“Hyperrealisme Sculptuur” in de Kunsthal.

Misschien heb je het al in de media voorbij zien komen: er is momenteel een tentoonstelling over hyperrealisme in de Kunsthal. Vorig jaar was zo’n tentoonstelling er ook, maar toen met schilderijen die net foto’s leken. Momenteel zijn er echter sculpturen en ik kan je inmiddels vertellen: ze zijn nog echter dan het lijkt op alle filmpjes en foto’s die je zult gaan zien of al hebt gezien. Ik heb al op Instagram een aantal foto’s geplaatst, maar het leek me ook wel leuk om ze nog op mijn blog te delen. Vandaar dat sommige foto’s een beetje een gekke indeling hebben misschien, vergeleken met wat je gewend bent van hier, dat komt dan doordat ze van mijn telefoon komen.

   

De allereerste sculptuur die we zagen heb ik helaas geen foto van gemaakt, maar hiervan had Johan niet eens gezien dat het een sculptuur was, zo realistisch was deze, haha. Hoewel het bij deze mannen links, en bij alle andere eigenlijk ook, ook enorm realistisch was. Alsof ze zo gaan bewegen, gaan ademen of op zullen staan. Bij de naaktsculpturen voelde het serieus, zoals de bijschriften bij de sculpturen ook beschrijven, alsof je een gluurder bent, haha. Je voelt je bijna alsof je niet zou moeten kijken, zo echt is het. Echt enorm tof gedaan.

   

De sculptuur van de oude mevrouw met de baby vond ik één van de mooiste beelden die ik heb gezien.
Er waren ook wat meer surrealistische beelden, zoals dit portret dat uit de muur lijkt te komen. Het is een zelfportret van de kunstenaar.

   

Nog een surrealistische: een baby met een gek slurfje en rare armpjes en beentjes.
De megagrote sculptuur van de man die uit de grond lijkt te klimmen vond ik ook heel indrukwekkend. Dit beeld is enorm groot, ik denk wel zo’n 5 meter hoog, en enorm gedetailleerd. Je ziet het niet zo goed op de foto, maar je zag op de handpalmen echt de rimpels en witte vlekken die je ziet als je je inspant, als je jezelf zoals je hier ziet bijvoorbeeld uit de grond wilt duwen. Ook de haartjes op zijn hals en kin vond ik enorm goed gedaan, net echt.

    

Dit was een enórme baby, net geboren. Je ziet er twee mensen achter staan, daar kun je wel een beetje aan zien hoe enorm het beeld zelf is. Erg indrukwekkend.
Mijn tweede favoriet was het oudere stel in omhelzing. Zo mooi gedaan! Alles klopt.

Ik kan je alleen maar aanraden om naar deze tentoonstelling te gaan! Hij is nog tot 1 juli te zien. Je kan op de website wat meer informatie vinden, ook over de andere tentoonstellingen. Die vond ik zelf helemaal niet boeiend, haha, dus daar kan ik je niet veel meer over vertellen. De Kunsthal kost trouwens €14, wat best duur is als je alleen deze ene tentoonstelling leuk vind. Wij konden gratis naar binnen doordat ik een Rotterdampas heb en Johan een museumpas van de Bankgiro Loterij kon lenen van zijn ouders. Ik vind echter wel dat deze tentoonstelling zeker je geld waard is, het is erg indrukwekkend!

 

 

Advertenties

Nieuw | Boeken van (o.a.) het Boekenfestijn.

Sinds een aantal jaar gaan Johan en ik ieder jaar naar het Boekenfestijn in Ahoy. Eind januari was het weer zover en we namen weer een hoop boeken mee. Ik zie net dat ik vergeten ben om één boek te fotograferen, dat is een mandala-kleurboek dat Johan heeft gekocht. Je kan hem op Instagram volgen om te zien hoe hij de mandala’s inkleurt. Ik heb op mijn account al laten zien welke boeken we hebben gekocht, maar het leek me leuk om ze, zoals ieder jaar, ook even op mijn blog te laten zien. Daarnaast heb ik nog twee andere boeken gekocht, dus die laat ik ook gelijk zien in dit artikel.

Dit zijn alle boeken! Weer een hele stapel.

Griekse en Romeinse mythen en sagen – alsof je sprookjes aan het lezen bent! Johan is deze nu aan het lezen. // Ga d’r maar uit! Dit is een onderwijsboek, dat ik pasgeleden online heb gekocht. Ik had een cadeautje nodig en kwam niet aan de benodigde €20 waardoor je gratis verzendkosten had. Dit boek stond al een hele tijd op mijn ‘verlanglijstje’ en daarom besloot ik die toe te voegen. Het gaat over orde en een veilig klimaat op school en in de klas. Ik vind het belangrijk om hier mee bezig te blijven, om me professioneel te blijven ontwikkelen.

Ik kocht een kleurboek, want die had ik nog niet genoeg 😉 Haha. Ik vond deze erg leuk omdat er niet zoveel bloemen instaan en juist veel andere (kleine) tekeningen en figuren. Ik heb er al flink wat in gekleurd (en ik heb besloten om de platen op volgorde te gaan kleuren, zodat ik er geen één oversla omdat ik ‘m minder leuk vind) dus ik laat jullie binnenkort wat platen zien! // Van Victoria Hislop las ik eerder al een boek, over de Tweede Wereldoorlog in Griekenland. Dit vind ik erg interessant en goed geschreven, daarom nam ik De Zonsondergang ook mee. Dit boek gaat over Cyprus ten tijde van de oorlog tussen het Turkse en het Griekse deel in de jaren ’60 (voornamelijk). Ik heb deze roman inmiddels uit en vond ‘m erg mooi. Het verhaal komt een beetje traag op gang en is eerst een beetje oppervlakkig (over een rijke, egoïstische hoteleigenaar en zijn vrouw die een affaire begint met de naaste medewerker van haar man) maar later, als de oorlog echt uitbreekt, wordt het spannender en beter.

Op andere blogs heb ik al regelmatig reviews gelezen over Fitzek en die waren eigenlijk altijd positief. Ik besloot dan ook om op het Boekenfestijn een boek van hem mee te nemen. Dit boek speelt zich af op een cruiseschip, waar ieder jaar gemiddeld 23 passagiers verdwijnen (meestal door zelfmoord). Dit keer komt er echter iemand terug en dan begint natuurlijk het mysterie. Ik heb dit boek inmiddels ook al uit en ik vond ‘m best goed! Het was hier en daar een beetje smerig, dat hoeft van mij niet per se, maar ik vond het goed geschreven, spannend en ook grappiger dan ik had verwacht. Het mysterie zit goed in elkaar. Ik snapte er door de verschillende verhaallijnen in het begin niet zoveel van, maar alles komt mooi bij elkaar. Het einde vond ik echter niet bevredigend, ik bleef met aardig wat vragen zitten. // Wie mij op Instagram volgt heeft vast al gezien dat ik de afgelopen maanden vier boeken van Carlos Ruiz Zafón met veel plezier heb gelezen. Toen ik deel 3 uit had besloot ik om gelijk deel 4 te kopen, die je hier op de foto ziet. Ik heb nu alle vier de delen uit en ik ben op zoek naar andere boeken van Zafon. Ik vind dit vierluik echt waanzinnig mooi geschreven. Het gaat over boeken en schrijvers in het Barcelona van de jaren ’50 en ’60 van de vorige eeuw. Als je daar dus niet van houdt en niet tegen wat ouderwets en soms moeilijk taalgebruik kan, o en tegen véél verschillende personages, dan zou ik het boek niet lezen. Anders: DOEN! Een aantal van de beste boeken die ik heb gelezen.

Johan nam een boek over Sherlock Holmes mee en hij had het in een paar dagen uit. Dat is voor hem héél snel, dus het moet wel een goed boek zijn. Ik ben er wel nieuwsgierig naar; de serie heb ik nog nooit gekeken. // De duivelsmachine is een historische thriller over een instrumentenbouwer, die beschuldigd wordt van moord op de man die een machine maakte waarmee men in de toekomst de sterren kan lezen. Ik ben benieuwd! Ik houd erg van historische romans en thrillers.

Farmakon is een literaire thriller, nog zo’n genre waar ik van houd. Het gaat over een hoogleraar psychologie die een nieuw medicijn ontwikkelt dat een perfect antidepressivum zou kunnen zijn. Een experiment met het medicijn gaat echter mis en dan begint de ellende… Het verhaal speelt in de jaren ’50 in Amerika. // Buskruit en kaneel is een roman over een kok die gevangen wordt genomen door de bemanning van een schip, in 1819. Een roman met mysteries én heel veel lekker eten, dat moet wel interessant worden denk ik.

Nog een literaire thriller. Dit boek gaat over een verloren gewaand schilderij van Jeroen Bosch en een kopie hiervan. Het verhaal speelt zich af in 1495 (toen het schilderij werd gemaakt), in 1939 (als de kopie wordt gemaakt) en in 2011, als een conservator iemand ontmoet die de verloren Jeroen Bosch beweerd te hebben gezien… Schilderijen, geschiedenis, mysteries… Ik hou ervan! // Religie in 30 seconden bespreekt de 50 belangrijkste geloofsovertuigingen en hun spirituele tradities. Het gaat dus niet alleen over de 5 grote wereldgodsdiensten, maar ook over allerlei andere overtuigingen. Daar ben ik wel benieuwd naar.

Het linkerboek is een roman van Multatuli, dat oorspronkelijk gemaakt is als een verzameling schetsen in een bundel. Na zijn dood zijn de schetsen gebundeld tot een verhaal in romanvorm. Het groeide uit tot een van zijn meest gewaardeerde werken en gaat over de gedachtewereld van een kind. Ik heb géén idee of dit wat is, het taalgebruik zal in ieder geval heel ouderwets zijn, aangezien het boek oorspronkelijk uit 1890 is. Ik ben benieuwd. // Dan nog een boek van Agatha Cristie. Dit boek gaat over 10 mensen die zijn uitgenodigd op een eiland door een mysterieuze gastheer die niet op komt dagen. En dan wordt één van hen vermoord… Spannend!

Tot slot kocht ik dit boek, van John Williams. Het gaat over keizer Augustus en het is gebaseerd op echte dagboekfragmenten en brieven uit die tijd. Ik ben er net in begonnen en vind het tot nu toe wel interessant. Als het boek nét zo goed blijkt te zijn als Stoner, het eerste boek dat ik las van Williams, dan ben ik héél gelukkig. Dat was namelijk één van de beste boeken die ik ooit gelezen heb. Daarom kocht ik Augustus dan ook gelijk toen ik ‘m zag, haha.

Ik heb dit jaar inmiddels al aardig wat boeken gelezen, maar ik denk niet dat ik net zoals vorig jaar over ieder boek apart een review ga schrijven. Meestal post ik op Instagram wel een story of een foto erover, daar kun je dan een mini-review lezen. Op mijn blog werden deze artikelen vaak niet zo goed gelezen en ik merk dat ik ook niet zo’n zin meer heb om ze te schrijven. Maar stuur me gerust een berichtje als je een review wilt zien van een bepaald boek!

 

Een middag naar Miniworld Rotterdam.

Het heeft even geduurd, maar hier zijn dan eindelijk de foto’s die ik jullie nog wilde laten zien van Miniworld Rotterdam! Begin januari zijn Johan en ik hier een middag geweest. Miniworld Rotterdam is een soort Madurodam, maar dan van – je raadt het waarschijnlijk al – Rotterdam en omgeving. Ik vond het erg leuk! Het is wel het leukst als je Rotterdam een beetje (of goed) kent, dan herken je namelijk meer. Wat ik erg leuk vond, is dat het om de zoveel tijd langzaam aan donkerder wordt en dan gaan er in de gebouwen overal lampjes branden, zodat er echt een soort avond en nacht worden gesimuleerd. Na een tijdje gaan de lampen weer langzaam aan en kleuren ze van rood weer naar blauw en wit licht, waardoor het lijkt alsof er een zonsopgang is.

Op Instagram postte ik al een aantal foto’s en filmpjes van Miniworld, die heb ik hieronder ook even toegevoegd. Hier kun je de ‘avond en nacht’ ook beter zien, want mijn foto’s ervan zijn bijna allemaal mislukt omdat het toch te donker was.

Ik heb voornamelijk veel (grappige) details gefotografeerd. // Hier zie je de ‘zonsopgang’ een beetje.

Overal waren random Disney- en andere figuren toegevoegd, zoals Pippi Langkous, de Teletubbies en – op de foto – Olaf en Elsa van Frozen! // Rondom Rotterdam waren een aantal fictieve boerendorpen gebouwd.

De kermis was er ook! // Zonnebadende mensen.

Ik houd van dit soort details. Het is allemaal zo mooi gemaakt! // De Laurenskerk.

Het Witte Huis // De enige foto bij ‘nacht’ die redelijk gelukt is

In Ahoy was onder andere een autobeurs // Hotel New York

Straatje // werkzaamheden // Rotterdam Centraal

Dit waren al mijn foto’s! Er is natuurlijk nog veel meer te zien, zo is heel Blijdorp ook in het klein nagebouwd en wordt de Kuip momenteel nog gebouwd. Hier kun je aan meebetalen, want dit is nog niet af. Je kan op verschillende plekken ook op knopjes drukken waardoor er van alles gaat bewegen en/of er muziek/geluid afgespeeld wordt. Dit vind ik erg leuk gedaan. Ik vind Miniworld Rotterdam zeker een aanrader! Ik denk zomaar dat ik er dit jaar nog wel een keer heen ga, want ik heb sinds een week een Rotterdam-pas en daarmee mag je gratis naar Miniworld!

Review | Dunkirk.

Het is inmiddels alweer een tijdje geleden dat ik naar de bioscoop ben geweest, maar de laatste keer ging ik met een vriend naar de film Dunkirk. Dat vond ik zó’n goede film dat ik nu alsnog een review wilde schrijven! De film draait nog steeds in de bioscoop trouwens, dus als je ‘m nog niet gezien hebt: ga erheen!

Dunkirk it is! 😊 #dunkirk #bios #pathe

A post shared by Linda Bestebreur (@lindabestebreur) on

Waar gaat de film over? 
‘Dunkirk start als honderdduizenden Britse en geallieerde soldaten omsingeld zijn door vijandelijke troepen. Gevangen op het strand met hun rug naar de zee staan ze voor een onmogelijke situatie als de vijand dichterbij komt.’

Dat is het karige, maar wel kloppende, verhaal dat Pathé je voorschotelt als je op de pagina van de film Dunkirk kijkt. De film speelt zich af tijdens de Tweede Wereldoorlog in de Franse stad Duinkerke – en voornamelijk op het strand daarvan. Je volgt drie verhalen die uiteindelijk met elkaar verbonden worden. Alles komt uiteindelijk bij elkaar. Tijdens het verhaal volg je een jonge Britse soldaat, een Britse piloot en een vader, zoon en vriend die vanuit Engeland richting Duinkerke varen om de gestrande soldaten op te gaan halen. Het verhaal van de laatste personen beslaat een week, het verhaal van de soldaat een dag en het verhaal van de piloot een uur. Het verhaal van Duinkerke wordt op een indrukwekkende manier vertelt in deze film.

Wat vond ik van de film? 
Zoals ik al heel kort had samengevat aan het begin van dit artikel: ik vond het een hele goede film. Ik moet er gelijk wel bij zeggen dat ik het ook een hele heftige film vond. Het is natuurlijk een oorlogsfilm, maar door de vrij rustige manier van filmen en door het gebruik van indringende muziek werd ik extra meegezogen in het verhaal. Doordat de eerste scène gelijk vrij heftig is, zit je direct in het verhaal. Ik leefde heel erg mee met de hoofdpersonen. De losse verhalen komen op een geweldig mooie manier bij elkaar en het klopt allemaal. Ik vond de acteurs enorm goed, het kwam ontzettend echt en geloofwaardig over en ik denk dat een groot deel ook zo plaats heeft gevonden of plaats heeft kunnen vinden gedurende de Tweede Wereldoorlog.

De Engelse soldaten willen alleen maar naar huis, maar dat kan nog niet, en terwijl ze wachten op hulp worden ze van alle kanten gebombardeerd en aangevallen. Dit vond ik erg heftig, maar het is (helaas) wel waarheidsgetrouw. Het gehalte van betrouwbaarheid en geloofwaardigheid vond ik enorm hoog bij deze film. Ik heb zelfs aan het eind nog even moeten huilen omdat er een scène in zat die zó mooi en overtuigend gespeeld werd dat ik erg geraakt werd. Ik wil geen spoilers geven dus ik ga er verder niets over vertellen, maar als je de film gezien hebt weet je denk ik wel wat ik bedoel.

Ik vind Dunkirk een ‘verfrissende’ oorlogsfilm, als je dat zo mag noemen. Het was heel anders dan andere oorlogsfilms die ik heb gezien, dat probeer ik ermee te zeggen. Ik bedoel het in dit geval op een heel positieve manier. Ik vind het een aanrader voor iedereen, als je tenminste wel tegen wat heftige beelden kunt. Ga deze film zien!

De eerste weken op de RISS!

Na al mijn vakantieartikelen waar misschien wel geen einde aan leek te komen, lijkt het me tof om met jullie te delen hoe het de afgelopen weken is gegaan op mijn nieuwe werk. Mocht je het gemist hebben: sinds dit schooljaar heb ik een nieuwe baan. Ik ben nu fulltime docent Nederlands als tweede taal op de Rotterdam International Secondary School – kortweg de RISS. Vandaag vertel ik jullie meer over wat ik de afgelopen weken heb uitgespookt en hoe het gaat!

Koffie met verse appeltaartjes: can get used to this 💛🍰☕ #riss #workworkwork

A post shared by Linda Bestebreur (@lindabestebreur) on

Ik plaats op Instagram regelmatig foto’s en stories van hoe mijn werkdagen eruit zien. Natuurlijk komen op mijn account uiteindelijk alleen maar de fancy foto’s en niet de momenten dat het stressvol of chaotisch is, haha! De eerste foto die ik op de RISS maakte is bovenstaande, van de mini-appeltaartjes tijdens één van de introductiedagen. Als je het leuk vindt om me te volgen dan kan dat natuurlijk, gewoon even op de link klikken!

De introductiedagen 
Op woensdag 16 augustus begon mijn avontuur op de RISS. Er was die dag een introductie speciaal voor de nieuwe docenten. Er zijn dit jaar maar liefst 10 nieuwe docenten gestart, dus ik was absoluut niet de enige! Dat maakte het wel wat minder spannend, maar alsnog was ik best wel zenuwachtig. Het is altijd afwachten hoe je collega’s gaan zijn (ik had twee mensen ontmoet, plus de directeur die met pensioen is gegaan en waarvoor nu een nieuwe directeur is gekomen, en natuurlijk Philip, een oud-klasgenoot van mij van de lerarenopleiding die me aan deze baan heeft geholpen waarvoor ontzettend veel dank natuurlijk), hoe de school is én ik vond het ook heel spannend om ineens vooral Engels te praten en geen Nederlands meer. Ik vond het echter eigenlijk gelijk leuk en ik werd heel snel op mijn gemak gesteld. Mijn collega’s zijn allemaal lief en vriendelijk en bovenal zijn ze heel erg behulpzaam. Ik kan alles vragen als ik iets niet weet, er is altijd wel iemand die me helpt. Dat vind ik heel erg fijn. Daarnaast is het een vrij kleine school (voor een internationale school zijn we blijkbaar best groot, maar met zo’n 400 leerlingen vind ik het lekker klein en behapbaar) en daardoor leerde ik snel de weg en de mensen kennen. Dat is ook heel fijn. Mijn vorige school was ook erg klein (500 leerlingen ongeveer) en dat beviel me ontzettend goed. Ik ben dus heel dankbaar dat ik nu weer op zo’n kleine school met zo’n fijne sfeer mag werken!

De tweede introductiedag was gelijk een stuk minder spannend en bestond vooral uit heel veel informatie en nieuwe mensen – dat was namelijk voor alle docenten. Ook de vrijdag zag er zo uit. Op maandag heb ik talloze nieuwe leerlingen ontmoet die getest moesten worden om hun niveau Nederlands te bepalen en om hen zo in de juiste klas in te kunnen delen. Op dinsdag ontmoette ik voor het eerst mijn tutorleerlingen – ik ben dit jaar ook voor het eerst mentor, van een grade 7 klas. Deze leerlingen hebben de leeftijd van brugklassers op een Nederlandse school. Erg leuk! Ik heb 10 mentorleerlingen, de klassen bij ons bestaan allemaal maximaal uit ongeveer 16 leerlingen; soms heb je er iets meer maar meestal minder. Heel erg fijn, want daardoor kan je iedereen de aandacht geven die zij/hij verdient. Ik heb natuurlijk de allerleukste mentorleerlingen, dat begrijpen jullie 😉 Maar zonder gekheid: de leerlingen zijn allemaal erg leuk en grappig, de meeste mag ik heel graag en je leert ze erg snel kennen, ze zijn open en eerlijk. Daarnaast viel het me gelijk op hoe beleefd en behulpzaam ze zijn, dat vind ik ook erg leuk aan de RISS.

De eerste lessen / weken 
Ik geef dus Nederlands als tweede taal, bij ons heet dat Dutch foreign. Ik geef les aan de beginners en de intermediates (gemiddelden) en dan is er nog een hoger niveau, advanced. Ik heb één klas in grade 6/7 (die zijn met elkaar gecombineerd in één klas bij mij) en daarnaast twee klassen in grade 8, twee klassen in grade 9 en twee klassen in grade 10. Van alles wat dus, erg leuk! Er zijn leerlingen bij die nauwelijks Nederlands spreken, leerlingen die al vrij goed Nederlands spreken maar nog niet goed schrijven, leerlingen die het goed verstaan maar nog niet zo goed spreken en van alles daartussenin. Van alles wat dus! We gebruiken niet één methode, hoewel ik voor de oudere leerlingen (grade 9 en 10) wel dezelfde methode gebruik en voor de jongere leerlingen (grade 6 t/m 8) ook. Ik maak veel materiaal ook zelf of ik haal het overal en nergens vandaan. Op die manier stel ik mijn lessen samen.

Het is een uitdaging, maar wel een hele leuke. Ik heb het tot nu toe erg naar mijn zin, hoewel ik na de eerste week wel héél erg moe was. De week erna was ik ook gelijk twee dagen ziek, haha. Mijn lijf was het duidelijk nog niet gewend, zo’n fulltime baan! Inmiddels gaat het gelukkig al een stuk beter. Komende week wordt ook mijn rooster als het goed is definitief goed gefikst, want tot nu toe waren er nog wat problemen met dubbele klassen, klassen die ik helemaal geen les geef maar die wel in mijn rooster stonden en dat soort dingen. Dat schijnt vaker voor te komen, maar komt dus helemaal goed binnenkort! Ik ken inmiddels de meeste leerlingen bij naam én ik heb ook een beter idee hoe ik mijn lessen vorm kan geven en wat de leerlingen al wel en nog niet goed kunnen. Dat is erg leuk om te ontdekken.

Ik heb mijn Engels in de afgelopen weken ook aanzienlijk verbeterd. Dat komt natuurlijk omdat ik vrijwel de hele dag Engels spreek, vooral met mijn collega’s maar ook met een deel van de leerlingen. Als ze iets niet begrijpen in het Nederlands moet ik het wel in het Engels uit kunnen leggen. Soms gebruik ik alsnog wel Google Translate of moeten mijn leerlingen me even helpen wat iets betekent, maar ze zijn gelukkig erg geduldig en behulpzaam. We kunnen er ook wel flink om lachen als ik iets niet weet of over mijn woorden struikel. Zo leer ik iedere dag nieuwe woorden in het Engels en leren zij iedere les nieuwe Nederlandse woorden 😉 Met Nederlandse collega’s spreek ik meestal wel gewoon Nederlands, maar als er iemand bij zit die Engels spreekt dan schakelen we vanzelf om. Het wordt steeds makkelijker en dat is wel fijn. De fijne kneepjes van het vak en het heel precies kunnen aanduiden wat je vindt of wilt lukt nog niet altijd, maar ik merk wel dat het steeds beter wordt. Dat is fijn om te merken en het geeft ook zelfvertrouwen.

Kortom: tot nu toe ben ik heel tevreden, ook al gaan er soms dingen mis en verlopen sommige dingen nog chaotisch. Alle begin is lastig en het gaat al een stuk beter dan eerst. Ik heb zin in het komende schooljaar! 🙂 Als jullie het leuk vinden zal ik wel wat vaker een persoonlijke update schrijven waarin ik wat vertel over mijn werk. Daarnaast kun je me zoals gezegd ook altijd op Instagram volgen, waar ik regelmatig updates post!

 

Persoonlijke update | Heel goed nieuws!

Het is alweer een hele tijd geleden dat ik een persoonlijke update heb geschreven. Omdat ik afgelopen week heel goed nieuws heb gekregen, leek het me fijn om weer zo’n update te schrijven en het nieuws met jullie te delen.

Zoals jullie denk ik wel weten, heb ik van december tot de meivakantie gewerkt als docent Nederlands op het vmbo voor Vormgeven & Media in Rotterdam. Dit was echt heel erg leuk! Helaas was het een ziektevervanging en dus stond ik eind april weer op straat. Mijn collega was weer terug en er was geen plaats meer voor mij om te blijven.

Na een paar weken vakantie ben ik weer fanatiek gaan solliciteren. Vrijwel alle functies die nu online komen – en dat zijn er heel veel, vanaf de meivakantie tot eind juni komen de meeste vacatures voor het nieuwe schooljaar online – zijn voor het nieuwe schooljaar, dus besloot ik me daarop te focussen. Tot die tijd kan ik wel post bezorgen twee keer per week, dus het is niet dat er helemaal geen geld binnenkomt en ik niets te doen heb (hoewel de dagen soms wel lang duren). Ik ben bij vier verschillende onderwijsbureaus langs geweest en heb een aantal andere waar ik nog ingeschreven stond weer ‘aangewakkerd’ zodat zij ook weer op zoek zouden gaan voor mij. Je zou denken dat als zoveel mensen – nog even los van iedereen in mijn omgeving die mee ging zoeken! – voor je zoeken dat het dan wel moet lukken. Helaas volgde de ene na de andere afwijzing van alle kanten. De meeste vacatures waar ik op solliciteerde zijn trouwens voor docent Nederlands; omdat ik nu wat ervaring heb leek dat me makkelijker – er is veel meer werk in dan geschiedenis. Natuurlijk greep ik ook iedere vacature voor geschiedenis aan.

De afgelopen twee weken keerde echter ineens het tij. Ik kreeg in twee dagen twee uitnodigingen om op gesprek te komen. Beide gesprekken waren voor docent Nederlands. Het eerste gesprek was in Delft, op een school voor vmbo basis t/m gemengde leerweg. Ik maakte er een wat langere dag in Delft van en had ’s middags mijn gesprek. Een studiegenootje van vorig jaar werkt ook op deze school en zij is er heel enthousiast over. Ik voelde me eigenlijk gelijk wel thuis in de school en ook het gesprek was erg leuk en positief. Ik had er een goed gevoel over, maar zou nog een week ongeveer moeten wachten op de uitslag. Ik was namelijk – logisch – niet de enige kandidaat. Inmiddels zijn we anderhalve week verder en heb ik, na een email waarin stond dat ik begin deze week iets zou horen, nog steeds niets gehoord. Vervelend vind ik dat altijd.

Het tweede gesprek was de week erna op woensdagmiddag in Dordrecht. Dit was op een christelijke school voor havo/vwo, ook voor Nederlands trouwens. Wel een héél andere school dan die in Delft dus! Ook hier had ik gelijk een goed gevoel bij. Het gesprek verliep goed, ik kon me goed presenteren – ik merk dat ik daar wel steeds beter in word, omdat je vaak dezelfde vragen krijgt (hoe los je problemen op in de klas? Wat zijn je sterke punten als docent? Wat vind je belangrijk en leuk in het onderwijs?) en je dus goed kunt voorbereiden, zodat je presentatie steeds beter wordt. Ik vind het wel lastig nog steeds om niet té zelfverzekerd te zijn (‘ik doe dit wel even’) maar ook niet te onzeker, zodat ze denken ‘oké laat maar, die kan het niet aan.’ Het gesprek in Dordrecht ging dus ook goed en ik had ook gelijk een goed gevoel bij de school. Het was een heel oud mooi gebouw met mooie vloeren en mooie details, daar houd ik erg van. Mijn eigen middelbare school is ook zo en daar deed het me aan denken. Dat vond ik wel fijn. In Dordrecht was ik de laatste sollicitant dus ik zou de volgende middag gelijk iets horen. Die donderdag heb ik natuurlijk de hele middag zitten wachten op een telefoontje en op het moment dat ik dacht ‘ik ga zo echt zelf bellen!’ werd ik gebeld (het was inmiddels 16.30 uur geweest). Helaas was ik afgewezen. Het lag niet aan mij of mijn presentatie, die was heel goed en dat sprak hen ook erg aan, alleen heb ik (nog) geen bevoegdheid voor Nederlands en niet zoveel ervaring dus hebben ze om die reden voor iemand anders gekozen die dat wel heeft. Begrijpelijk, maar wel heel jammer. Ik baalde er ook goed van en had eigenlijk, ook omdat ik uit Delft nog steeds niets gehoord had, het gevoel dat het nooit meer wat zou worden. Dat is natuurlijk onrealistisch, ik weet het, maar dat voelt op zo’n moment niet zo.

Al voordat ik naar Dordrecht ging voor dit gesprek had een studiegenootje van vorig jaar (we hebben nog een app-groep en helpen elkaar daarin ook aan vacatures en tips, en het is ook gewoon heel gezellig nog, echt fijn) gezegd dat ze bij hem op school op zoek waren naar een docent Nederlands voor anderstaligen (die Nederlands dus als tweede taal hebben), hij werkt namelijk op de internationale school in Rotterdam. Ik was wel geïnteresseerd maar wilde even het gesprek in Dordrecht afwachten. Toen ik daar afgewezen was heb ik gelijk gemaild naar de leidinggevende van die studiegenoot en binnen een half uur had ik een reactie met daarin ‘je kunt maandag langskomen voor een gesprek.’ Oké, dát ging snel!

Zo gezegd, zo gedaan. Maandagmiddag om 15 uur had ik mijn derde sollicitatiegesprek in drie weken. Degene met wie ik het gesprek had is zelf niet Nederlands, zoals bijna iedereen die daar werkt, dus het interview was ook in het Engels. Gelukkig verstond ze wel Nederlands en was het niet erg dat ik af en toe even niet uit mijn woorden kwam. Ik vond het wel heel spannend, omdat ik nog nooit zoiets gedaan had in het Engels én omdat ik ook nog nooit Nederlands als tweede taal heb gegeven. Ik kreeg gelijk een rondleiding door de – overzichtelijke en kleine – school (er zitten ongeveer 300 leerlingen en er werken iets van 50 mensen totaal) en een gesprekje met een docent Nederlands, die me van alles vertelde over het vak. Ik begon het steeds leuker te vinden, maar zag (en zie) het nog wel als een grote uitdaging. Er zijn beginnersgroepen, dus leerlingen die nog vrijwel geen Nederlands spreken, een groep die in het midden zit en een advanced groep met leerlingen die al heel goed de taal beheersen. De leerlingen zijn tussen de 11 en 18 jaar oud, want de school volgt een internationaal curriculum waarbij alles dus wat anders is ingedeeld. Hier weet ik zelf verder ook nog niet zoveel van af, dus daar kan ik later misschien wat meer over vertellen.

Terug bij de leidinggevende na de rondleiding en het leuke gesprek met de docent Nederlands, zei ze ‘en, lijkt het je wat?’ Eeeeh ja, ik ben wel enthousiast? Heb je geen andere kandidaten dan? Moet ik niet weggestuurd worden met ‘je hoort het volgende week wel’ of iets in die richting? Nee. Ze zei ‘je mag er ook nog wel even over nadenken, maar ik heb hier een formulier dat je voor je aanstelling kunt invullen en dan ben je binnen.’ JA HALLO, dan ga ik natuurlijk niet meer nadenken! Ik zou wel gek zijn als ik het niet zou doen! Rond 16 uur stond ik weer buiten mét een nieuwe baan! Vanaf half augustus ben ik docent Nederlands als tweede taal (zoals het officieel heet) op de Rotterdam International Secondary School (RISS). En dat fulltime! Het zijn 21 lesuren van 45 minuten, maar ik krijg 10% extra werktijd omdat ik startend docent ben. Heel fijn. Volgende week heb ik nog een arbeidsvoorwaardengesprek op een andere locatie in Rotterdam – bij de overkoepelende organisatie waar de school deel van uit maakt – maar ik ben al binnen, want ik heb al een formulier ingevuld.

Wow. Ik kan het nu, een paar dagen later, wel beseffen, maar toen ik buiten stond echt nog niet. Ik heb gelijk iedereen gebeld en natuurlijk was iedereen hartstikke blij. Toen ik thuis was heb ik even een héél groot vreugdedansje gemaakt en mijn studiegenootje gelijk een pizza beloofd want hij heeft me aan deze baan geholpen. Echt, woooo. Ik dacht vorige week nog ‘dit wordt niets meer’ en nu heb ik ineens een fulltime baan! De komende tijd gebruik ik dus als een soort vakantie waarin ik me vast wat kan inlezen en kan oriënteren op de baan. Daarnaast geniet ik nog even lekker van mijn vrije tijd en van het post bezorgen waar ik uiteraard mee ga stoppen, en in juli gaan we nog op vakantie naar Polen, dus dat is ook leuk om naar uit te kijken en plannen voor te maken.

Ik wil je bedanken als je dit helemaal gelezen hebt, haha, en ik wil iedereen bedanken voor alle meeleven de afgelopen tijd en het mee zoeken en het geven van tips en alle lieve en opbeurende woorden. Daar ben ik echt heel dankbaar voor. Ik ben benieuwd naar mijn nieuwe uitdaging en ik ga jullie er als het zover is natuurlijk nog van alles over vertellen!

Wandeling | Schoonoord Rotterdam.

Gistermiddag hebben Johan en ik een wandeling gemaakt in een park in Rotterdam. We hebben even via internet gezocht naar een leuk park en we kwamen verschillende dingen tegen. Uiteindelijk hebben we gekozen voor historisch park Schoonoord. Dat ligt letterlijk tegenover Het Park naast de Euromast. We hebben de poort wel eens eerder gezien, maar zijn nog nooit naar binnen gegaan. Achter de poort ligt een prachtig verscholen park waar je lekker kunt wandelen. Er zijn heel veel planten, bloemen en bomen en er is ook veel water. Oh, en er is ook een volière met allerlei vogeltjes! Je kunt lekker beschut lopen, dat is wel fijn als het warm(er) is. Daarnaast zijn er overal bankjes waar je even kunt gaan zitten. Ik vind het altijd superleuk als we van die verborgen parken ontdekken en je gelijk het gevoel hebt dat je uit de stad bent, terwijl je er eigenlijk nog middenin bent. Ik heb natuurlijk weer wat foto’s gemaakt en die ga ik je nu laten zien! 🙂

Zoals ik al beschreef loop je mooi beschut en lijkt het alsof je ver buiten de stad bent. Dat is echter niet zo, want je ziet aan de rand van het park gewoon de flatgebouwen 😉

Het was lekker zonnig, maar door de bomen niet te warm. Overal zijn ook mooie bruggetjes over het water, en in het water zwemmen koikarpers.

Er zijn zoals je ziet veel verborgen mooie hoekjes. Overal is wel iets moois te zien.

In de volière zaten onder andere twee lieve agapornissen (ik lees net dat het officieel trouwens ‘agaporniden’ is, maar dat agapornissen ook mag; ik vind het allebei suf klinken) en hele mooie kanaries!

Nog een mooie oranjegele kanarie en een sierduif. Behalve deze vogels waren er ook valkparkieten, diamantduifjes, kwartels en zebravinken. Erg leuk!

De poort van het park ziet er zo uit. De ingang bevindt zich aan de Kievitslaan. Dit is vlakbij de tramhalte, waar je ook uitstapt voor de Euromast en Het Park.

We zijn hierna ook nog even door het park gelopen, waar we onder andere deze jonge nijlganzen zagen. We hebben nog een best groot rondje gemaakt uiteindelijk, door het park en een stukje langs het water. Het was een fijne zondagmiddag!

5 mei | Bevrijdingsfestival en Jesus Christ Superstar.

Op 5 mei vierden Johan en ik onze vrijheid. We gingen ’s middags eerst naar het Bevrijdingsfestival in Rotterdam en ’s avonds gingen we naar de musical Jesus Christ Superstar in Ahoy!

Rond half twee ’s middags waren we al in Het Park in Rotterdam. Dit is het park naast de Euromast en hier is ieder jaar het Bevrijdingsfestival. We zagen Maan, Jaskelis (op het talentpodium, dit was een vrij nieuwe band met een zangeres die Jaskelis heet, zij waren echt geweldig!) en Mister en Mississippi en een aantal hele rare artiesten haha. Het was allemaal wel lekker vrolijke muziek (je kan trouwens maar één foto zien vanaf Instagram, als je alles wilt zien kun je op mijn pagina kijken). De burgemeester van Rotterdam kwam trouwens het festival officieel openen, dat was ook leuk. Wat een leuke man is dat! Het was niet zo heel warm, maar gelukkig was het wel beter weer dan we hadden verwacht van tevoren, dus dat was fijn. We hebben genoten van de muziek en daarnaast een beetje rondgelopen over het terrein om wat te eten en te drinken (het viel heel erg mee met de prijzen, gewone horecaprijzen) en er was een klein marktje waar we even gekeken hebben. Rond half zes zijn we weggegaan. We hebben op Zuidplein even gegeten bij een visrestaurantje en daarna gingen we naar Ahoy!

Via Vakantieveilingen hadden we voor niet zoveel geld kaartjes gekocht voor de musical Jesus Christ Superstar. Johan is helemaal gek van deze musical en de film. We hebben de cd en de lp. Hij kan alles uit zijn hoofd, van voor tot achter en terug meezingen. Ik ken de musical en film iets minder goed, maar inmiddels ken ik ook aardig wat liedjes. Ik heb trouwens tijdens de musical geen foto’s of filmpjes gemaakt.

Het was nu de Amerikaanse versie. Zij waren afgelopen weekend in Rotterdam om hun tour af te sluiten (op 5, 6 en 7 mei). In deze musical speelde Ted Neeley de rol van Jezus. Hij speelde ook Jezus in de originele film uit 1973. Deze man is inmiddels dus al in de zeventig. We waren heel benieuwd of hij nog wel goed zou kunnen zingen. Er zitten in een aantal liedjes namelijk gigantische uithalen. Ted kon echt alle noten nog halen. Heel bijzonder om mee te maken!

Het is een musical waarin eigenlijk vrijwel geen gesproken tekst zit, het zijn bijna alleen maar liedjes. Het is een soort mix tussen oosters en uit de tijd van de Bijbel en hippies, want de film speelt natuurlijk in de jaren zeventig. In de musical zie je dit duidelijk terug komen. We kennen het verhaal natuurlijk allemaal, dus dat was goed te volgen. Alle spelers waren echt fantastische zangers en er werd ook veel – en heel goed! – gedanst. De scène met Herodes vond ik het grappigst. Die man heeft een hele hoge stem en in de musical is hij een homo met een glitterpakje en luipaardprintjes, helemaal over de top met danseressen en alles. Dat was echt geniaal.

Wat ik heel mooi gedaan vond was de scène van de geseling. Jezus stond vooraan op het toneel en achter hem stond ook echt een man met een zweep. Natuurlijk werd hij niet echt geslagen, want de man stond ver genoeg weg met zijn zweep, maar hij sloeg er wel echt mee op de grond. Ondertussen werden er beelden getoond van Auschwitz tot aan de aanslagen in Brussel en Londen. Daartussenin zat de moord op Martin Luther King, de aanslagen van 11 september 2001, de Vietnamoorlog en nog veel meer. Dit vond ik ontzettend indrukwekkend.

Omdat het nu de grand finale was, was er na afloop nog een stukje interview. Dit werd gepresenteerd door Carolina Dijkhuizen. Aanwezig waren de Maria Magdalena en Pontius Pilatus uit de film van 1973. Zij kunnen niet meer een hele tour en al die voorstellingen doen, maar waren nu speciaal voor de finale naar Nederland gekomen. Zij zijn al vanaf het begin betrokken bij Jesus Christ Superstar, nog voordat het een film werd (oorspronkelijk was het idee om er alleen een lp van uit te brengen). ‘Maria’ (nu 75 jaar) zong een nummer en ‘Pilatus’ (nu 79 jaar) ook. Ze konden het allebei nog supergoed! Ze werden daarnaast ook geïnterviewd. Uiteindelijk kwam Ted Neeley er ook bij en hij werd ook even geïnterviewd. Echt een sympathieke, leuke man! Ze gingen als laatste met zijn drieën nog een nummer zingen. Dit was wel heel bijzonder om mee te maken, echt een mooie afsluiting.

Het was echt een hele toffe Bevrijdingsdag! Hebben jullie ook een leuke dag gehad? Wat heb je gedaan?

Culturele zaterdag | Hyperrealisme & surrealisme.

Afgelopen zondag waren Johan en ik alweer zes jaar samen. Dat wilden we natuurlijk wel vieren. Daarom zijn we zaterdag samen een dagje weggeweest. We hebben ontbeten bij Ikea en zijn daarna naar Rotterdam gereden. In de ochtend hebben we een bezoek gebracht aan de tentoonstelling over hyperrealisme in de Kunsthal. Omdat we de andere exposities in dit museum niet interessant vonden, zijn we daarna weer weggegaan. We hebben even geluncht in het park naast het museum en zijn ’s middags naar Boijmans van Beuningen geweest, voor de tentoonstelling Gek van surrealisme. Een groot deel van de vaste collectie van het museum was niet te zien door een verbouwing, dus zijn we vrij snel na het bekijken van de tentoonstelling weggegaan. We waren het ondertussen ook een beetje zat. We moesten nog wat boodschappen halen, dus dat hebben we even in de stad gedaan en vervolgens hebben we op het gras voor de Markthal een ijsje gegeten. Hierna zijn we weer naar huis gegaan. Het was een fijne zaterdag! Ik heb veel foto’s gemaakt van beide tentoonstellingen en een paar foto’s tussendoor. Die foto’s ga ik vandaag aan je laten zien!

De aankondigingen van beide tentoonstellingen!

Hyperrealisme – de Kunsthal

Hyperrealisme is een vorm van schilderen waarbij alles ongelooflijk realistisch wordt weergegeven. Soms lijkt het net alsof je naar foto’s staat te kijken. Als je heel dichtbij staat kun je meestal wel penseelstreken zien, maar bij sommige lukte zelfs dát bijna niet. Echt fantastisch! We hebben bij veel schilderijen met open mond staan kijken. Wat een geweldige schildertechniek! Ik heb niet onthouden van wie welk schilderij is, dus ik zal gewoon de foto’s laten zien.

De eerste schilderijen waar we tegenaan liepen waren deze drie. Deze schilder maakt allemaal schilderijen met mooie vrouwen en water als thema. Je ziet toch niet dat dit een schilderij is?! Ik vind het prachtig.

Straat in Antwerpen (vooral het licht en de schaduwen vond ik fantastisch bij dit werk) // snoepgoed.
De schilder die dit gemaakt heeft focust zich vooral op stillevens van snoep.

Canal Grande in Venetië // Suikerzakjes

Flipperkast // Amerikaanse diner.
De schilder van de diner focust zich op dit soort restaurants, die er nogal verlaten uitzien. Je snapt waarschijnlijk al dat ik dat een héél tof thema vind!

Dit was één van mijn favoriete schilderijen. Zó echt! Het is net een ouderwetse foto.

Hier heb ik expres de lijst van het werk weggelaten zodat het net lijkt alsof ik een foto heb gemaakt in deze straat. Maar het is dus weer een schilderij… Ongelooflijk.

Een andere favoriet! Deze heb je al op Instagram kunnen bekijken. Hier zag ik zelfs van heel dichtbij gewoon geen penseelstreken of verf zitten. Heel erg prachtig.

Er was ook een ruimte met vrijwel alleen maar auto’s en motoren. Door gebruik van bepaalde technieken lijkt het bij veel schilderijen écht hyperrealistisch 😉 Vooral bij het tweeluik aan de linkerkant, hoewel het werk rechts ook heel echt lijkt – alsof het een foto is die dertig jaar geleden is genomen.

Lunch in het park

In het museumpark kun je lekker op een bankje zitten. Het was prachtig weer, dus besloten we hier even onze broodjes op te eten. We hadden een mooi uitzicht op de vijver en er waren ook nijlganzen. Die moesten we natuurlijk ook even fotograferen.

Gek van surrealisme – Boijmans van Beuningen

Bij surrealisme moet je denken aan gekke schilderijen. Het zijn werken waarbij je eerst denkt dat het gewoon een afbeelding is, maar dan zit er altijd iets geks in waardoor het niet meer klopt. De werken in deze tentoonstelling waren van Dalí (ik hou echt veel van het werk van deze schilder), Ernst, Magritte (vind ik ook erg leuk!) en Miró. We vonden het wel leuk, maar er lag veel nadruk op de schilderijen waarbij er gewoon een aantal vormen op het doek stonden en je zelf maar moest uitvinden wat het voorstelde. Er was minder werk van Magritte en Dalí dan we hadden gehoopt, dus dat was jammer. Over het algemeen vond ik het wel de moeite waard trouwens, maar wel minder leuk dan de tentoonstelling in de Kunsthal.

Bij deze tentoonstelling weet ik ook niet meer precies welk schilderij door wie is gemaakt. Als ik er wel iets van weet, dan zal ik het erbij zetten.

Ik vond het linkerwerk wel heel mooi met de bladeren die overgaan in duiven. // Het werk rechts heet ‘de komische geest.’ Ik weet ook niet waarom.

Ik wil ook een kapsel met kaarsen erin. // Landschap met silhouet van vrouw.

Het schilderij links stelt een Catalaanse boer voor. Goed hè? // Landschap van Dalí.

Het werk links hangt normaal ook in de vaste tentoonstelling. Het is van Salvador Dalí. De vormen van de man en de vrouw zijn van Dalí en zijn toenmalige verloofde. // Dalí maakte niet alleen schilderijen, hij heeft ook deze stoel ontworpen. Iemand anders heeft ‘m trouwens gemaakt uiteindelijk.

Deze werken zijn allebei van Magritte. Ik vind ze allebei prachtig ❤
Ze hangen trouwens beiden normaal ook in de vaste collectie van Boijmans.

Het schilderij van de poster van de tentoonstelling hangt natuurlijk ook in de expositie! Het is gemaakt door Magritte. // Het reuzenrad staat er weer in het centrum! Deze foto heb ik trouwens helemaal niet bewerkt, de lucht was gewoon zo bizar blauw ❤

Dat waren alle foto’s van de zaterdag! Ik hoop dat je het leuk vond om eens wat cultureels te zien 🙂
Ik vond het in ieder geval erg leuk om deze tentoonstellingen te bekijken!

Een dagje naar Blijdorp.

Afgelopen weekend was leuk! Vrijdag kwamen mijn ouders langs en had Johan een vrije dag. Dat was dus erg gezellig. We zijn ’s middags naar Zuidplein geweest en daar heb ik ook wat gewinkeld – dat artikel komt heel binnenkort, ik denk morgen, online – en ’s avonds hebben we nog even bij ons thuis gezeten en spelletjes gedaan. Zaterdag zijn Johan en ik samen met mijn schoonfamilie een dagje naar Blijdorp geweest. We waren dus met z’n achten – mijn schoonouders, mijn zwager, mijn zwager, schoonzusje en nichtje, en Johan en ik. Het was de eerste keer dat ik niet de hele dierentuin heb gezien. Het duurt natuurlijk wat langer, zeker met zo’n kleintje (ze is nu 3 maanden) die af en toe een flesje moet en waarvan je de hele dag de kinderwagen moet duwen, en met meer mensen doe je er ook langer over. Ik merk wel dat ik meer foto’s heb gemaakt dan normaal – meestal kijk ik wat meer en maak ik af en toe foto’s, maar nu moest ik toch regelmatig wachten op de rest (die bijvoorbeeld ook foto’s wilde maken) dus maakte ik zelf ook meer foto’s.

’s Ochtends was het erg mistig, dus zijn we begonnen in het Oceanium. Hier heb ik maar één goede foto van, want ik kan simpelweg niet het geduld opbrengen om met mijn simpele camera foto’s te maken van vissen. Die zijn natuurlijk veel te beweeglijk dus dat is voor mij erg lastig. Hierna hebben we koffie gedronken en muffins gegeten (één van de beste muffins ooit!) en toen zijn we naar het Afrika-gedeelte geweest. We hebben de dag afgesloten met een bezoek aan het Azië-gedeelte (nou ja, eigenlijk hebben we de dag afgesloten met pasta eten bij mijn schoonzusje en zwager thuis). Het was erg fijn en natuurlijk ga ik je nu de foto’s laten zien!

image-2017-02-19 image-2017-02-19-37

Dit is dus de enige mooie foto die ik in het Oceanium heb gemaakt, haha. Ik vind vissen altijd wel tof, net als de tunnel waar je in loopt en dat dan de vissen over je hoofd zwemmen, maar ik kijk dus altijd meer dan dat ik foto’s maak. Bij het lab (waar kleine tropische visjes zwemmen en waar je haaieneieren en dergelijke dingen kan zien) hebben Johan en ik even een prachtige gekleurde gele walvis gemaakt met mijn naam erop en die naar zijn email laten sturen. Die prachtige walvis kon ik jullie natuurlijk niet onthouden!

image-2017-02-19-1 image-2017-02-19-2

Neushoornleguaan – cappuccino met superlekkere muffin met lemon-smaak!

image-2017-02-19-3 image-2017-02-19-4

Hutia’s (een soort knaagdier). Links zie je de volwassen hutia en rechts het kleintje. Je kan hier niet zo goed zien dat de kleine écht klein is (een poosje geleden geboren), omdat de volwassene verder weg zat dan de baby. Deze beestjes zijn echt enorm schattig.

image-2017-02-19-5 image-2017-02-19-6

Galapagosschildpadden – Swiftvos

image-2017-02-19-7 image-2017-02-19-8image-2017-02-19-9

Renkoekoek – twee konijnuiltjes

image-2017-02-19-10 image-2017-02-19-11

Gewone wasbeer – blijkbaar is er ook een ongewone (haha, grapje natuurlijk) (die andere soort is grijs en ik weet niet precies hoe die heet, maar deze soort heet dus ‘gewone wasbeer’)

image-2017-02-19-12 image-2017-02-19-13

IJsberen – prairiehondjes

image-2017-02-19-14 image-2017-02-19-15

Prairiehondjes fotograferen is serieus één van de makkelijkste dingen die er is. Ze komen gewoon naar je toe omdat ze heel nieuwsgierig zijn en dan kun je ze gemakkelijk mooi fotograferen. Ik vind vooral de foto links heel tof geworden. Rechts kun je goed zien hoe nieuwsgierig ze zijn.

image-2017-02-19-16 img_1456

Leeuw en leeuwin

image-2017-02-19-17 image-2017-02-19-18

Mhorr-gazelle (ook wel Dama-gazelle genoemd – het is de grootste gazelle die er is, maar hij komt niet zoveel meer voor; hij leeft in Afrika normaal) – Serval

image-2017-02-19-19 image-2017-02-19-20

Gevlekte hyena – Giraffen

image-2017-02-19-21 image-2017-02-19-22

Hagedissensoort (ik weet de naam niet meer) – Okapi’s

image-2017-02-19-23 image-2017-02-19-24

Penseelzwijntje (beetje gekke foto door het water dat je voor het zwijn ziet, dat is afkomstig uit een fonteintje zodat ze kunnen rollen in de natte modder) – Zebra

img_1474

Laplanduil

image-2017-02-19-25 image-2017-02-19-27

Bij de vijver met pelikanen en aalscholvers (daar heb ik trouwens geen foto van, maar gelukkig zie je die in Nederland ook regelmatig in het wild, toffe dieren vind ik dat!) zaten ook veel wilde reigers. Degene die in de boom zat moest ik natuurlijk even op de foto zetten. Reigers zijn één van mijn favoriete vogels. Rechts zie je – uiteraard – pelikanen.

image-2017-02-19-28 image-2017-02-19-29

In de vijver aan de andere kant van de brug waar je overheen loopt zitten ook Mantsjoerijnse kraanvogels.

image-2017-02-19-30 image-2017-02-19-31

Pelikaan. Deze foto’s vind ik echt heel mooi 🙂

image-2017-02-19-32 image-2017-02-19-33

Kuifmakaak met baby (zó lief!) – Banteng (een soort koe)

image-2017-02-19-34

Indische neushoorn met baby. Dit jong was zaterdag pas drie dagen oud! Zo bijzonder om te zien! Het is me niet gelukt om betere foto’s te maken, want het was heel druk natuurlijk. Logisch, maar wel jammer. We konden het jong (een meisje) gelukkig wel goed zien. Echt heel schattig. Ik vind het vooral bijzonder om te bedenken dat zo’n kleintje uiteindelijk net zo groot wordt als de moeder.

image-2017-02-19-35 image-2017-02-19-36

Tapir met jong. Dit jong is in augustus al geboren dus die was natuurlijk al wat groter. Je kon alsnog wel goed het verschil zien tussen de moeder en het jong. Tapirs zijn tof.

Dat was ons dagje Blijdorp! Ik hoop dat je het leuk vond om de foto’s te zien! 🙂