Review boek twee | De baby’s van Mauthausen.

Het tweede boek van dit jaar is uit. Het is een heel ander soort boek dan Illusie, het boek dat ik als eerste las. De titel van het boek zegt eigenlijk al een beetje wat voor soort boek het is. De baby’s van Mauthausen is een boek over de Tweede Wereldoorlog. Ik zeg wel eens dat ik daar al genoeg over heb gehoord en genoeg over weet doordat je daar op school heel veel over leert – wat overigens heel goed is! Zeker nu de generatie die de oorlog heeft meegemaakt bijna verdwenen is – en tijdens mijn studie en daarna tijdens mijn stage heb ik er ook veel over verteld aan mijn leerlingen. Toch koop ik zo nu en dan nog boeken over de oorlog, als het verhalen zijn die me aanspreken en/of anders zijn dan wat ik al eerder heb gelezen. De baby’s van Mauthausen is voor mij zo’n boek.

image-2017-01-27-8

Waar gaat het boek over?
Het boek vertelt het verhaal van drie zwangere Joodse vrouwen die tegen het einde van de Tweede Wereldoorlog in Auschwitz belanden. Ze kunnen alleen overleven door keihard te werken en hun zwangerschap te verbergen. Tijdens een massatransport naar kamp Mauthausen – aan het einde van de oorlog, als de bevrijding van Auschwitz vlakbij is – sterven de helft van de vrouwen die tot dan toe dapper in leven waren gebleven. Priska, Rachel en Anka bevallen onderweg of vlak na aankomst alle drie van een kind. Ze zijn dan nog niet van elkaars bestaan op de hoogte. De kinderen komen lang na de oorlog, bij de 65e herdenking van de bevrijding van kamp Mauthausen, pas met elkaar in aanraking. De moeders zijn tijdens en na de oorlog niet van elkaars bestaan op de hoogte geweest, op één moeder na die nog leefde toen de kinderen elkaar ontmoetten.

Wat vond ik van het boek? 
Het is een ontzettend aangrijpend verhaal, zoals eigenlijk alle verhalen over de Tweede Wereldoorlog. Ik heb talloze dingen over de oorlog gelezen, maar ook dit verhaal greep me erg aan. Het is als een soort biografie van de drie vrouwen geschreven. Ze krijgen in het begin van het boek alle drie een apart gedeelte, waarin hun leven voor de oorlog wordt beschreven. Vervolgens gaat het boek verder bij de aankomst in Auschwitz, waar de drie vrouwen terecht komen tegen het einde van de oorlog. Hiervoor hebben ze al in getto’s verschrikkelijke dingen meegemaakt en één van de vrouwen heeft een lange tijd in Theresienstadt doorgebracht (in dit gedeelte van het boek stonden veel herkenbare beschrijvingen, die ik herkende van mijn bezoek aan dit kamp afgelopen zomer). Het gedeelte van het boek dat zich in Auschwitz afspeelt bevat ook feiten en cijfers over Auschwitz. De verhalen van de vrouwen worden steeds afgewisseld met feiten over de oorlog. Dit maakt het verhaal wat mij betreft sterker, het komt altijd extra binnen als je weet dat dit niet het enige verhaal is dat er is. Ik zei op een gegeven moment tijdens het lezen tegen Johan dat het verhaal sowieso al heel erg bizar en gruwelijk is, maar dat het nog erger wordt als je je bedenkt dat dit geen fictie is. Dit hebben deze mensen echt moeten doorstaan, ze hebben het echt meegemaakt. Uiteindelijk komen de vrouwen, nadat ze nog een tijd in een fabriek in Freiberg hebben gewerkt, na een vreselijke treinreis aan in Mauthausen. Hier ontsnappen ze ternauwernood aan de dood.

Het verhaal stopt niet als het kamp bevrijd wordt. Er wordt nog veel verteld over hoe het direct na de bevrijding ging. De overlevenden van de kampen hadden grote kans om alsnog te sterven, omdat ze zo enorm ondervoed waren. Er waren luizen, alles was smerig en ze waren vaak ontzettend ziek en op sterven na dood. De bevrijders – Amerikanen – wisten niet goed wat ze aanmoesten met de overlevenden. Iedereen wilde naar huis, maar ze hadden geen geld, vaak alleen de tot op de draad versleten kleding die ze aanhadden in het kamp, geen geboorteaktes en papieren en ga zo maar door. Er werd nauwelijks over de gruwelen gepraat, de mensen moesten maar snel doorgaan met hun leven en de oorlog vergeten. Ik vind het heel goed dat ook aan dit gedeelte, na de oorlog, aandacht wordt besteed. Hier wordt nog wel eens aan voorbijgegaan zo van ‘de oorlog was voorbij, hoera!’ terwijl voor velen de verschrikkingen toen nog niet voorbij waren.

Het verhaal wordt hier en daar ondersteund door foto’s, die de situatie nog extra duidelijk maken. Er wordt verteld over de omstandigheden in de kampen. Het boek bezorgde me regelmatig kippenvel en tranen in mijn ogen. Het is zo vreselijk wat er allemaal is gebeurt, je kan het je nauwelijks voorstellen. Zelfs niet na het lezen van zo’n verhaal.

Ik heb twee fragmenten uitgekozen die volgens mij het verhaal en de afwisseling met de feiten heel duidelijk maken:

‘Sind Sie schwanger, fesche (knappe) Frau?’ De raag aan Priska ging vergezeld van een glimlach terwijl de wijdbeense SS’er haar gefascineerd opnam alsof hij haar als proefkonijn monsterde. Ze aarzelde niet. Snel schudde ze haar hoofd en haar talen kennende beantwoordde ze zijn vraag in het Duits: ‘Nein.’ De SS-officier met het beminnelijke uiterlijk stopte even en staarde de jonge vrouw aan voordat hij verderging. Drie vrouwen verderop kneep hij botweg een vrouw in haar borst. Toen een paar druppels melk verrieden dat ze zeker zestien weker zwanger was, werd ze uit de rij getrokken en in een hoek van de appèlplaats geduwd om zich te voegen bij een huiverend groepje aanstaande moeders. Het lot van hen die die dag door dr. Josef Mengele werden uitgekozen blijft onbekend.’ (Het laat zich natuurlijk wel raden, hoogstwaarschijnlijk zijn deze vrouwen vergast. Of ze mochten onder hele slechte omstandigheden hun zwangerschap volbrengen, waarna Mengele de baby’s gebruikte om zijn verschrikkelijke experimenten op uit te oefenen. Een derde mogelijkheid was dat de vrouwen gedwongen een abortus moesten ondergaan, waarna ze konden werken.)

‘De SS had alle mogelijke manieren om Joden en andere vijanden van het Reich te doden uitgeprobeerd, van uithongering en doodschieten tot verstikking met koolmonoxide, maar deze manieren waren zeer inefficiënt en tijdrovend, terwijl er aan de verbranding van de lijken in greppels kostbare brandstof werd verspild. De nazi-leiding deed er alles aan om een manier te vinden waarmee grote aantallen tegelijk konden worden verdelgd, en dat met zo min mogelijk personeel en tegen zo gering mogelijke kosten. Degenen die later aankwamen kregen de maken met de methode waar de SS de voorkeur aan gaf: vergassing in speciale kamers.’

Na dit fragment volgt er een beschrijving van hoe de gaskamers eruit zagen en hoe het gas werd toegediend. Het duurde soms wel 20 minuten voordat de mensen in de gaskamers om het leven waren gekomen. Het hing er vanaf hoe dicht je bij de spleten stond waar het gas uitkwam. Degenen die het gas toedienden hoorden hen vaak gillen en schreeuwen en op de deuren bonzen, happend naar adem. Gevangenen die zelf later vaak ook ‘door de schoorsteen’ gingen, zoals het werd genoemd, hadden vervolgens de gruwelijke taak om de lijken op te ruimen en de ruimte schoon te maken voordat de volgende groep naar binnen ging.

Het is geen leuk verhaal. Het is zelfs een heel erg vreselijk verhaal waarin details je niet worden bespaard. Als je dit boek leest zul je dat niet met een fijn gevoel doen en het heeft niet echt een happy end. Toch kan ik je aanraden om dit boek te lezen als je het ongelooflijke verhaal van deze drie baby’s die geboren werden in een concentratiekamp tijdens de oorlog, wilt lezen en ook als je nog wat meer wilt leren over de Tweede Wereldoorlog.

Review boek één | Illusie.

Hopelijk zien jullie deze rubriek vaak terugkomen op mijn blog dit jaar, want ik ben van plan om veel te gaan lezen en ook reviews te schrijven over de boeken die ik lees. Stiekem is Illusie het tweede boek dat ik heb gelezen dit jaar, want Inferno was de eerste. Die heb ik echter al een keer gelezen – ik vind ‘m fantastisch – en ik denk dat de meesten van jullie die ook wel kennen. De eerste review, vandaar ook de titel ‘review boek één’, is dan dus ook van een ander boek. Het is het eerste boek van de tien die we gekocht hebben op het Boekenfestijn. Ik weet nog niet precies hoeveel boeken ik wil gaan lezen dit jaar. Het leek me wel tof om een account aan te maken op een site als Goodreads of Hebban, maar dit heb ik nog niet gedaan. Ik ga er eens over nadenken en dan schrijf ik er vast wel over binnenkort. Ik wil mezelf niet teveel druk opleggen door gelijk te zeggen ‘ik ga 52 boeken lezen dit jaar’, iedere week één, want waarschijnlijk gaat dat toch niet lukken, hoe leuk ik lezen ook vind. Ik zit nu te denken aan een uitdaging om minimaal 20 boeken te lezen. Dat is in ieder geval iedere maand één en in sommige maanden twee. Jullie lezen er vast nog wel over. Vandaag dus de review van het boek Illusie (waar inmiddels het prijsstickertje netjes van af is, haha).

image-2017-01-27-6

Waar gaat het boek over? 
Het verhaal op de achterflap verraadt gelukkig niet teveel over de inhoud van het boek – vind ik na het lezen van het hele boek.

‘Een magische thriller…’ Een tienermeisje kruipt negen maanden na haar dood, onaangetast door de tijd, uit haar graf. Een levenloze engel valt ongeschonden uit de lucht midden op Times Square in New York.
Deze en andere onverklaarbare moorden zijn het werk van een seriemoordenaar die al gauw bekend komt te staan als de Tovenaar.

De mooie Jessica Blackwood gaf haar carrière als illusionist op na een traumatische gebeurtenis en slijt nu haar dagen als FBI-agent achter haar bureau. Daar komt verandering in als er zulke bizarre moorden worden gepleegd dat er iets bovennatuurlijks in het spel lijkt te zijn. Jessica is, als telg uit een oud illusionistengeslacht, de enige die deze seriemoordenaar lijkt te kunnen stoppen. Maar lukt het Jessica de moordenaar te ontmaskeren voordat zij zelf het doelwit van zijn kunsten wordt?

Dit verhaal dekt eigenlijk perfect de lading van het boek. Toen ik de eerste zinnen las dacht ik ‘oké laat maar, fantasyboek’, maar toen ik verder ging lezen bleek het een thriller te zijn. In combinatie met goochelen/illusionisme raakte ik wel geïnteresseerd. Zo’n boek had ik nog nooit gelezen.

Wat vind ik van het boek? 
Aanrader! Ik bleef er eigenlijk steeds in lezen. Je komt best snel in het verhaal omdat het al gauw spannend wordt, hoewel je soms wel even door wat langere monologen en wat uitleg over goocheltrucs moet lezen. Dat vond ik hier en daar best ingewikkeld omdat ik er niet zoveel vanaf weet – wel leuk om er meer over te leren natuurlijk! De karakters in het boek vond ik eigenlijk allemaal wel interessant, de één wat boeiender beschreven dan de ander, maar ze voegen wel allemaal iets toe aan het verhaal. Toen ik het boek bijna uit had wist ik nog steeds niet hoe het af zou lopen met de Tovenaar – en wie het überhaupt is… – dus dat is mooi. Als ik halverwege al weet wie de seriemoordenaar is dan vind ik het eigenlijk niet zo leuk meer, zowel bij boeken als bij series en films. Dus dat is zeker een voordeel aan Illusie. Soms een beetje gruwelijk, de details worden goed beschreven, vooral heel erg spannend, bij vlagen grappig en soms ingewikkeld. Het was een fijn boek om 2017 mee te beginnen!

Het boek dat ik nu aan het lezen ben is een héél ander boek, namelijk een oorlogsboek dat ‘De baby’s van Mauthausen’ heet.

10 nieuwe boeken van het Boekenfestijn.

Zoals ik gisteren al vertelde, zijn Johan en ik van de week naar het Boekenfestijn in Ahoy geweest. We gaan eigenlijk ieder jaar wel en ik zeg iedere keer ‘ik ga niet zoveel boeken kopen’. Vervolgens kom ik toch altijd wel met een aantal boeken thuis. Zo ook dit keer, samen met Johan kocht ik 10 boeken. Vandaag laat ik ze aan je zien en ik hoop dat ik dan over niet al te lange tijd één of meerdere reviews van de boeken met jullie kan delen!

image-2017-01-27-8 image-2017-01-27-3

Johan en ik slaan altijd een aantal categorieën over, maar andere pluizen we juist weer heel erg uit. Ik hou vooral heel erg van thrillers, historische romans, af en toe een gewone of literaire roman en sowieso historische boeken. Dit keer heb ik me ingehouden bij de historische boeken haha. Veel boeken gaan toch wel over de oorlog en ik roep altijd dat ik daar wel genoeg over gelezen heb, maar ik heb dit keer tóch weer twee oorlogsboeken meegenomen: De baby’s van Mauthausen en De man die tweehonderd keer ontsnapte. 

De baby’s van Mauthausen
Mijn stagebegeleider raadde me dit boek vorig jaar aan en toen ik het zag staan wist ik dan ook dat ik het mee moest nemen. Dit was één van de twee boeken die €7,50 kostten en daarmee waren dat de duurste aankopen (ja, de prijsstickers zitten nog op de boeken).

Dit boek vertelt een waargebeurd verhaal. Drie zwangere vrouwen belanden tegen het eind van de Tweede Wereldoorlog in Auschwitz. Priska, Rachel en Anka kunnen zichzelf en hun ongeboren kind alleen tegen de gruwelen van het kamp beschermen door hun zwangerschap te verbergen en door te werken in een wapenfabriek.
Tijdens een massatransport naar Mauthausen waarbij de helft van de gevangenen sterft, bevallen de sterk ondervoede vrouwen zonder van elkaars bestaan op de hoogte te zijn. Dankzij de hulp van medegevangenen en een enkele meelevende bewaker, overleven zowel de moeders als hun pasgeboren kinderen de laatste oorlogsdagen. Na de oorlog beginnen ze met hun kinderen een nieuw leven in verschillende uithoeken van de wereld. Op de 65e Bevrijdingsdag van concentratiekamp Mauthausen komen de kinderen voor het eerst met elkaar in contact. Ter gelegenheid van de 70e Bevrijdingsdag in mei 2015 wordt hun opmerkelijke verhaal voor de eerste keer verteld.

De man die tweehonderd keer ontsnapte 
Horace is pas twinig als Hitler in 1939 Tsjecho-Slowakije en Polen bezet. Hij neemt dienst in het Engelse leger en wordt in mei 1940 gevangengenomen. Na een dodenmars van tien weken door Frankrijk en België volgt een gruwelijke treinreis naar een Duits werkkamp in Polen. Uitgeput en ondervoed ontmoet Horace de zeventienjarige tolk Rosa uit Silezië en hij wordt meteen verliefd. Hij wil dolgraag ontsnappen maar het kamp ligt zo geïsoleerd dat dat geen enkele zin heeft. Om toch bij zijn geliefde Rosa te kunnen zijn, breekt hij uit – soms twee, drie keer per week – waarna hij noodgedwongen weer terugkeert naar zijn barak. Keer op keer tart Horace het noodlot uit naam van de liefde.
Dit boek is gebaseerd op een nog niet eerder verteld, waargebeurd verhaal; op informatie van ooggetuigenverslagen en meer dan honderd uur interviews.

image-2017-01-27-1 image-2017-01-27-2

Dit zijn twee thrillers. Iris Johansen heb ik wel eens eerder iets van gelezen en dat was fantastisch, dus dit boek kon ik niet laten liggen! Het gaat over dezelfde hoofdpersoon. Van het andere boek intrigeerde het verhaal op de achterkant me.

Manipulatie 
Geiger heeft een gave. Hij laat mensen de waarheid spreken. En in zijn vak – dat van informatiehandel – is deze gave van onschatbare waarde. Anders dan bij zijn concurrenten komt er bij Geiger zelden bloed aan te pas. Met zijn methode, deels fysiek, grotendeels psychologisch, brengt hij zijn slachtoffers op het punt waar pijn niets is vergeleken met angst. Want alleen daar houden de leugens op.
Wanneer zijn partner, Harry Boddicker, een cliënt binnenhaalt die een twaalfjarig kind wil laten ondervragen, weigert Geiger de zaak en besluit hij instinctief de jongen te redden. Als Geiger en Harry echter niet snel uitvinden om welke obscure reden de cliënt het geheim van de jongen nodig heeft, zullen ze zelf het slachtoffer worden van een meedogenloze vijand…

Kern van leugens 
Forensisch artieste Eve Duncan heeft helemaal geen zin in een nieuwe klus. Ze wil thuis zijn, bij haar geliefde, Joe, en haar geadopteerde dochtertje Jane. Toch accepteert Eve een geheimzinnige opdracht van een invloedrijke senator om het hoofd te reconstrueren van een onbekende man, wiens lichaam in de moerassen van Louisiana is gevonden. Vanaf het moment dat Eve aan de slag gaat, is het duidelijk dat er iemand is die niet wil dat Eve haar werk afmaakt. Vastberadener dan ooit wil Eve nu de identiteit weten van de man. Eve wordt, samen met Joe, meegesleurd in een draaikolk van gebeurtenissen, waarbij er maar één is die de waarheid weet: de dode zelf…

image-2017-01-27-4 image-2017-01-27-5

Het huis aan Gouden Bocht 
Amsterdam, 1686. Nella Oortman trouwt met een vooraanstaand VOC-koopman en gaat wonen aan de prestigieuze Herengracht. Als zij een manshoog poppenhuis krijgt, vinden er steeds meer vreemde gebeurtenissen plaats.

Johan had dit boek gezien en meegenomen, ik was wel geïnteresseerd bij het horen van ‘VOC-koopman.’ Ik ben benieuwd wat ik van dit boek ga vinden, want het verhaaltje spreekt me een beetje aan – er staat trouwens voorin het boek nog wel een iets uitgebreider verhaal.

De vliegeraar 
Een heel bekend boek, dat ik nog nooit gelezen heb. De film heb ik wel gezien en die vond ik prachtig.

Amit en Hassan zijn gevoed door dezelfde min en groeien samen op in Kabul. Op een dag komt er op wrede wijze een einde aan hun bijzondere vriendschap. Amir en zijn vader vluchten naar de Verenigde Staten, waar ze een nieuw bestaan opbouwen, maar Amir slaagt er niet in Hassan te vergeten. De ontdekking van een schokkend familiegeheim voert hem terug naar Afghanistan, waar Amir wordt geconfronteerd met spoken uit zijn verleden. Zijn voornemen om de oude schuld jegens Hassan in te lossen sleept hem mee in een huiveringwekkend avontuur.

image-2017-01-27-6 image-2017-01-27-7

Illusie 
Een tienermeisje kruipt negen maanden na haar dood, onaangetast door de tijd, uit haar graf. Een levenloze engel valt ongeschonden uit de lucht midden op Times Square in New York. Deze en andere onverklaarbare moorden zijn het werk van een seriemoordenaar die al gauw bekend komt te staan als de Tovenaar.
De mooie Jessica Blackwood gaf haar carrière als illusionist op na een traumatische gebeurtenis en slijt nu haar dagen als FBI-agent achter haar bureau. Daar komt verandering in als er zulke bizarre moorden worden gepleegd dat er iets bovennatuurlijks in het spel lijkt te zijn. Jessica is, als telg uit een oud illusionistengeslacht, de enige die deze seriemoordenaar lijkt te kunnen stoppen. Maar lukt het Jessica de moordenaar te ontmaskeren voordat zij zelf het doelwit van zijn kunsten wordt?

Het Venetiaanse masker 
Tijdens een bezoek aan zijn vroegere mentor van de universiteit van Cambridge krijgt Oliver een vreemd verhaal te horen. Zijn mentor vertelt hem de mysterieuze en ongelooflijke geschiedenis van het Venetiaanse schilderij dat in een donkere hoek van zijn werkkamer hangt. De geheimen van het doek zetten onvermoede en kwaadaardige krachten in werking…

image-2017-01-27

De cover van dit boek trok me erg aan. Ik houd wel van dit soort mysterieuze, donkere covers.
Het verhaal op de achterkant laat lekker weinig los: Wat zou jij doen als je partner ten prooi valt aan een organisatie die er dubieuze psychologische methoden op na houdt?

In het duister – Mark Billingham 
Ik zie net dat ik vergeten ben een foto te maken van het laatste boek. Nu het artikel bijna klaar is, heb ik daar geen zin meer in haha, dus jullie doen het bij deze maar met het verhaaltje ^^

Een regenachtige avond in een achterbuurt in Zuid-Londen. Vijf tieners wachten in een auto op hun prooi. De eerste de beste passerende automobilist zal het slachtoffer worden van een dodelijke initiatierite.
Het is het begin van een bloedstollend verhaal waarin niets is wat het lijkt. In het duister volgt dire mensen die op de een of andere manier bij de schietpartij zijn betrokken: de jongen die de trekker overhaalde, een oudere gangster die op wraak zint en de hoogzwangere vrouw die op zoek is naar de waarheid. Het speelt zich af in een gewelddadige stad, waar jeugdbendes slaags raken met professionele criminelen en waar loyaliteit in mensenlevens wordt betaald. Geheimen worden ontsluierd in hetzelfde tempo als waarin er nieuwe slachtoffers vallen. De adembenemende ontknoping van In het duister blijft tot het einde onvoorspelbaar.

Ik heb voorlopig weer genoeg leesvoer, yes! Ik ga beginnen met Illusie, want dat verhaal vind ik zó bizar dat ik wil weten waar het precies over gaat en wat er gaat gebeuren. Naar welk boek ben jij het meest benieuwd?

#Boektober | Deze boeken ga ik lezen!

Ik doe deze maand mee aan #Boektober! In het artikel van gisteren heb ik al beschreven wat het inhoudt. Ik schreef daar ook dat ik nog een apart artikel ging schrijven over welke boeken ik dan wil gaan lezen. Vandaag vertel ik je er meer over!

Niet van alle boeken heb ik foto’s, want ik leen vaak boeken van mijn buurman en daarvan heb ik er pas eentje mee naar huis genomen. Ik weet al wel welke ik nog meer wil gaan lezen, maar daar kon ik dus nog even geen foto maken.

1. Stoner – John Williams 
Dit is een boek waar ik al veel over heb gehoord en de recensies zijn zó goed, dat ik het boek nog steeds een keer wilde lezen. Het is een roman die gaat over William Stoner, een zoon uit een arme boerenfamilie, aan het einde van de negentiende eeuw geboren. Hij heeft geen gemakkelijk leven. Hij wijdt zijn leven aan literatuur en liefde en zijn carrière is die van docent Engels. Zijn ouders zijn het niet eens met zijn carrièrekeus, het verloopt moeizaam en zijn vrouw en dochter keren zich tegen hem. Hij sterft uiteindelijk in anonimiteit. Het is niet echt een leuk verhaal als je het zo leest op de achterflap, maar als ik zomaar een aantal zinnen uit verschillende recensies noem, dan overtuigt dat mij wel om te gaan lezen: ‘Onwaarschijnlijk mooi geschreven’, ‘spectaculaire roman, vormgegeven in bijna perfecte en precieze taal…’ Er volgen nog veel lovende woorden. Dit is het eerste boek dat ik ga lezen!

image-2016-09-30 image-2016-09-30-1

2. Vrouwen van Rome. Seks, macht & politiek 
Het tweede boek dat ik wil gaan lezen is er eentje waar ik al in begonnen ben. Ik ben zelfs al halverwege. Dit is echter niet echt een leesboek, maar meer een soort studie-/informatief boek over de vrouwen achter de machtige keizers van het Romeinse Rijk uit de oudheid. Een onderwerp waar zeker mijn interesse ligt. Het boek leest echter niet heel makkelijk, hoewel het wel erg interessant is. Daarom staat het op het #Boektober-lijstje, zodat ik het hopelijk nu wél uit ga lezen. Dit boek ga ik dus tussendoor lezen, terwijl ik andere boeken lees.

3. Het heelal – Stephen Hawking 
Dit boek staat bij mijn buurman in de kast en ik ben er héél nieuwsgierig naar. Ik ben het waarschijnlijk totaal oneens met Hawking, omdat hij een overtuigd atheïst is en ik een overtuigd niet-atheïst (haha). Toch ben ik erg nieuwsgierig naar zijn visie op het heelal en daarom wil ik dit boek graag lezen.

image-2016-09-30-2

4. Mysteries uit het christendom 
Dit is ook meer een informatief boek, dus waarschijnlijk ga ik hier steeds één hoofdstuk van lezen. Ieder hoofdstuk behandelt een ander mysterie uit het christendom. Eén van de hoofdstukken gaat bijvoorbeeld over de Lijkwade van Turijn. Dit boek kocht ik goedkoop (€5) in een prachtige boekhandel in Bergen op Zoom (Quist – zeker heengaan als je in de buurt bent, en vergeet dan niet in de kelder te kijken), maar ik heb het nog niet gelezen. Deze gaat dus ook op het lijstje van #Boektober!

In principe zijn dit de boeken die ik deze maand wil gaan lezen, maar mocht ik nog een stukje maand overhouden aan het eind van mijn boeken (haha), dan staan er nog wel wat boeken in de boekenkast van mijn buurman op me te wachten. Daarnaast wil ik graag ‘daar is hij weer’ – het boek van de film over Hitler, Er ist wieder da – nog een kans geven. De eerste keer kwam ik daar namelijk niet doorheen.

Welk(e) boek(en) ga jij deze maand lezen? Doe je ook mee met #Boektober?

 

Gelezen boeken van de afgelopen tijd.

Eigenlijk laat ik bijna nooit zien welke boeken ik lees. Soms laat ik wel eens wat boeken zien die ik heb gekocht – veelal op het Boekenfestijn – maar daarna lees je hier bijna nooit meer iets over hoe ik het boek vond. Uitzonderingen daargelaten natuurlijk. Het leek me leuk om jullie weer eens wat boeken te laten zien die ik heb gelezen en jullie te vertellen waar ze over gingen en natuurlijk wat ik ervan vind! Ik heb niet van alle boeken foto’s kunnen maken, want een aantal had ik geleend en die zijn alweer terug naar hun eigenaar, dus daarvoor heb ik even een afbeelding van internet geplukt (en van bron voorzien).

image-2016-08-10

Van deze twee boeken mag ik eigenlijk alleen de rechter laten zien bij ‘gelezen boeken’, want het linkerboek las ik niet uit. Ik wil ‘m nog wel een tweede kans geven, want de film – Er ist wieder da – vond ik fantastisch. Het boek is echter wat lastig geschreven waardoor ik er nog niet doorheen gekomen ben.

Daar is hij weer – Timur Vermes
Voor degenen die niet weten waar het boek (Daar is hij weer) dan wel de film over gaan: Zomer 2011. Adolf Hitler wordt wakker op een verlaten veld in Berlijn. Zonder oorlog, zonder partij, zonder Eva. Hij dwaalt rond in een volstrekt onherkenbare stad en iedereen die hij aanspreekt denkt dat hij een ironische imitator is. In die hoedanigheid wordt Hitler een hype. 

Het idee van dit boek is natuurlijk bizar. We weten allemaal dat Hitler dood is – zelfs als hij de oorlog heeft overleefd, zoals geruchten nog wel eens stellen, kan hij nu alsnog niet meer leven – in 2011 trouwens ook niet. Hij werd namelijk al geboren in 1889. Los daarvan is het idee nog steeds bizar. Hoe zou het zijn als dit verhaal waar zou zijn? Het bizarre van dit boek – en van de film trouwens ook – is dat het bekeken wordt vanuit de persoon Hitler. Het boek is geschreven in de ik-vorm en ook de taal van rond de Tweede Wereldoorlog wordt aangehouden. Dit maakt het lastig om te lezen, maar ik wil het graag nog een tweede keer proberen omdat ik de film zo goed vond. Oh, en ik vind de cover prachtig gemaakt. Dat ook.

De ijsballon. Een dramatische ontdekkingsreis naar de Noordpool – Alec Wilkinson 
Dit boek vertelt over een hele bijzondere ontdekkingsreis naar de Noordpool, namelijk één per luchtballon. Het vertelt het verhaal van een Zweedse ingenieur, S.A. Andrée, die samen met twee compagnons naar de Noordpool vertrok: Aan het einde van de negentiende eeuw waren alle pogingen om per schip of per slee de Noordpool te bereiken gestrand; vele poolreizigers hadden daarbij het leven verloren. De Zweedse ingenieur S.A. Andrée was ervan overtuigd dat een reis per luchtballon dé manier was om de hindernissen te overwinnen die het poolijs opwierp. Andrée en zijn twee compagnons vertrokken – uitgerust met wetenschappelijke instrumentarium en voldoende proviand voor een reis van vele maanden – op 11 juli 1897. Ze zijn nooit meer levend teruggezien. Wat er met hen is gebeurd werd pas duidelijk in 1930, toen een groep walvisvaarders de resten van de expeditie – inclusief het logboek – aantrof in het ijs. Alec Wilkinson vertelt het verhaal van de ijsballon en plaatst het in de context van die tijd. De polen oefenden een enorme aantrekkingskracht uit op wetenschappers en avonturiers, wat aan het begin van de twintigste eeuw culmineerde in de tochten van grote poolreizigers als Scott, Amundsen en Shackleton. 

Hoewel ik het ergens wel jammer vond dat gelijk werd verteld hoe het verhaal afliep – ze werden nooit meer levend teruggezien, het einddoel werd niet bereikt – was het verder niet storend voor het lezen van het verhaal. Er wordt gebruik gemaakt van de logboekgegevens, soms in dagboekvorm, die vertellen hoe het leven op de onherbergzame plekken waar de mannen kwamen, was. Het leest makkelijk weg, hoewel sommige stukken wat ingewikkelder zijn doordat er hier en daar wat wetenschappelijke taal wordt gebruikt. Wat ik overigens wel goed vond, want je begrijpt het verhaal en de motivatie van de mannen dan wel beter. Daarnaast zitten er in het boek verschillende afdrukken van originele foto’s uit die tijd en van de expeditie, dat vond ik wel tof om te zien. Het wordt dan gelijk veel echter. De context van het verhaal, van de tijd en de voorbereidingen van de expeditie en dergelijke worden uitgebreid verteld. Dit maakt het verhaal duidelijker en ik werd ook nieuwsgierig hoe het verder zou gaan. Een aanrader, dit boek!

image-2016-08-10 (1)

Dan de eerste twee delen van een serie: Tunnels. Het eerste deel heet gewoon Tunnels, het tweede deel Dieper. Er zijn nog 3 andere delen – die ik graag op een volgend Boekenfestijn, waar deze twee ook gekocht zijn, zou willen aanschaffen. Ik ben namelijk benieuwd hoe het boek verder gaat. Het verhaal gaat over een 14-jarige jongen, Will Burrows, die uit een gek gezin komt. Hij deelt met zijn vader een passie voor archeologie en opgravingen. Als zijn vader onder mysterieuze omstandigheden verdwijnt, gaat Will samen met een vriend, Chester, op zoek. Hun zoektocht leidt hen naar een bizarre ondergrondse wereld. Ze ontdekken een groot geheim dat levensbedreigend blijkt te zijn. De vraag is of ze ooit weer bovengronds komen…

Ik vond de boeken spannend en lekker ‘weg lezend’ genoeg om ze uit te lezen. Toch ergerde ik me hier en daar aan de personages en aan de schrijfstijl van de auteur. Omdat het verhaal over een 14-jarige jongen gaat, zijn de emoties soms ook zo beschreven en is het boek soms een beetje te naïef, kinderachtig, voor mij. Avonturen lopen soms iets te makkelijk af vind ik en sommige dingen worden heel kinderlijk beschreven. Dat vond ik wel een minpunt. Het verhaal zit echter wel goed in elkaar, je hebt geen idee hoe het verder gaat en uiteindelijk afloopt. Daardoor bleef ik lezen en wil ik nu dus graag ook deel 3, 4 en 5 lezen. Je moet wel echt deel 1 lezen voor het tweede deel, want het verhaal gaat verder in het tweede boek. Je kan de verhalen dus niet los van elkaar lezen.

1001004007161202
Bron

Knock Out – Joop Gottmers (& Henk Stoorvogel) 
Dit bijzondere boek las ik in anderhalve dag uit. Ik wilde gewoon niet stoppen omdat ik wilde weten hoe het afliep. Het verhaal vertelt over de bokser Joop Gottmers die terecht komt in de criminele onderwereld van drugs(handel), drank, wapens en vrouwen. Maar vooral drugs (cocaïne). Daarnaast gaat het boek ook over boksen. Joop vertelt zijn levensverhaal en het is bizar. Ik had nog nooit zo’n verhaal gelezen. Hij doet eigenlijk alles wat God verboden heeft, en meer. Uiteindelijk komt hij op een hele bijzondere manier in aanraking met het geloof en dan verandert zijn hele leven. Ik kan niet anders dan dit boek heel erg aanraden. Ik vond het heel bijzonder. Joop deelt tegenwoordig zijn verhaal met kinderen, jongeren en volwassenen, om het evangelie te verspreiden. Echt heel tof. Dikke aanrader!

1001004010953106
Bron

De man die naar Auschwitz wilde – Denis Avey (met Rob Broomby) 
Dit boek stond al heel lang op het ‘wil ik nog eens lezen’-lijstje. Mijn moeder had het boek en toen ik het eenmaal van haar had geleend, had ik het binnen no time uit. Ik bleef erin lezen omdat ik, net als bij het boek van Joop Gottmers, wilde weten hoe het verder ging en hoe het af zou lopen met deze man. Dit boek wil ik ook aan iedereen aanraden, het is erg bijzonder. Het verhaal: ‘Denis Avey, een dappere jonge Britse soldaat, vecht in de Tweede Wereldoorlog in Noord-Afrika. Daar wordt hij in 1944 krijgsgevangen genomen. In het werkkamp in Duitsland waar hij terechtkomt, werkt hij zij aan zij met gevangenen uit het nabijgelegen Auschwitz. Denis is geschokt door de verhalen die hij van hen hoort en voelt het als zijn plicht er met eigen ogen kennis van te nemen en de wereld ooit zijn verhaal te kunnen vertellen. 
Denis vat het gewaagde plan op van kamp te wisselen met een jonge joodse gevangene uit Nederland. Gekleed in diens smerige gestreepte kampkleding met gele ster loopt hij tussen andere gevangenen onder de poort met Arbeit Macht Frei Auschwitz binnen, niet wetende wat hem te wachten staat en of ze elkaar ooit weer zullen zien.’ 

Een bizar verhaal natuurlijk. Echt heel gek. Waarom zou je dat doen? In het boek wordt het allemaal uitgelegd met de fijne, pakkende schrijfstijl van Denis. Hij heeft uiteindelijk de oorlog overleefd, anders had hij het boek natuurlijk niet kunnen schrijven, en vertelt naast zijn bijzondere verhaal tijdens de oorlog ook over hoe het ná de oorlog eraan toe ging. Dit gedeelte van het boek vond ik ook indrukwekkend om te lezen. Aanrader! Ga dit boek lezen!

image-2016-08-10

En deze boeken lees ik op het moment
Tot slot (want dit artikel is al véél te lang, respect als je het tot hier helemaal gelezen hebt!): de boeken die ik momenteel aan het lezen ben. Drie boeken door elkaar? Haha, ja. Dat komt doordat het bovenste boek – over de vrouwen van Rome – niet echt een leesboek, maar meer een studieboek is. Hier lees ik dus af en toe een gedeelte van, maar na een tijdje ben ik het dan weer zat. Het is overigens wel een interessant boek. Het onderste boek ligt in mijn nachtkastje, daar lees ik iedere avond en soms ook ’s ochtends een paar verhalen uit. Dit boek, Onsterfelijke laatste woorden beschrijft de laatste woorden van bekende (en minder bekende, haha) mensen uit het verleden. Het begint in het Egypte van zo’n 2600 jaar voor Christus en eindigt in 2009 met Keith Floyd. En er zit van alles tussenin, het is heel divers. Doordat het korte biografieën zijn steeds, van één pagina, leest het niet vlot weg. Daarom lees ik dit boek dus tegelijkertijd met  Vrouwen van Rome. En dan is er nog tot slot het boek Het voorbijgaan van Nicci Gerrard. Ik had dit boek al eens eerder gelezen, maar vind het wel mooi, dus leende ik het van mijn moeder en lees ik het nu opnieuw. Dit is een roman en hier kan je dus langere stukken in één keer in lezen. Het gaat over een vrouw wiens huwelijk in de soep loopt en hoe het leven van iedereen in het gezin (vrouw, man, drie dochters) verandert. En dan ligt er op de grote stapel nog één boek op mij te wachten, dat ook een studieboek is maar waar ik wel veel zin in heb om in te beginnen: Mysteries van het Christendom. Je kan vast wel raden waar dat over gaat (onder andere over de lijkwade van Turijn).

Zo, knap als je het tot hier gelezen hebt. Dit artikel telt namelijk ongeveer 1800 woorden, oeps… Ik moet vaker vertellen over de boeken die ik lees, haha. Tenminste, als jullie dat leuk vinden? Ik vond het wel leuk om over te vertellen in ieder geval. Welk(e) boek(en) lees jij momenteel/welke boeken kun jij me aanraden en waarom?

Day Zero Project | Boeken.

DSCN0545

De tussenstand van het boeken lezen voor het Day Zero Project – en omdat ik lezen heel erg leuk vind, vond ik altijd al, maar ik er vaak niet aan toe kom en/of geen tijd voor maak – staat op 21 van de 50. Ik heb een tijdje erg fanatiek en veel gelezen, maar de laatste tijd lees ik weer veel minder. Jammer is dat natuurlijk. Toen mijn schoonzusje dan ook liet weten dat ze haar boekenkast grondig ging opruimen en ‘misschien wat boeken’ weg ging doen, greep ik dan ook mijn kans! Uit de drie (!) grote boodschappentassen vol boeken die zij naar de kringloopwinkel ging brengen zocht ik er een aantal uit en de komende tijd ben ik dus – hopelijk – weer veel aan het lezen! In het eerste boek ben ik al begonnen, goed hè, haha!

Omdat het erg veel wordt om over alle boeken te gaan vertellen waar het precies over gaat, vertel ik gewoon per boek even waarom ik het meegenomen heb!

DSCN0546
Deze heb ik al zó vaak zien liggen in de boekhandel.
Iedere keer werd ik weer getrokken door de kaft. Nu heb ik ‘m!

DSCN0547
Dit boek gaat over een meisje dat 80 dagen zat opgesloten.
In de kelder van Marc Dutroux. Ik ben altijd een beetje gefascineerd door dat soort verhalen.
Misschien heel erg, ik weet het. Haha. Ik wilde het boek toch lezen.

DSCN0548
Ergens dit jaar of eind vorig jaar was er een programma op televisie over meisjes met anorexia die dan geholpen werden, ‘tot op het bot.’ Ik heb dat gevolgd omdat ik het erg interessant vond. Daarom heb ik ook dit boek meegenomen, om weer een ander perspectief te krijgen. Ik ben er net in begonnen, het leest tot nu toe lekker vlot dus dat is fijn.

DSCN0550
Tja. Klassieker zullen we maar zeggen hè? Ik ben gewoon benieuwd.

DSCN0551
Dit boek is geschreven in de ik-vorm (hou ik van) en in brief-vorm (hou ik ook van).
En de kaft vond ik erg leuk. En m’n schoonzusje kwam er niet doorheen – haha, dat is een slechte reden om ‘m mee te nemen, ik weet het. Ik heb ‘m uitgelezen, maar het is niet echt een aanrader. Op zich wel een leuk boek, maar heel vreemd, haha.

DSCN0552
Ik weet niet meer waarom ik dit boek heb meegenomen. Schattig meisje? Haha!

DSCN0549
Ik vind de titel geniaal. (:

DSCN0553
Dit boekje bespreekt homoseksualiteit vanuit Bijbels perspectief. Ik ben daar wel benieuwd naar, want ik weet er eigenlijk niet zoveel vanaf wat de Bijbel daarover zegt.

DSCN0554
Deze nam ik mee omdat het geschreven is vanuit het perspectief van de hond. Dat is toch meesterlijk? Ik moest het wel meenemen, haha.

DSCN0556
Nog zo’n ‘klassieker’ die ik nog nooit heb gelezen. Komt nu dus verandering in!

DSCN0557
En nog één. 🙂

DSCN0555
Volgens mij gaat deze over de oorlog. Leek me wel interessant. Denk ik. Ik weet het niet meer zo goed, haha.

DSCN0559
Deze twee boekjes heb ik meegenomen voor mijn moeder.
Die kent Piggelmee nog van vroeger en wilde ze wel hebben, vandaar.

DSCN0558
En dit boek leende ik van mijn moeder. Bijzonder. Ik denk dat ik – op het taalgebruik na – nog wel eens een boek van Herman Koch wil lezen, het was wel vlot en bijzonder geschreven.

Als je nog boeken wilt van dit lijstje als ik ze uit heb, geef dan even een gil! (behalve Piggelmee en Het Diner dus) Dan kun je wel iets overnemen (gratis, ik heb ze ook gratis gekregen)! Welk boek staat nog op jouw leeslijstje?

Day Zero Project | Overzicht april.

De derde maand alweer van het Day Zero Project! Kijk je mee naar welke doelen ik deze maand heb behaald, welke doelen ik mee aan de slag ben gegaan en wat voor plannen ik heb voor de maand mei? Ik heb deze maand niet zoveel gedaan als ik wilde, maar er zijn toch een aantal doelen die ik af kan strepen of waar ik mee bezig ben!

Behaalde doelen 
Doel 45. Taarten bakken voor mijn verjaardag (of in ieder geval helpen met bakken)
Dit doel heb ik een beetje aangepast, ik wilde eigenlijk 3 keer taarten bakken met mijn verjaardag (omdat het Day Zero Project 1001 dagen duurt officieel en daar zitten 3 verjaardagen in), maar ik wist nu al dat me dat niet zou gaan lukken én ik hoop mijn project in minder dan 1001 dagen af te ronden eigenlijk, anders ben ik bang dat het gaat versloffen. Ik heb niet zelf echt taart gebakken, maar voor mijn verjaardag heb ik wel Johan geholpen met appeltaart(en) bakken – voornamelijk met appels schillen haha – en dus vond ik dat ik dit doel mocht afstrepen (:

Doel 61. Een maand lang iedere week een keer naar de kinderboerderij gaan (4/4) 
Hier kon je al eerder over lezen. Ik deed er twee maanden over in plaats van één maar heb het doel toch afgestreept omdat ik het achterliggende doel (meer naar de kinderboerderij gaan want dat is leuk) wel heb behaald.

SAM_6537

Doel 82. Een maand lang alleen maar rokjes en jurkjes dragen
Dit doel is officieel eigenlijk mislukt, maar ook deze ga ik afstrepen omdat het achterliggende doel (meer rokjes en jurkjes dragen) is gelukt. Ik kon mezelf niet altijd dwingen om een rokje/jurkje te dragen omdat ik er simpelweg soms geen zin in had, niets leuk of handig genoeg vond voor die dag en het even niet kon combineren, etcetera.

10 april

Doel 69. Een kraslot/staatslot kopen en als ik iets win, iets leuks doen met het geld
Ik kocht een lot voor de Koningsdag-trekking van de staatsloterij. Ik won €7,50 maar betaalde €15 voor het lot dus ik vond dat ik niets gewonnen had eigenlijk. Ik hoef er dus ook niets leuks mee te doen, haha. €10.000 per maand leek me wel wat stiekem, maar helaas… 😉

Doelen waar ik mee bezig ben gegaan / mee verder ben gegaan 
Doel 25. Een kleurboek kleuren (tenminste 20 kleurplaten)
Ik ben weer verder gegaan met kleuren. Ik ben bezig met een kleurplaat en heb hierna een hele grote kleurplaat (eigenlijk twee maar samen mega) uit Flow om te kleuren, zin in! Ik vind het leuk om meer te kleuren! Ik heb kleurplaten uit een kleurboek gekopieerd dus het is wel officieel uit een kleurboek haha. Ik heb al eerder hier uit gekleurd maar dat telt niet voor dit project (was al daarvoor) dus tot nu toe is de stand 0,5 kleurplaat haha!

12 april

Doel 88. 50 boeken lezen
Hier ben ik nog steeds lekker mee op weg! Ik vind het leuk om veel te lezen. Inmiddels heb ik al 14 boeken gelezen en ben ik bezig met de vijftiende (Ayn Rand – De eeuwige bron). Deze maand las ik verder ‘Mark Rutte is lesbisch’ van Raoul Heertje (geniaal boek, aanrader!) en ‘Donderdagskinderen’ van Nicci French (vierde deel in de serie over Frieda Klein, weer een geweldig boek).

Doel 11. Zes maanden lang iedere maand een themaweek houden (2/6)  
Ik heb inmiddels twee themaweken gehouden. De eerste ging over favorieten en de tweede (dat was vorige week) ging over mijn toekomstige ik (in 2024). Ik vind het leuk om steeds een week lang over hetzelfde onderwerp te bloggen maar wel zoveel mogelijk aspecten te laten zien. Ideeën voor de volgende themaweek zijn weer welkom! Ik zit te denken aan een Bijbelse themaweek, maar wel over een bepaald onderwerp of boek.

Doel 15 en 16. Quotes en Bijbelteksten 
Ik wilde 20 keer bloggen over mooie quotes en Bijbelteksten. Inmiddels staan er al 11 quotes en 10 Bijbelteksten online! Al op/over de helft dus!

7820792316_7380c78959_z

Doel 60. Een jaar lang iedere week een leuk iemand zien/spreken – bewust een afspraak daarvoor maken! (11/52) 
Ik heb deze week nog niet met iemand afgesproken (maar dat komt vast nog wel goed, ik zie meestal Peter iedere week wel en hé, die is ook leuk; oh en Johan telt niet, anders is het wel heel makkelijk hè, haha!), maar verder al 11 weken achter elkaar. Ik vind het leuk om veel vrienden/vriendinnen/studiegenoten/kennissen te zien en/of te spreken!

Doel 81. Vijf keer naar de Apenheul (moet lukken met een abonnement) (1/5) 
We zijn inmiddels één keer naar Apenheul geweest en dat was leuk! Daar lees je hier meer over. Oh, en over mijn outfit van die dag lees je hier.

Doel 84. Tien keer een vreemde een compliment geven (1/10) 
Ik heb geen idee waarom ik dit zo eng vind haha! Ik zie zo vaak mensen met leuke kleding, schoenen of iets anders leuks, maar ik zeg het bijna nooit. Best jammer. Daarom dus dit doel! Vorige week zag ik een vrouw die op bezoek was bij onze onderbuurvrouw en die had zó’n leuke en mooie auto! Een Volkswagen Beatle met open dak (linnen kap) was het. Zo mooi en ook een hele mooie, donkerbruine kleur. Ze was zelf ook heel blij met haar auto zei ze, haha! 😉

Doel 36. Met de trein alle steden bezoeken van Monopoly (2/8)
Toevallig was ik afgelopen vrijdag in Den Haag (voor de film Jerusalem in Omniversum, aanrader!) en daar liepen we over het Spui! Ik maakte geen foto, oeps, maar ben wel in de stad Den Haag geweest en zelfs in één van de straten van Monopoly, dus deze telt mee! Eerder was ik al in Rotterdam! (lekker makkelijk)

Doelen voor mei 
Voor mei heb ik weer wat doelen bedacht waar ik aan wil werken. Dit zijn doelen waar ik al mee bezig ben en dus mee verder ga, maar er staan ook een paar nieuwe doelen bij!

  • weer naar de Apenheul (doel 81)
  • een week lang geen televisie kijken (doel 68)
  • boeken lezen (doel 88)
  • quotes en Bijbelteksten (doel 15 en 16)
  • nieuwe themaweek (doel 11)
  • een puzzel van ‘was gij’ in elkaar puzzelen (proberen)
  • een vreemde een compliment geven (of meerdere) (doel 84)
  • leuke mensen zien/spreken (doel 61)
  • zelf woordzoekers maken (doel 26)

IMGP0617