Een dagje naar Blijdorp.

Afgelopen weekend was leuk! Vrijdag kwamen mijn ouders langs en had Johan een vrije dag. Dat was dus erg gezellig. We zijn ’s middags naar Zuidplein geweest en daar heb ik ook wat gewinkeld – dat artikel komt heel binnenkort, ik denk morgen, online – en ’s avonds hebben we nog even bij ons thuis gezeten en spelletjes gedaan. Zaterdag zijn Johan en ik samen met mijn schoonfamilie een dagje naar Blijdorp geweest. We waren dus met z’n achten – mijn schoonouders, mijn zwager, mijn zwager, schoonzusje en nichtje, en Johan en ik. Het was de eerste keer dat ik niet de hele dierentuin heb gezien. Het duurt natuurlijk wat langer, zeker met zo’n kleintje (ze is nu 3 maanden) die af en toe een flesje moet en waarvan je de hele dag de kinderwagen moet duwen, en met meer mensen doe je er ook langer over. Ik merk wel dat ik meer foto’s heb gemaakt dan normaal – meestal kijk ik wat meer en maak ik af en toe foto’s, maar nu moest ik toch regelmatig wachten op de rest (die bijvoorbeeld ook foto’s wilde maken) dus maakte ik zelf ook meer foto’s.

’s Ochtends was het erg mistig, dus zijn we begonnen in het Oceanium. Hier heb ik maar één goede foto van, want ik kan simpelweg niet het geduld opbrengen om met mijn simpele camera foto’s te maken van vissen. Die zijn natuurlijk veel te beweeglijk dus dat is voor mij erg lastig. Hierna hebben we koffie gedronken en muffins gegeten (één van de beste muffins ooit!) en toen zijn we naar het Afrika-gedeelte geweest. We hebben de dag afgesloten met een bezoek aan het Azië-gedeelte (nou ja, eigenlijk hebben we de dag afgesloten met pasta eten bij mijn schoonzusje en zwager thuis). Het was erg fijn en natuurlijk ga ik je nu de foto’s laten zien!

image-2017-02-19 image-2017-02-19-37

Dit is dus de enige mooie foto die ik in het Oceanium heb gemaakt, haha. Ik vind vissen altijd wel tof, net als de tunnel waar je in loopt en dat dan de vissen over je hoofd zwemmen, maar ik kijk dus altijd meer dan dat ik foto’s maak. Bij het lab (waar kleine tropische visjes zwemmen en waar je haaieneieren en dergelijke dingen kan zien) hebben Johan en ik even een prachtige gekleurde gele walvis gemaakt met mijn naam erop en die naar zijn email laten sturen. Die prachtige walvis kon ik jullie natuurlijk niet onthouden!

image-2017-02-19-1 image-2017-02-19-2

Neushoornleguaan – cappuccino met superlekkere muffin met lemon-smaak!

image-2017-02-19-3 image-2017-02-19-4

Hutia’s (een soort knaagdier). Links zie je de volwassen hutia en rechts het kleintje. Je kan hier niet zo goed zien dat de kleine écht klein is (een poosje geleden geboren), omdat de volwassene verder weg zat dan de baby. Deze beestjes zijn echt enorm schattig.

image-2017-02-19-5 image-2017-02-19-6

Galapagosschildpadden – Swiftvos

image-2017-02-19-7 image-2017-02-19-8image-2017-02-19-9

Renkoekoek – twee konijnuiltjes

image-2017-02-19-10 image-2017-02-19-11

Gewone wasbeer – blijkbaar is er ook een ongewone (haha, grapje natuurlijk) (die andere soort is grijs en ik weet niet precies hoe die heet, maar deze soort heet dus ‘gewone wasbeer’)

image-2017-02-19-12 image-2017-02-19-13

IJsberen – prairiehondjes

image-2017-02-19-14 image-2017-02-19-15

Prairiehondjes fotograferen is serieus één van de makkelijkste dingen die er is. Ze komen gewoon naar je toe omdat ze heel nieuwsgierig zijn en dan kun je ze gemakkelijk mooi fotograferen. Ik vind vooral de foto links heel tof geworden. Rechts kun je goed zien hoe nieuwsgierig ze zijn.

image-2017-02-19-16 img_1456

Leeuw en leeuwin

image-2017-02-19-17 image-2017-02-19-18

Mhorr-gazelle (ook wel Dama-gazelle genoemd – het is de grootste gazelle die er is, maar hij komt niet zoveel meer voor; hij leeft in Afrika normaal) – Serval

image-2017-02-19-19 image-2017-02-19-20

Gevlekte hyena – Giraffen

image-2017-02-19-21 image-2017-02-19-22

Hagedissensoort (ik weet de naam niet meer) – Okapi’s

image-2017-02-19-23 image-2017-02-19-24

Penseelzwijntje (beetje gekke foto door het water dat je voor het zwijn ziet, dat is afkomstig uit een fonteintje zodat ze kunnen rollen in de natte modder) – Zebra

img_1474

Laplanduil

image-2017-02-19-25 image-2017-02-19-27

Bij de vijver met pelikanen en aalscholvers (daar heb ik trouwens geen foto van, maar gelukkig zie je die in Nederland ook regelmatig in het wild, toffe dieren vind ik dat!) zaten ook veel wilde reigers. Degene die in de boom zat moest ik natuurlijk even op de foto zetten. Reigers zijn één van mijn favoriete vogels. Rechts zie je – uiteraard – pelikanen.

image-2017-02-19-28 image-2017-02-19-29

In de vijver aan de andere kant van de brug waar je overheen loopt zitten ook Mantsjoerijnse kraanvogels.

image-2017-02-19-30 image-2017-02-19-31

Pelikaan. Deze foto’s vind ik echt heel mooi 🙂

image-2017-02-19-32 image-2017-02-19-33

Kuifmakaak met baby (zó lief!) – Banteng (een soort koe)

image-2017-02-19-34

Indische neushoorn met baby. Dit jong was zaterdag pas drie dagen oud! Zo bijzonder om te zien! Het is me niet gelukt om betere foto’s te maken, want het was heel druk natuurlijk. Logisch, maar wel jammer. We konden het jong (een meisje) gelukkig wel goed zien. Echt heel schattig. Ik vind het vooral bijzonder om te bedenken dat zo’n kleintje uiteindelijk net zo groot wordt als de moeder.

image-2017-02-19-35 image-2017-02-19-36

Tapir met jong. Dit jong is in augustus al geboren dus die was natuurlijk al wat groter. Je kon alsnog wel goed het verschil zien tussen de moeder en het jong. Tapirs zijn tof.

Dat was ons dagje Blijdorp! Ik hoop dat je het leuk vond om de foto’s te zien! 🙂

Advertenties

10 nieuwe boeken van het Boekenfestijn.

Zoals ik gisteren al vertelde, zijn Johan en ik van de week naar het Boekenfestijn in Ahoy geweest. We gaan eigenlijk ieder jaar wel en ik zeg iedere keer ‘ik ga niet zoveel boeken kopen’. Vervolgens kom ik toch altijd wel met een aantal boeken thuis. Zo ook dit keer, samen met Johan kocht ik 10 boeken. Vandaag laat ik ze aan je zien en ik hoop dat ik dan over niet al te lange tijd één of meerdere reviews van de boeken met jullie kan delen!

image-2017-01-27-8 image-2017-01-27-3

Johan en ik slaan altijd een aantal categorieën over, maar andere pluizen we juist weer heel erg uit. Ik hou vooral heel erg van thrillers, historische romans, af en toe een gewone of literaire roman en sowieso historische boeken. Dit keer heb ik me ingehouden bij de historische boeken haha. Veel boeken gaan toch wel over de oorlog en ik roep altijd dat ik daar wel genoeg over gelezen heb, maar ik heb dit keer tóch weer twee oorlogsboeken meegenomen: De baby’s van Mauthausen en De man die tweehonderd keer ontsnapte. 

De baby’s van Mauthausen
Mijn stagebegeleider raadde me dit boek vorig jaar aan en toen ik het zag staan wist ik dan ook dat ik het mee moest nemen. Dit was één van de twee boeken die €7,50 kostten en daarmee waren dat de duurste aankopen (ja, de prijsstickers zitten nog op de boeken).

Dit boek vertelt een waargebeurd verhaal. Drie zwangere vrouwen belanden tegen het eind van de Tweede Wereldoorlog in Auschwitz. Priska, Rachel en Anka kunnen zichzelf en hun ongeboren kind alleen tegen de gruwelen van het kamp beschermen door hun zwangerschap te verbergen en door te werken in een wapenfabriek.
Tijdens een massatransport naar Mauthausen waarbij de helft van de gevangenen sterft, bevallen de sterk ondervoede vrouwen zonder van elkaars bestaan op de hoogte te zijn. Dankzij de hulp van medegevangenen en een enkele meelevende bewaker, overleven zowel de moeders als hun pasgeboren kinderen de laatste oorlogsdagen. Na de oorlog beginnen ze met hun kinderen een nieuw leven in verschillende uithoeken van de wereld. Op de 65e Bevrijdingsdag van concentratiekamp Mauthausen komen de kinderen voor het eerst met elkaar in contact. Ter gelegenheid van de 70e Bevrijdingsdag in mei 2015 wordt hun opmerkelijke verhaal voor de eerste keer verteld.

De man die tweehonderd keer ontsnapte 
Horace is pas twinig als Hitler in 1939 Tsjecho-Slowakije en Polen bezet. Hij neemt dienst in het Engelse leger en wordt in mei 1940 gevangengenomen. Na een dodenmars van tien weken door Frankrijk en België volgt een gruwelijke treinreis naar een Duits werkkamp in Polen. Uitgeput en ondervoed ontmoet Horace de zeventienjarige tolk Rosa uit Silezië en hij wordt meteen verliefd. Hij wil dolgraag ontsnappen maar het kamp ligt zo geïsoleerd dat dat geen enkele zin heeft. Om toch bij zijn geliefde Rosa te kunnen zijn, breekt hij uit – soms twee, drie keer per week – waarna hij noodgedwongen weer terugkeert naar zijn barak. Keer op keer tart Horace het noodlot uit naam van de liefde.
Dit boek is gebaseerd op een nog niet eerder verteld, waargebeurd verhaal; op informatie van ooggetuigenverslagen en meer dan honderd uur interviews.

image-2017-01-27-1 image-2017-01-27-2

Dit zijn twee thrillers. Iris Johansen heb ik wel eens eerder iets van gelezen en dat was fantastisch, dus dit boek kon ik niet laten liggen! Het gaat over dezelfde hoofdpersoon. Van het andere boek intrigeerde het verhaal op de achterkant me.

Manipulatie 
Geiger heeft een gave. Hij laat mensen de waarheid spreken. En in zijn vak – dat van informatiehandel – is deze gave van onschatbare waarde. Anders dan bij zijn concurrenten komt er bij Geiger zelden bloed aan te pas. Met zijn methode, deels fysiek, grotendeels psychologisch, brengt hij zijn slachtoffers op het punt waar pijn niets is vergeleken met angst. Want alleen daar houden de leugens op.
Wanneer zijn partner, Harry Boddicker, een cliënt binnenhaalt die een twaalfjarig kind wil laten ondervragen, weigert Geiger de zaak en besluit hij instinctief de jongen te redden. Als Geiger en Harry echter niet snel uitvinden om welke obscure reden de cliënt het geheim van de jongen nodig heeft, zullen ze zelf het slachtoffer worden van een meedogenloze vijand…

Kern van leugens 
Forensisch artieste Eve Duncan heeft helemaal geen zin in een nieuwe klus. Ze wil thuis zijn, bij haar geliefde, Joe, en haar geadopteerde dochtertje Jane. Toch accepteert Eve een geheimzinnige opdracht van een invloedrijke senator om het hoofd te reconstrueren van een onbekende man, wiens lichaam in de moerassen van Louisiana is gevonden. Vanaf het moment dat Eve aan de slag gaat, is het duidelijk dat er iemand is die niet wil dat Eve haar werk afmaakt. Vastberadener dan ooit wil Eve nu de identiteit weten van de man. Eve wordt, samen met Joe, meegesleurd in een draaikolk van gebeurtenissen, waarbij er maar één is die de waarheid weet: de dode zelf…

image-2017-01-27-4 image-2017-01-27-5

Het huis aan Gouden Bocht 
Amsterdam, 1686. Nella Oortman trouwt met een vooraanstaand VOC-koopman en gaat wonen aan de prestigieuze Herengracht. Als zij een manshoog poppenhuis krijgt, vinden er steeds meer vreemde gebeurtenissen plaats.

Johan had dit boek gezien en meegenomen, ik was wel geïnteresseerd bij het horen van ‘VOC-koopman.’ Ik ben benieuwd wat ik van dit boek ga vinden, want het verhaaltje spreekt me een beetje aan – er staat trouwens voorin het boek nog wel een iets uitgebreider verhaal.

De vliegeraar 
Een heel bekend boek, dat ik nog nooit gelezen heb. De film heb ik wel gezien en die vond ik prachtig.

Amit en Hassan zijn gevoed door dezelfde min en groeien samen op in Kabul. Op een dag komt er op wrede wijze een einde aan hun bijzondere vriendschap. Amir en zijn vader vluchten naar de Verenigde Staten, waar ze een nieuw bestaan opbouwen, maar Amir slaagt er niet in Hassan te vergeten. De ontdekking van een schokkend familiegeheim voert hem terug naar Afghanistan, waar Amir wordt geconfronteerd met spoken uit zijn verleden. Zijn voornemen om de oude schuld jegens Hassan in te lossen sleept hem mee in een huiveringwekkend avontuur.

image-2017-01-27-6 image-2017-01-27-7

Illusie 
Een tienermeisje kruipt negen maanden na haar dood, onaangetast door de tijd, uit haar graf. Een levenloze engel valt ongeschonden uit de lucht midden op Times Square in New York. Deze en andere onverklaarbare moorden zijn het werk van een seriemoordenaar die al gauw bekend komt te staan als de Tovenaar.
De mooie Jessica Blackwood gaf haar carrière als illusionist op na een traumatische gebeurtenis en slijt nu haar dagen als FBI-agent achter haar bureau. Daar komt verandering in als er zulke bizarre moorden worden gepleegd dat er iets bovennatuurlijks in het spel lijkt te zijn. Jessica is, als telg uit een oud illusionistengeslacht, de enige die deze seriemoordenaar lijkt te kunnen stoppen. Maar lukt het Jessica de moordenaar te ontmaskeren voordat zij zelf het doelwit van zijn kunsten wordt?

Het Venetiaanse masker 
Tijdens een bezoek aan zijn vroegere mentor van de universiteit van Cambridge krijgt Oliver een vreemd verhaal te horen. Zijn mentor vertelt hem de mysterieuze en ongelooflijke geschiedenis van het Venetiaanse schilderij dat in een donkere hoek van zijn werkkamer hangt. De geheimen van het doek zetten onvermoede en kwaadaardige krachten in werking…

image-2017-01-27

De cover van dit boek trok me erg aan. Ik houd wel van dit soort mysterieuze, donkere covers.
Het verhaal op de achterkant laat lekker weinig los: Wat zou jij doen als je partner ten prooi valt aan een organisatie die er dubieuze psychologische methoden op na houdt?

In het duister – Mark Billingham 
Ik zie net dat ik vergeten ben een foto te maken van het laatste boek. Nu het artikel bijna klaar is, heb ik daar geen zin meer in haha, dus jullie doen het bij deze maar met het verhaaltje ^^

Een regenachtige avond in een achterbuurt in Zuid-Londen. Vijf tieners wachten in een auto op hun prooi. De eerste de beste passerende automobilist zal het slachtoffer worden van een dodelijke initiatierite.
Het is het begin van een bloedstollend verhaal waarin niets is wat het lijkt. In het duister volgt dire mensen die op de een of andere manier bij de schietpartij zijn betrokken: de jongen die de trekker overhaalde, een oudere gangster die op wraak zint en de hoogzwangere vrouw die op zoek is naar de waarheid. Het speelt zich af in een gewelddadige stad, waar jeugdbendes slaags raken met professionele criminelen en waar loyaliteit in mensenlevens wordt betaald. Geheimen worden ontsluierd in hetzelfde tempo als waarin er nieuwe slachtoffers vallen. De adembenemende ontknoping van In het duister blijft tot het einde onvoorspelbaar.

Ik heb voorlopig weer genoeg leesvoer, yes! Ik ga beginnen met Illusie, want dat verhaal vind ik zó bizar dat ik wil weten waar het precies over gaat en wat er gaat gebeuren. Naar welk boek ben jij het meest benieuwd?

Nieuw | Uiltjes, magneetjes, vosje.

Het was een drukke, hectische week waarin ik vooral veel met werk bezig ben geweest. Woensdag en donderdag was er gelukkig ook wat tijd voor leuke dingen. Woensdag waren Johan en ik 2,5 jaar getrouwd en dus zijn we ’s middags even gaan winkelen in Rotterdam en ’s avonds zijn we heerlijk samen uit eten geweest bij KEES, een heel goed restaurant in Poortugaal. Donderdag moest ik de hele dag werken – en vooral ook heel veel nakijken (toetsen en boekverslagen, want vrijdag was de laatste dag van het blok en dus moest ik toen alle cijfers hebben ingevoerd) – maar toen ik om 16.05 uur klaar was, zijn Johan en ik samen naar Zuidplein geweest om te eten (er zit een nieuw Turks restaurantje waar je heel lekker kunt eten, we hebben allebei de grote kapsalon gehad en die is echt supergoed!) en daarna zijn we naar het Boekenfestijn geweest in Ahoy. ’s Avonds hadden we nog de verjaardag van mijn schoonzusje.

Woensdag hebben we wat kleine dingetjes gekocht die ik aan jullie wil laten zien. Donderdag was voor mij nogal een rotdag (heel veel nakijkwerk, te laat op school aankomen omdat de bus eerst niet kwam opdagen, er daarna file stond op de snelweg én de metro ook nog vertraging had, wifi die steeds uitviel op school en ga zo maar door), maar toen ik Johan op Zuidplein zag had hij een nieuw fotolijstje gekocht wat we nog nodig hadden en toen mocht hij bij Xenos uit een bak met restspulletjes gratis iets meenemen. Toen heeft hij een klein stoffen vosje voor me meegenomen, lief! Die ga ik vandaag ook aan je laten zien. De boeken die we hebben gekocht op het Boekenfestijn komen in het volgende artikel!

image-2017-01-27-3

Bij Xenos kocht ik woensdag deze twee schattige uiltjes. Ik had deze al vaker gezien, maar had ze tot nu toe nog niet gekocht. Het filiaal van Xenos waar we waren in Rotterdam gaat echter na aanstaande zondag dicht, dus was alles met 50% korting. Toen vond ik het wel leuk om deze twee uiltjes – er waren nog twee kleuren, maar deze vond ik het leukst – mee te nemen. Ze waren nu samen voor €2,50. Ik ga ze ergens in de huiskamer ophangen denk ik en rond kerst is het misschien wel leuk om ze in de kerstboom of guirlande te hangen!

image-2017-01-27-1 image-2017-01-27

image-2017-01-27-2

Johan wilde graag naar Pipoos, een hobbywinkel. Hij is namelijk sinds een tijdje bezig met houtbranden, maar hij heeft nu nog een hele oude houtbrander die nog van zijn opa is geweest. Hij wilde bij Pipoos graag een nieuwe brander kopen, maar die hadden ze helaas niet meer. De brander is nu besteld en we hebben samen al wel vast wat houten figuurtjes en dingen uitgezocht, zodat Johan alvast kan bedenken wat hij erop wil gaan branden en wat ontwerpjes kan maken. Wat hij heeft gekocht en tot nu toe heeft gebrand kun je lezen in dit artikel op zijn blog!

Ik ging zelf natuurlijk ook even rondkijken in de winkel, want ze hebben spulletjes voor heel uiteenlopende hobby’s. Zo zijn er ook veel verschillende dingen verkrijgbaar voor kleuren. Ik zag dit setje met magneetjes die je zelf kan kleuren en die vond ik wel heel erg leuk! Voor €5,99 nam ik dit setje mee naar huis. Ik ga er binnenkort mee aan de slag en het resultaat zie je dan wel een keer in een blog met kleurplaten denk ik. Het lijkt me ook leuk om zulke magneetjes bijvoorbeeld cadeau te doen bij een kaartje, het kan zo bij een envelop in. Ik hoop dat ik er iets leuks van kan gaan maken!

image-2017-01-27-4

Donderdag nam Johan dus dit vosje voor me mee. Ik vind ‘m schattig!
Ik ga nog even kijken waar ik deze op ga hangen, want er zit een lusje aan waarmee je ‘m gemakkelijk op kunt hangen.

Ik hoop dat jullie het weer leuk vonden om te zien wat ik heb gekocht en gekregen!
Wat heb jij de laatste tijd voor leuks gekocht of gekregen?

Mijn eerste week op het VMBO voor Vormgeven & Media.

Het is alweer maandag en dat betekent dat morgen mijn tweede werkweek bij mijn nieuwe baan gaat beginnen. Ik ga vanaf deze week echt lesgeven aan verschillende klassen. Vandaag wil ik je echter nog wat meer vertellen over mijn eerste week bij mijn eerste echte ‘volwassen baan.’ Wat heb ik allemaal gedaan en welke klassen ga ik lesgeven de komende tijd? Per dag heb ik even een klein verslagje voor jullie geschreven en daarna zal ik vertellen wat de komende tijd de bedoeling is.

Maandag 
Om 9 uur ’s ochtends had ik afgesproken – voor het sollicitatiegesprek had ik het ov zo gepland dat ik er om 8.40 uur al was, maar nu vond ik het een mooie kans om te kijken of het met de bus van 8 uur ook zou lukken; volgens 9292ov zou ik dan om 8.59 uur aankomen. Natuurlijk had 9292 weer eens véél te ruim gerekend met lopen en dergelijke dus was ik netjes rond 8.50 uur op school. Het eerste lesuur was al begonnen, want dat is op mijn school al om 8.10 uur!

Deze dag had ik wat afspraken met mensen om boeken te krijgen, te bespreken welke klassen ik krijg en hoe mijn programma voor deze week eruit zou zien. De Macbook die iedere leerling en iedere collega heeft, werd alvast geregeld en ook mijn accountgegevens (emailadres e.d.) zouden snel doorgegeven worden vanaf Personeelszaken (beetje lastig dat die op de hoofdlocatie, het mbo dus, zitten). In de tussentijd werd mijn rooster zo’n beetje in elkaar gezet en kreeg ik nogmaals een rondleiding door de school. Dit keer werd ik aan iedereen die we tegenkwamen voorgesteld en dus was het bijna een overload aan informatie deze dag, haha. Op klas 3 na heb ik nu de boeken van ieder leerjaar in huis trouwens. Voorlopig heb ik toch geen derde klas, dus het maakt ook niet uit dat ik die boeken (nog) niet heb. Ik heb maandag dus voornamelijk véél mensen ontmoet en ook veel informatie gehad over boeken, online leermethodes, extra methodes en dat soort dingen. Met een vol hoofd ging ik dan ook rond 14 uur naar huis. Op naar de dinsdag, waarop ik ’s ochtends een aantal lessen bij zou wonen die ik deze week zelf ga geven.

Dinsdag 
Ik moest om 7 uur al de deur uit om op tijd op mijn werk te zijn. Ik was er netjes om 7.50 uur. Om 8.10 uur begint het eerste lesuur, dus kon ik nog even rustig koffie drinken in de (fijne!) docentenkamer en nog wat meer mensen ontmoeten. Het eerste uur had ik ‘leerjaar 2 bord’ zoals dat heet. Dit is een soort meeting met de docenten van een bepaald leerjaar (ik snap niet helemaal nog hoe ze dat indelen – ik krijg bijvoorbeeld leerlingen uit klas 1, 2 en 4 maar zit dus bij het bord van leerjaar 2) waarin de belangrijke ontwikkelingen van de afgelopen week, zoals positief als negatief, worden besproken. Dit alles wordt kort opgeschreven op een bord – vandaar de naam 😉 – en daarna worden er wat dingen doorgenomen die de komende week aan bod zullen komen. Degene die de ict doet (het is een kleine school met ongeveer 500 leerlingen, dus hij geeft ook les) zit ook in die groep dus kon ik gelijk een afspraak maken voor het ophalen van mijn Macbook die dag. Dat was wel handig. Ik hoorde gelijk van alles over lopende projecten, klassen, leerlingen en collega’s, dus voor mij was het prettig. Ik kon ook wat vragen stellen dus dat hielp ook wel.

Vervolgens heb ik een uur doorgebracht met een collega die nu de hulples geeft voor Nederlands aan acht brugklassers. Deze les ga ik vanaf a.s. dinsdag geven. Dit is voor begrijpend lezen. Hier wordt een bepaalde methode voor gebruikt zodat de leerlingen beter leren begrijpend lezen. Tevens wordt hun woordenschat uitgebreid. Ik vond het wel fijn om zo rustig te beginnen. Met de methode had ik al kennis gemaakt dus ik kon het goed volgen.
Het derde uur heb ik even bij mijn tweede klas, die ik gewoon Nederlands ga geven (reguliere lessen dus, 3 uur per week), gekeken omdat ik toch geen afspraken of lessen meer had. Dit was een lesje Duits, maar ik kon ze alvast wel even zien. Er zitten 26 leerlingen in mijn klas. Ook het observeren van andere docenten is nu als starter wel heel handig om te zien, want ik kan er erg veel van leren qua klassenmanagement en de werkwijze van deze organisatie. Na een kort gesprek met mijn leidinggevende – zeg maar, het is het hoofd van de onderbouw als ik het goed onthouden heb – ben ik naar huis gegaan, omdat ik ’s middags ook nog post moest bezorgen.

Woensdag 
Ik begon pas om 12.50 uur, lekker rustig dus. Ik zit op woensdagmiddag twee uur op de zogenoemde ‘thuisbasis.’ Dit is een pilot met twee brugklassen om te kijken of het bevalt. Zij krijgen ’s ochtends les en zitten ’s middags op de thuisbasis, een soort leerplein, waar ze zelfstandig mogen werken aan hun huiswerk voor alle vakken. Er zit dan één docent bij die toezicht houdt. Ik ga hier kleine groepjes leerlingen helpen met begrijpend lezen. Er is een klein bij-lokaaltje waar ik dat kan doen, deze klassen zitten namelijk in portocabins omdat er in de school geen ruimte is (er zijn plannen voor nieuwbouw, want het gebouw is veel te klein nu). Vandaag heb ik gewoon meegekeken bij beide klassen, om eens te zien hoe ze werken en hoe ze zijn. Om 14.50 uur ben ik naar huis gegaan.

Donderdag 
Om 8.10 uur mocht ik weer beginnen. Dit keer ook met een hulples, maar nu voor tweedeklassers. Zij gebruiken dezelfde methode voor begrijpend lezen verbeteren als de brugklassers, maar dan op een iets hoger niveau. Deze les werd gegeven door weer een andere docent, dus ik kon nu weer mooi kijken hoe hij de les in elkaar had gezet. Bij dit uur zitten 16 leerlingen. Vervolgens heb ik een uur meegelopen met een collega Nederlands, daarna had ik een tussenuur waarin ik een beetje met mijn Macbook heb zitten klooien (ik ben Windows gewend dus ik snap er nu langzaam steeds ietsje meer van) en daarna heb ik het Nederlands-uur van mijn tweede klas bijgewoond, bij dezelfde collega. Daarna ben ik naar huis gegaan, want de laatste hulples die ik bij zou wonen, voor vierdeklassers – examentraining is dit voornamelijk – ging niet door vandaag. Hen heb ik helaas dus nog niet gezien, ik hoop komende week even aan te schuiven bij een les Nederlands, voordat ik hen op donderdagmiddag zie.

Vrijdag was ik vrij van mijn werk en hoefde ik alleen post te bezorgen.

Wat ga ik doen? 
Ik ben nu dus docent Nederlands. Ik ga werken op dinsdag, woensdag en donderdag. Op dinsdag werk ik ’s ochtends, op woensdag ’s middags en op donderdag bijna de hele dag. Deze komende week is lekker rustig opstarten, want daarna is het kerstvakantie.

Ik geef op dinsdagochtend een hulples aan brugklassers. Deze leerlingen zijn niet zo sterk in Nederlands en in het rooster van iedere leerling van de school zitten een vast aantal uren waarin ze bijles krijgen in een zwakker vak, of juist verrijkingsopdrachten als ze meer uitdaging nodig hebben, of extra huiswerkbegeleiding, etc. Ik geef dus de hulplessen Nederlands en deze zijn voornamelijk voor begrijpend lezen. Op woensdagmiddag ga ik dit ook doen bij twee brugklassen die dus op de thuisbasis, zoals net beschreven, zitten. Op donderdag geef ik een hulples begrijpend lezen bij tweedeklassers – 16 leerlingen – en ’s middags een hulples voor examenleerlingen. Dit is voornamelijk gericht op examentraining en dus op tekst verklaren en woordenschat (uitbreiden). Naast deze hulplessen, die je dus kunt zien als bijlessen Nederlands/begrijpend lezen, geef ik één tweede klas les. Hen geef ik de reguliere Nederlands lessen op dinsdag, woensdag en donderdag. Ik zie hen dus drie uur in de week. Mijn lesuren bestaan uit klokuren, dus ik heb lekker de tijd om veel te doen in een week. Dat vind ik wel prettig, ook omdat op mijn school ieder lesuur begonnen wordt met 5 minuten lezen. Iedere leerling heeft verplicht een leesboek bij zich en leest daar ieder uur dus minimaal 5 minuten uit. Bij de hulplessen doen we dit trouwens niet bij Nederlands, omdat dit een beetje dubbelop is en van de oefentijd voor begrijpend lezen, waarvoor ze eigenlijk komen, afgaat.

Het is een heel lang verhaal geworden van ruim 1400 woorden (!) dus bedankt als je dit allemaal gelezen hebt! Ik heb inmiddels ook een postvak, een soort pasje/token om te kunnen kopiëren, printen en scannen, een emailadres en inloggegevens en een (leen-)Macbook. Als dit online komt hoop ik dat mijn rooster ook goed in Magister staat, want dat is nu (vrijdagmiddag) helaas nog niet geregeld. Ik ben al wel gekoppeld aan de juiste studiewijzers en toetsen en ook mijn leerlingen kan ik nu bekijken. Dat is wel fijn. Ik ben heel benieuwd hoe het gaat zijn komende week, maar daar schrijf ik dan vast wel weer een – iets korter, haha! – artikel over! Bedankt voor het lezen 🙂

Hoera, ik heb een baan!

Het duurde even voordat ik dit artikel ging schrijven, maar nu is het dan zover. De (meeste) mensen die mij op Facebook en/of Instagram volgen of mij de afgelopen week (in het echt) hebben gesproken, weten het al, maar vandaag vertel ik je wat meer over mijn nieuwe baan! 🙂

Vorige week vrijdag had ik om 9 uur ’s ochtends al een sollicitatiegesprek. Ik had een aantal dagen daarvoor gesolliciteerd op een tijdelijke functie als docent Nederlands op de VMBO-locatie van het Grafisch Lyceum Rotterdam. Deze school richt zich, zoals de naam al zegt, voornamelijk op media en vormgeven en is als het ware een vooropleiding – middelbaar onderwijs – voor het mbo waarbij het aangesloten is: het Grafisch Lyceum van Rotterdam. De school bevindt zich op zo’n 5 minuutjes lopen van metrostation Blijdorp en is daarmee voor mij heel goed te bereiken met het openbaar vervoer.

Ik was dus uitgenodigd voor een gesprek, geheel tegen mijn verwachting in omdat ik, zoals jullie waarschijnlijk wel weten, een tweedegraads bevoegdheid heb voor docent geschiedenis en dus niet voor Nederlands. Omdat er een groot tekort is aan Nederlands-docenten solliciteer ik wel regelmatig op zulke functies en nu dus voor het eerst met resultaat. Het gesprek verliep heel positief, de sfeer was heel goed en ik voelde me vanaf het binnenstappen in de school al welkom. Dat was heel erg fijn. Ik bleek de enige (!) kandidaat te zijn – en dat vond ik best tof – en kreeg na afloop van mijn gesprek gelijk een rondleiding door de school. Het is een vrij kleine school met maximaal rond de 500 leerlingen. Als startend docent vind ik het wel prettig om niet gelijk in een gigantische organisatie terecht te komen. Ik had me al goed ingelezen via de website en dus kon ik op veel vragen en uitleg al inspelen, erg fijn. Toen ik wegging had ik dan ook een heel goed gevoel en dacht ik ‘dit kan bijna niet misgaan.’ Natuurlijk hield ik nog even een slag om de arm, want anders zou ik heel teleurgesteld zijn als het toch niets was geworden.

’s Middags ging ik post bezorgen en vrijwel aan het begin – nog voor één uur ’s middags – werd ik al gebeld dat ik was aangenomen! Ik was – en ben! – natuurlijk ontzettend blij en het gaf zelfs niet dat het heel hard ging regenen tijdens het post bezorgen. Ik zou dinsdag een arbeidsvoorwaardengesprek hebben, maar dat werd uiteindelijk donderdagmiddag. Dit was op de MBO-locatie (het hoofdgebouw) van de school, met iemand van personeelszaken. Zij was gelukkig ook al aanwezig bij het sollicitatiegesprek, dus dat was erg fijn.

Aanstaande maandag kan ik als het goed is al beginnen! De eerste week gebruik ik dan denk ik om alles op te starten, ingewerkt te worden, lessen voor te bereiden en dat soort dingen. Ik weet op het moment van schrijven (vrijdag eind van de middag) nog niet precies wanneer ik ga beginnen, want er is nog geen contact met me opgenomen hierover, maar dat komt vast goed vandaag of anders maandag. Die ene dag maakt dan ook niet meer uit.

Het is dus een tijdelijke functie als docent Nederlands. De periode is in ieder geval tot aan de voorjaarsvakantie en daarna zie ik wel weer verder. Door langdurige ziekte van een collega en een tijdelijke collega die weggegaan is, is het nog niet helemaal duidelijk tot wanneer mijn functie beschikbaar is. Dat zie ik dan wel vanzelf, ik ben in ieder geval de komende periode lekker aan het werk!

Op deze VMBO-school hebben de leerlingen een aantal vaste uren in de week waarin ze bepaalde specifieke lessen krijgen. Dit kunnen verrijkingslessen zijn – voor leerlingen die wat meer uitdaging nodig hebben – of juist huiswerklessen of bijles in een bepaald vak. Voor Nederlands liggen deze uren op het moment helemaal plat omdat er niemand is om die uren te geven. Deze uren komen dus voornamelijk voor mijn rekening. Daarnaast krijg ik mogelijk één of twee reguliere klassen om les te geven. De bijlesuren zijn dus vast opgenomen in het rooster en worden waarschijnlijk gevuld met zo’n 10 tot 15 leerlingen per klas. Er wordt dan specifiek aandacht besteedt aan bepaalde aspecten van het vak Nederlands, zoals begrijpend lezen, tekstverklaring, woordenschat of grammatica. Het is maar net waar de leerlingen op dat moment de bijscholing in nodig hebben. Dit kunnen leerlingen zijn uit alle vier leerjaren en alle niveaus. De school heeft een algemene onderbouw, waar alle leerlingen van alle niveaus binnen het VMBO dus bij elkaar zitten, en een gesplitste bovenbouw met de niveaus kader, gemengde leerweg en theoretische leerweg.

Ik ben heel erg benieuwd hoe het gaat zijn. Ik heb nog nooit zulke specifieke lessen gegeven en zo gedifferentieerd gewerkt, dus dat wordt zeker een uitdaging. Mijn baan bestaat uit 0,5 fte en dat betekent dat het precies een halve baan is. Mijn precieze uren weet ik nog niet, maar ik ga waarschijnlijk mijn uren verdelen over drie dagen. Omdat het een tijdelijke baan is blijf ik het (voorlopig) combineren met mijn parttime baan als postbezorger. Mijn rooster wordt hier als het ware ‘omheen gebouwd.’ Ik vind het heel fijn dat ze zo goed met mij meedenken en goede ondersteuning en begeleiding bieden.

Volgens mij heb ik nu wel zo’n beetje alles verteld wat ik momenteel weet. Natuurlijk zal ik jullie op de hoogte houden van hoe het mij vergaat als docent Nederlands. Ik ben nu vooral heel erg blij én heel erg benieuwd naar mijn eerste ‘grote-mensen-baan!’ Als je nog vragen hebt mag je die natuurlijk altijd stellen!

Nieuw | Spijkerbroeken, cadeaupapier, trui.

Zaterdag gingen Johan en ik ’s middags winkelen in Rotterdam. Het was hoog tijd om weer eens wat nieuwe broeken aan te schaffen. Ik heb echt een hekel aan (spijker)broeken kopen haha, ik vind het altijd zo saai en ik vergeet altijd mijn maat – bovendien verschilt het soms echt per broek welke maat ik heb. Irritant gedoe. Het is echter weer gelukt! Johan heeft ook een spijkerbroek gekocht en samen kochten we wat cadeaupapier bij Søstrene Grene (zo’n fijne winkel) en hoeslakens (heb je soms ook nodig). Vandaag laat ik jullie wat aankopen zien!

image-2016-10-25-1 image-2016-10-25

Allereerst het cadeaupapier dat we gekocht hebben. Er is eigenlijk maar één rol bij dat officieel cadeaupapier is en dat is die met het soort camouflage-patroon. De middelste rol is eigenlijk kaftpapier en ik ontdekte thuis pas dat waarom de rol papier helemaal links zo duur was vergeleken met de rest (€2,77): het is plakfolie en dus geen inpakpapier. Oeps… Hier ga ik nog een leuk doel voor bedenken. Het scheurt wel snel hebben we al ontdekt. Iemand een leuk idee? Ik vind de printjes heel erg leuk. De middelste rol (het kaftpapier) was iets van €1,50 en de rol cadeaupapier was €0,99. Deze rollen zijn van Søstrene Grene.

image-2016-10-25-4 image-2016-10-25-2

image-2016-10-25-3

Ben ik de enige die het lastig vind om mooie foto’s van spijkerbroeken te maken?
Ik kocht deze jeans bij C&A. Deze was €24,99. Simpele jeans, beetje gebleekt maar niet teveel (hou ik niet zo van) en vooral géén gaten bij de knieën. Leuk detail vind ik het kleine zakje in de broekzak, waar dan ook nog een ritsje in zit.

image-2016-10-25-19 image-2016-10-25-20

Van de andere broek heb ik geen foto zoals die hierboven, alleen foto’s waarop ik ‘m aan heb. Dit is een zwarte spijkerbroek, ook van C&A. Deze was €19,95. Het is een simpele broek, de pijpen zijn onderaan wat smaller. Dat is bij de andere spijkerbroek trouwens ook. Daar zoek ik mijn broeken ook op uit, want ik heb wat smallere kuiten en dan staat het wat mooier als m’n broek dan ook strakker aansluit. Let trouwens niet op het gezicht dat ik trek op de foto links (het artikel over wat ik aan het doen was op die foto komt morgen online!), ik wilde gewoon even mijn broek laten zien. Je ziet ook al de nieuwe trui die ik heb gekocht. Hieronder nog even een foto:

image-2016-10-25-29

Deze zachte wollen trui is van WE en kost €40. Hij zit héérlijk, ik wil er het liefste in wonen. Hij lijkt op de foto wat feller blauw dan in het echt. De strepen zijn bruin, maar deze kleur bruin neigt een beetje naar rood in bepaald licht. Ik ben heel blij met deze trui! Deze heb ik van Johan gekregen. 🙂

Het is toch wel weer fijn om weer wat nieuwe kleding te hebben. Ik draag inmiddels alweer een paar dagen de trui, want ik vind ‘m heel erg fijn, en ook de broeken zitten fijn. Goeie aankopen geweest dus!

Een dagje Rotterdam.

Het was Johans vrije dag, afgelopen woensdag. We wilden eigenlijk naar Bobbejaanland, want daar hebben we nog kaartjes voor, maar het seizoen is afgelopen dus is het park alleen op vrijdag, zaterdag en zondag open. Dit houden we dus nog even tegoed. We besloten naar Rotterdam te gaan. Eind van de ochtend zijn we vertrokken (de auto hebben we bij Slinge geparkeerd – je kan hier voor €2 parkeren op de P&R, maar in de straten erachter is het gratis – en toen zijn we met de metro naar Beurs gegaan) en eind van de middag waren we weer thuis. Je raadt het misschien al: ik heb een aantal foto’s gemaakt en die wil ik vandaag met jullie delen!

image-2016-09-07-23 image-2016-09-07-10

We liepen eerst door de winkelstraat richting de Markthal. Na een rondje door de Markthal hadden we trek gekregen, maar we hadden zelf broodjes meegenomen dus hebben we die op een bankje opgegeten. Met uitzicht op de blauwe lucht, de winkeltjes en de Laurenskerk.

image-2016-09-07-13 image-2016-09-07-11

Er waren allemaal musjes die graag brood wilden, dus die gingen we voeren. De vrouw die je op de foto rechts ziet, deed dat ook en bij haar zaten heel veel musjes. Volgens mij kun je het niet zo goed zien op de foto, sorry.

image-2016-09-07-12 image-2016-09-07-14

Vervolgens zijn we door de stad verder gewandeld en hebben we onderweg in een aantal winkels gekeken – maar niets gekocht. Het enige dat we kochten zie je straks onderaan in het artikel (spannend hè) (het is weer eens eten) (oké nu is het niet meer zo spannend). We kwamen onderweg een stoep tegen in de kleuren van de regenboog en daar maakte ik de voetenfoto van de dag.

image-2016-09-07-15 image-2016-09-07-16

We besloten om richting de Erasmusbrug te lopen. Het was namelijk hartstikke mooi weer en we waren nog niet moe, dus maakten we een mooie wandeling over de brug en toen verder de stad door, helemaal tot Zuidplein.

image-2016-09-07-17 image-2016-09-07-18

image-2016-09-07-24

Onderweg maakte ik een aantal foto’s, vanaf de brug en aan de overkant. Mooi stukje Rotterdam.
De onderste foto heeft Johan trouwens gemaakt, maar ik wilde jullie deze niet onthouden.

image-2016-09-07-19 image-2016-09-07-20

Aan de overkant van de brug maakte ik nog wat foto’s. Dit is gefotografeerd richting de kade waar de SS Rotterdam aan ligt. Nog een fijn stukje Rotterdam.

image-2016-09-07-21

Op Zuidplein besloten we even een pauze te nemen van het lopen – of eigenlijk, onze wandeling af te sluiten met een bezoekje aan Hema, waar we ijskoffie dronken en taart aten. Heel belangrijk. Vervolgens gingen we met de metro naar Slinge, waarna we weer naar huis gingen.

En wat hebben we nu eigenlijk gekocht, behalve een ijsje, een milkshake (onderweg tijdens het lopen), die taart en de ijskoffie?

image-2016-09-07-22

Fudge van Johnny Doodle! We hebben een poosje terug de heerlijke chocolade van Doodle helemaal ontdekt en we proberen iedere keer een andere reep uit (gewoon te koop bij Albert Heijn. Vooral de fudge/brownie-smaak is héél erg aan te raden, die is het lekkerst vind ik). Afgelopen weekend zag ik in de folder van Kruidvat (bij mijn ouders, wij hebben sinds dit jaar een sticker op de deur en krijgen dus geen folders meer – nog geen spijt van trouwens) dat er ook fudge bestaat van Johnny Doodle en dat die in de aanbieding was. Ik zag ‘m maandag ook gewoon in de supermarkt liggen trouwens, haha, voor €2,50. Best wel duur, dus het is wel leuk om het nu een keer uit te proberen voor slechts €0,99. Ik heb ‘m nog niet geproefd op het moment dat ik dit artikel schrijf (woensdagavond), dus daar kan ik nog niet over oordelen. Maar ik denk dat de smaken ‘vanilla fudge’ en ‘salty caramel fudge’ ons vast wel gaan bevallen!

Het was een fijne dag 🙂

Een bezoek aan het Nederlands Fotomuseum Rotterdam.

In de laatste week van Johans vakantie hebben we nog allerlei leuke dingen gedaan. In het Nederlands Fotomuseum, gevestigd in Rotterdam, is momenteel een tentoonstelling met werk van Frans Lanting. Deze beroemde natuurfotograaf maakt prachtige natuurfoto’s (en samen met zijn vrouw ook documentaires en films). Vorig jaar hadden we een scheurkalender met zijn werk (hij fotografeert onder andere voor National Geographic) en we vonden het zó mooi dat we graag deze tentoonstelling wilden zien. Voor €20 (€12,50 voor Johan en €7,50 voor mij, nog even als student) waren we binnen en ik kan je vertellen: alleen al de tentoonstelling van Lanting is je geld zeker waard! Als je ook maar een mini-klein-beetje van natuur en fotografie en/of de combinatie van die twee houdt, dan vind ik dat je deze tentoonstelling moet bezoeken.

Frans Lanting laat in deze tentoonstelling, Dialogues with Nature, heel veel van zijn werk zien. Er is één hele grote ruimte geweid aan zijn werk. De foto’s zijn opgedeeld in 5 verschillende series en allemaal voorzien van een persoonlijk bijschrift. Hierdoor leer je veel over de natuur, maar ook de persoonlijke verhalen achter de foto vertelt Lanting. Dit vond ik persoonlijk erg mooi, je krijgt op deze manier een hele andere kijk op de foto’s. Sommige foto’s zijn groter afgebeeld dan andere en op een of andere manier vonden we dat steeds de juiste foto’s uitvergroot waren. We herkenden ook een aantal foto’s van de kalender van vorig jaar, dat was leuk. We dachten dat je geen foto’s mocht maken, dus hadden we geen camera mee en maakte Johan slechts twee foto’s, met zijn telefoon. Ik vind het achteraf trouwens niet zo erg, want je kan de sfeer van de tentoonstelling en van de foto’s niet zo goed vastleggen op camera vind ik. Ik denk dat het beter is om er zelf heen te gaan en de magie te proeven.

image-2016-08-05

In 5 series wordt een selectie uit het hele oeuvre van Lanting weergegeven, van zijn vroege werk tot nu. Bij ieder thema is ook een interview te zien met Lanting waarin hij vertelt over dat specifieke project. Hier kan ik je verder weinig over vertellen, want ik ben daar zelf in een museum nooit zo in geïnteresseerd; ik lees liever de bijschriften en overzichtsborden met tekst. Als je visueel of auditief bent ingesteld kan ik je dit wel aanraden – of als je gewoon liever niet zoveel leest. Het lezen van de bijschriften raad ik je echter wel aan, omdat dit je veel vertelt over de gedachte/het verhaal achter de foto en ook over wat er op de foto te zien is. De eerste serie is ‘De magie van de werkelijkheid’. Deze serie laat werd uit de jaren ’70 zien dat gemaakt is in Nederland. Het is beïnvloed door Japanse haiku-dichters en Oosterse filosofie. Bij iedere foto staat dan ook een haiku vermeld op basis waarvan de foto is gemaakt. De tweede serie heet ‘Een wereld verdwaald in de tijd’ en bevat prachtige beelden gemaakt in de jaren ’80 op Madagaskar. ‘Dieren van dichtbij’, ook wel ‘oog in oog’ genoemd, de derde serie, toont Lantings eigen visie op fotografie van wildlife in de jaren ’90. De serie ‘Een reis door de tijd’ is gebaseerd op Lantings ambitie om de geschiedenis van het leven op aarde te tonen. Tot slot is er de serie ‘Toekomst voor het leven’ waarin er recenter werk van rond de eeuwwisseling en daarna wordt weergegeven. De staat van de biodiversiteit staat hierin centraal, net als de relatie van de mens met de aarde. De invloed van menselijke activiteit op de aarde wordt in beeld gebracht. Hoewel ik al het werk prachtig vond, denk ik dat ik de serie ‘Dieren van dichtbij’ het mooist vond om te zien. En de onderstaande foto van varens sprong er voor ons erg uit. Ik kan niet precies uitleggen waarom.

De tentoonstelling Dialogues with Nature is nog te zien tot en met 4 september 2016.

image-2016-08-05 (1)

Naast deze prachtige tentoonstelling waarvoor we in eerste instantie naar het museum gingen, waren er nog een aantal lopende exposities. De eerste die we bekeken na Lanting was ‘Crime Scenes | Honderd jaar foto als bewijs. Deze tentoonstelling, die te zien is tot en met 21 augustus (nog maar kort dus!) richt zich op elf casestudies uit de geschiedenis van de misdaad. De foto’s die getoond worden zijn veelal bewijsstukken. De tentoonstelling beslaat de periode van begin 1900 (toen de fotografie net zijn intrede deed) tot aan vandaag. Er wordt begonnen met een crime scene uit Frankrijk en daarna komen de Eerste Wereldoorlog, films van concentratiekampen uit de Tweede Wereldoorlog en tijdens de Neurenberger processen en drone-aanslagen en nog een aantal andere zaken aan bod. Er wordt ook veel gebruik gemaakt van filmmateriaal in deze expositie. Johan en ik vonden het eerlijk gezegd een beetje tegenvallen, maar we wisten ook niet goed wat we moesten verwachten. De eerste case studie, met hele oude foto’s uit het begin van de twintigste eeuw, vonden we indrukwekkend omdat de fotografie toen nog pas net op gang was gekomen. Daarnaast vond ik de studie uit de Tweede Wereldoorlog, die gebruikmaakte van de films uit concentratiekampen en van de schedel en foto’s van Josef Mengele, erg bijzonder en bizar om te zien. Als je houdt van filmmateriaal bekijken in een museum en van misdaad/crime scenes dan denk ik dat deze tentoonstelling wel iets voor jou is.

De derde tentoonstelling, die nog te zien is tot en met 4 september 2016, heet Jacht met de camera | Pioniers van de Nederlandse natuurfotografie. Deze tentoonstelling toont allerlei oude (en iets nieuwere) foto’s van natuurfotografen in Nederland. Naast foto’s wordt er gebruik gemaakt van film (waaronder ook timelapse), fotografiespullen zoals oude camera’s, dia’s, boeken en dergelijke. De tentoonstelling is erg veelzijdig, dit komt mede door het gebruik van verschillende opstellingen en kleuren. Deze expositie vonden wij ook erg mooi. Er staat op de website dat je voor deze expositie (en die van Frans Lanting trouwens ook) €2,50 toeslag betaalt. Wij hoefden dit niet te betalen.

De laatste tentoonstelling is er één die er altijd is qua thema. De inhoud en fotograaf waarvan werk wordt getoond wisselt echter. De huidige expo is er tot het einde van dit jaar. Deze tentoonstelling heet ‘De collectie belicht door…’ en dit keer is dat Eddy Posthuma de Boer. Ik kende hem überhaupt niet trouwens. Posthuma de Boer heeft 15 foto’s geselecteerd uit het werk van Ed van der Elsken en geeft daar persoonlijk commentaar op. Sommige foto’s vond ik wel mooi, maar de verhalen waren erg lang en deden me eerlijk gezegd niet zoveel. Misschien varieert het nog wiens werk er wordt belicht of ik dit interessant vind. Maar meningen verschillen – gelukkig maar – dus misschien vindt jij dit juist wel heel interessant.

Al met al had ik 1) niet verwacht dat ik het zó mooi zou vinden, het fotomuseum, 2) vond ik de tentoonstelling van Frans Lanting écht prachtig en 3) dacht ik niet dat ik ruim 1100 (!) woorden hierover kon schrijven. Kortom: ga naar het fotomuseum, zeker nu de tentoonstelling van Frans Lanting er nog is, want dat is een dikke aanrader als je het mij vraagt.

 

Een dagje Rotterdam (met o.a. Trompenburg en Aloha).

Na mijn diploma-uitreiking zijn mijn ouders bij ons blijven slapen. Vrijdag zijn we met z’n vieren een dagje naar Rotterdam geweest. We gingen eerst naar Trompenburg. Dit is een hele grote tuin en arboretum, erg mooi! Ik kan dit echt aanraden als je van mooie tuinen, planten, bloemen en dieren houdt (en als je student bent krijg je 50% korting op de entree!). Wij vonden het in ieder geval heel mooi. We hebben hier de ochtend en het begin van de middag doorgebracht. Ik wilde foto’s maken, maar er zat geen geheugenkaart in mijn camera. Lekker handig :’) Johan heeft gelukkig wel foto’s gemaakt en een aantal daarvan wil ik vandaag aan jullie laten zien! Na het bezoek aan Trompenburg hebben we aan het water onze meegenomen boterhammen opgegeten met mooi uitzicht op een deel van Rotterdam.

Vervolgens hebben we sightseeing Rotterdam gedaan – we hebben een klein ritje door Rotterdam gemaakt, over de Willemsbrug, het Noordereiland, de Erasmusburg, naar de SS Rotterdam (want die wilde mijn moeder graag een keer zien, haha), naar de Wilhelminapier (met de cruiseterminal, het fotomuseum en Hotel New York) en uiteindelijk richting de Aloha Bar in het voormalig Tropicana. Ik heb hier al eerder over geschreven (als je op het linkje klikt kom je terecht bij één van de artikelen, ik heb er meerdere geschreven maar dan moet je gewoon even doorklikken via dat artikel), maar mijn ouders waren er nog nooit geweest. Vroeger gingen we altijd één keer per jaar naar Tropicana en dus leek het Johan en mij wel leuk om mijn ouders de Aloha Bar te laten zien. Ze vonden het erg leuk en bijzonder. Het was prachtig weer, dus we hebben heerlijk buiten op het terras gezeten met een drankje. Na dit bezoek zijn we weer naar huis gegaan. Mijn ouders hebben nog bij ons gegeten en zijn ’s avonds rond half 9 weer naar huis gegaan. Het was heel gezellig! Ze hebben voor onze vakantie ons ook een aantal dingen te leen gegeven – een taalgids voor Tsjechië, een cd van Boudewijn de Groot (die luisterden we vroeger heel vaak op vakantie naar Tsjechië dus die wilde ik graag meenemen – ik heb echter alleen een lp van hem en die kan natuurlijk niet mee in de auto) en twee wegenkaarten – één van Duitsland en één van (o.a.) Tsjechië (voor het geval de tomtom het ineens niet meer zou doen). Erg fijn! Als we terug zijn van vakantie zien jullie de foto’s en verhalen vanzelf wel op de blog verschijnen!

En dan nu de foto’s…!

Trompenburg

image-2016-07-16 (15) image-2016-07-16 (16)

image-2016-07-16 (17) image-2016-07-16 (18)

image-2016-07-16 (20)

image-2016-07-16 (21) image-2016-07-16 (22)

Zo schattig, dit zwanengezin! ❤

image-2016-07-16 (23) image-2016-07-16 (24)

image-2016-07-16 (26)

image-2016-07-16 (25) image-2016-07-16 (29)

image-2016-07-16 (27) image-2016-07-16 (28)

Er zijn heel veel dieren in Trompenburg. Zo zag je op de foto’s al zwanen en een schildpad, maar er zijn ook veel andere vogels zoals meerkoeten met jonkies (links op de foto). Ook zo schattig!

Rotterdam & Aloha Bar

image-2016-07-16 (30) image-2016-07-16 (31)

image-2016-07-16 (4) image-2016-07-16 (3)

De onderste twee foto’s heb ik gemaakt, de bovenste twee heeft Johan gemaakt. Onder zie je het uitzicht vanaf het terras van Aloha, en onze drankjes. Liefmans op het terras = zomer!

Deze vrijdag was ook heel erg leuk! Ik vind Trompenburg echt een aanrader en Aloha Bar trouwens ook (je kan er ook héél lekker eten)! 🙂

Diploma-uitreiking!

Zoals jullie al eerder konden lezen, ben ik afgestudeerd. Dat betekent dat ik nu tweedegraads bevoegd docent geschiedenis ben! Donderdag 14 juli kreeg ik mijn diploma. Johan was mee en ook mijn ouders waren erbij. Ik weet niet meer precies hoeveel mensen hun diploma kregen, maar het was uit mijn klas en uit de andere klas. Alleen maar mensen van de kopopleiding dus. Iedereen werd individueel toegesproken. Dit was wel mooi, want verschillende docenten deden dit (één per student) en het was echt wel een persoonlijk stukje steeds. Degene die mij toe zou spreken (docent van vakdidactiek en mijn afstudeerbegeleidster) was helaas op het laatste moment verhinderd, dus nu sprak de coördinator van de kopopleiding mij toe. Zij had gelukkig een stukje tekst gehad van mijn begeleider wat ze dan aan mij over kon brengen. Het klopte precies, dat was wel heel leuk. Ik kreeg van haar ook een boekje met ‘middeleeuwse recepten.’ Heel tof – je ziet het hieronder op de foto.

image-2016-07-16 (2)

Na de uitreiking was er nog een hapje en een drankje. Gelukkig was dat in de kantine, want in het atrium waar de uitreiking was, was het heel erg warm. We hebben nog even wat gekletst met mijn klasgenoten en zijn daarna Rotterdam ingegaan om een hapje te gaan eten. We hebben gegeten bij Burgertrut, altijd goed! Mijn ouders vonden het gelukkig ook een leuk restaurant en lekker eten. ’s Avonds zijn mijn ouders bij ons blijven slapen en vrijdag zijn we met z’n vieren nog een dagje op stap geweest – maar daarover lees je later meer in een nieuw artikel. Nu wil ik jullie wat foto’s laten zien van de uitreiking, van mijn diploma (e.d.) en van Burgertrut!

image-2016-07-16 (10) image-2016-07-16 (11)

Let niet op mijn hoofd, het was warm en ik moest verplicht lachen natuurlijk :’)

image-2016-07-16 (12) image-2016-07-16 (13)

Deze foto’s van de uitreiking zijn gemaakt door Johan.

image-2016-07-16 (2) image-2016-07-16 (4)

Bij mijn diploma kreeg ik ook een roos. Die staat nu in een vaasje op de salontafel. Erg mooi! Ik kreeg daarnaast ook een doosje met twee pennen van de Hogeschool.

image-2016-07-16 (1) image-2016-07-16

Hier is ‘ie dan: mijn officiële diploma! Weer eentje voor de verzameling, zei ik al na de uitreiking, haha. Ik ben nu Bachelor of Education (‘Bed’, haha) oftewel in mijn geval tweedegraads bevoegd docent geschiedenis.

image-2016-07-16 (3) image-2016-07-16 (5)

Van Johan kreeg ik als cadeautje deze prachtige lp van Blof. Het album ‘Umoja’ bestond pasgeleden 10 jaar en ter ere daarvan is het album op lp uitgebracht. Ik wilde deze heel graag hebben en kreeg ‘m dus van Johan. Hier ben ik heel blij mee! Van mijn schoonouders en zwager had ik al een kaartje en geld gekregen en ook van mijn ouders kreeg ik een kaartje met een lieve boodschap en geld. Dat geld gaat lekker mee op vakantie 😉

image-2016-07-16 image-2016-07-16 (1)

Bij Burgertrut heb ik niet zoveel foto’s gemaakt, alleen van onze drankjes en van mijn toetje – de silky chocolate cheesecake. Die is nog véél lekkerder dan ‘ie eruitziet en dat de naam klinkt.

Donderdag was dus een leuke dag! Als ik nu ook nog een baan weet te vinden in het onderwijs ben ik helemaal blij, maar dat is vooralsnog helaas niet gelukt. Als je iets weet hoor ik het natuurlijk graag! Binnenkort een artikel op de blog over vrijdag, toen we met mijn ouders op stap gingen in Rotterdam!