het ineens best wel op en ging zelfs de zon nog even schijnen. We besloten om naar het strand van Hoek van Holland te rijden om naar de zonsondergang te gaan kijken. We waren er rond 17.15 uur en de zon zou om 18.04 uur ondergaan. Het was op het strand helaas wel erg bewolkt en het was door de wind (en doordat je natuurlijk totaal geen beschutting hebt op het strand) best wel koud. We hebben even over het strand gewandeld en naar de zonsondergang – voor zover we die konden zien – gekeken. Daarna hebben we bij strandtent Maribu Beach een hapje gegeten (aanrader). Ik heb best wat foto’s gemaakt omdat het toch wel erg mooi was op het strand en vandaag wil ik die foto’s aan je laten zien! Ik heb verder eigenlijk niet zoveel te zeggen, dus ik laat de foto’s vandaag het werk doen 🙂

image-2017-02-20 image-2017-02-20-1

image-2017-02-20-3 image-2017-02-20-4

Natuurlijk moest ik wel even een voetenfoto maken met mijn schoenen in het water.

image-2017-02-20-5 image-2017-02-20-6

image-2017-02-20-7 image-2017-02-20-8

We zijn de pier op gelopen om beter naar de zonsondergang te kunnen kijken.

image-2017-02-20-9 image-2017-02-20-10

image-2017-02-20-11

image-2017-02-20-12 image-2017-02-20-13

Ik probeerde om de gekleurde rookwolken in het industriegebied te fotograferen, omdat dit er heel mooi uitzag door de rode lucht. Het komt op de foto’s niet zo mooi over als in het echt, maar het idee is leuk. Dat geldt natuurlijk sowieso vaak voor foto’s van een zonsopgang of -ondergang vind ik. In het echt is het altijd mooier.

Ga jij wel eens spontaan naar de zonsondergang kijken?

Nieuw | Allerlei leuke spulletjes en een boek.

Er blijven maar nieuwe spullen in mijn huis komen de laatste tijd, haha! Zoals ik al even vertelde in het artikel over ons dagje Blijdorp, waren mijn ouders afgelopen vrijdag bij ons. Ze waren er aan het begin van de middag al, dus besloten we om even naar Zuidplein te gaan. Uiteindelijk zijn we hier de hele middag geweest. We hebben heel wat winkels afgestruind en ook wat spulletjes gekocht. Daarnaast heb ik een lp gekocht pas en een boek. Vandaag laat ik alles aan jullie zien! 🙂 Ik weet niet van alles meer wat de prijzen waren, maar als ik het weet staat het erbij!

image-2017-02-19-1

Het eerste dat we – of eigenlijk Johan – hebben gekocht, is een grote matroesjka van hout, waar, zoals het hoort, kleinere in zitten. Hij wil deze gaan branden – zijn nieuwe hobby. Deze matroesjka is van So Low.

image-2017-02-19-4 image-2017-02-19-5

We kochten deze houten hanger, die we aan de muur in de wc hebben opgehangen.
Deze hanger is van Big Bazar. 

image-2017-02-19-6

Bij Big Bazar hebben we veel spulletjes gekocht. Dit zakje snoep moest van mij ook mee 🙂

image-2017-02-19-1 image-2017-02-19

Deze plank – bedoeld voor decoratie en niet als snijplank voor voedsel, staat er speciaal op! – kocht Johan ook bij Big Bazar. Hij wil deze ook gaan branden. De kant met het patroontje wordt dan de achterkant; of we wisselen ‘m zo nu en dan om. Er zit een lusje aan zodat je ‘m op kan hangen.

image-2017-02-19-2 image-2017-02-19-3

Dit doosje is ook al van Big Bazar. Johan gaat hier de metalen puntjes van zijn brander in bewaren als ze nog warm zijn. Hij wilde graag iets wat niet breekbaar is, zodat het niet erg is mocht het een keertje per ongeluk vallen. Daarnaast is het handig omdat je het warme metaal natuurlijk niet zomaar op de (houten) tafel kunt leggen.

image-2017-02-19-6 image-2017-02-19-7

Ik vond ook een nieuw uiltje voor bij mijn verzameling! Voor de foto heb ik er een aantal van mijn andere uiltjes bij gezet (links), maar hij staat nu bij de uiltjes en vogeltjes van de rechterfoto. Die staan op het dressoir.

image-2017-02-19-4 image-2017-02-19-5

Bij Hema kocht ik nieuwe sokken. Ik heb heel veel dikke sokken die je lekker in de winter aan kunt én heel veel enkelsokjes voor de lente/zomer, maar sokken die daar tussenin zitten, die ik fijn vind met het weer wat er nu een beetje aan komt, had ik eigenlijk nauwelijks meer. Bij Hema was nu een actie dat je drie paar sokken voor €7 kon kopen – ze zijn normaal €3,50 per paar – dus dat kwam mooi uit! Ik zocht lekker vrolijke sokken uit, daar houd ik wel van.

image-2017-02-19-8 image-2017-02-19-9

image-2017-02-19-10

Afgelopen week kwam het eerste album van Rondé uit. Misschien ken je ze van het liedje Run, dat is wel eens op de radio. Tijdens het Glazen Huis in Breda hebben Johan en ik Rondé zien optreden en dat vonden we heel tof. Run is daarnaast sowieso één van mijn favoriete liedjes sinds het uitgekomen is. Toen ik dus ergens las dat hun album uitgekomen was, ging ik gelijk kijken online of ik ‘m kon kopen. Er is ook een cd van, maar toen ik zag dat het album er ook op vinyl is, moest ik die natuurlijk kopen! Voor jullie fotografeerde ik de hoes, zowel de buiten- als de binnenkant vind ik heel tof! De plaat is daarnaast ook erg goed, aanrader!

image-2017-02-19

Tot slot heb ik, op aanraden van mijn leidinggevende op mijn werk, dit boek gekocht. De Engelse versie was de helft goedkoper dan de Nederlandse (!), dus vandaar dat ik die gekocht heb (deze was al ruim €26). Het boek geeft maar liefst 62 technieken om goed les te kunnen geven en jezelf te ontwikkelen. Ik kan als startend docent natuurlijk altijd extra technieken gebruiken om te werken aan de punten waar ik nog niet tevreden over ben en/of nog niet goed genoeg in presteer. Ik ben erg benieuwd naar dit boek! Het is natuurlijk een studieboek en geen leesboek, dus ik denk dat ik soms een hoofdstuk of een paar pagina’s ga lezen. Als ik het uit heb of als ik er een goed oordeel over heb, dan zal ik er een review over schrijven.

Dat was alles wat ik de afgelopen week heb gekocht! Sommige dingen zijn wel nuttig – zoals het boek en de sokken – en andere dingen, zoals het uiltje, zijn meer voor de leuk. Ik ben blij met alle spulletjes! Wat vind jij het leukste item en waarom?