Hoe was mijn werk voor de Kinderboekenweek?

Als je me de laatste tijd een beetje gevolgd hebt, heb je vast wel gezien dat ik afgelopen twee weken meewerkte aan een project van de Kinderboekenweek! Het is van 5 tot en met 16 oktober Kinderboekenweek – dat betekent dat morgen de laatste dag is. Het programma dat ik gedraaid heb was op basisscholen. Afgelopen donderdag was mijn laatste dagje en het leek me leuk om nu, na afloop, mijn ervaringen met jullie te delen!

Ik heb een poosje terug al iets over de kinderboekenweek geschreven, dat kun je hier teruglezen. Daarin leg ik uitgebreid uit wat ik voor werk heb gedaan, dus dat ga ik hier niet nog een keertje uitleggen. Weet je dat dus nog niet, dan raad ik je aan om dat artikel even te lezen!

Vorige week donderdag ging ik voor het eerst op pad, naar een basisschool in Stellendam. Hier heb ik 3 keer het programma gedraaid, in groep 3/4, 5/6 en 7/8. Het was niet zo’n grote school, maar er waren wel vrij grote klassen. De grootste groep hier bestond uit maar liefst 36 leerlingen! Echt ontzettend veel. Ik vond het best wel spannend in het begin, maar ik merkte al snel dat als je een onderdeeltje vergeet in het programma, dat de kinderen dat helemaal niet erg vinden. Ze weten immers niet hoe jouw programma precies in elkaar zit. Gelukkig maar, want soms vergeet je wel eens iets als je zo’n groot programma draait. Er horen namelijk 9 boeken bij de ‘leeselixer mixer’ en de ingrediënten kun je dan niet allemaal behandelen. Ondanks dat moet je natuurlijk wel proberen om alle 9 onderdelen te onthouden en dat is soms best lastig. Ik had hier en daar een beetje ruzie met mijn presentatie (via Powerpoint) omdat het geluid van de filmpjes het niet deed – gelukkig had ik de filmpjes en fragmentjes ook los in een map op mijn usb gezet, dus kon ik ze wel allemaal laten zien.

Ik heb enorm veel voorgelezen – vaak ook uit hetzelfde boek, want veel kinderen vinden de ingrediënten ‘greintje grappig’ en ‘snufje stout’ natuurlijk erg leuk – heel vaak dezelfde filmpjes van opa en oma gezien en veel dezelfde spelletjes gedaan. De kinderen kon ik gelukkig iedere keer met een grote lach op hun gezicht achterlaten aan het eind van het uur en als ik vroeg of ze het leuk vonden kwam er steevast het antwoord ‘JAAAAA!!!’ Dat maakte het voor mij ook heel erg leuk.

Het verschil tussen de groepen is soms best wel groot, hoewel bij vrijwel alle kinderen het programma wel aansloeg. Ze waren eigenlijk allemaal wel enthousiast en dat gold ook voor de juffen en meesters (vooral juffen, ik heb alleen op de laatste school twee meesters aangetroffen in de klassen waar ik heenging, haha). Ik ben alleen op christelijke scholen geweest. Op de ene school werd het programma gewoon helemaal geaccepteerd, op de andere school vonden ze het bijvoorbeeld niet zo fijn als ik het liedje ‘Sorry’ van Justin Bieber in een andere versie – met aangepaste tekst zelfs, zodat het allemaal wat netter en meer voor kinderen is! – of het filmpje van ‘greintje grappig’ (waar het woordje ‘gatver’ in voorkwam) liet zien en horen. Op andere scholen was dat helemaal geen probleem. Gelukkig was vrijwel alle feedback die ik van de kinderen en leerkrachten kreeg positief. De eerste dag heeft er bij één groep ook een medewerker van de bibliotheek bijgezeten om mij nog eventueel tips te kunnen geven na afloop. Haar feedback was eigenlijk alleen maar positief, dus dat was heel erg leuk! Ik keek na donderdag dan ook echt uit naar de andere bezoeken.

Mijn ervaring is heel positief. Doordat je ook een leuk en interactief programma aanbiedt, zijn de kinderen enthousiast en ze kunnen lekker actief meedoen. Dit maakte het voor mij ook erg leuk. Wat ik soms wel lastig vond, was dat er wat leraren waren die dan de kinderen steeds tot stilte gingen manen, terwijl ik het juist leuk vind als ze heel enthousiast zijn. Mijn ervaring met lesgeven kwam wel van pas, hoewel het wel anders is als je natuurlijk niet de leraar bent en de echte leraar achterin het lokaal zit (of soms voorin, nog irritanter als je dan even de computer nodig hebt om naar een filmpje te gaan als het digitale bord even niet werkt… Haha). Dit zijn allemaal maar kleinigheden, over het algemeen vond ik het superleuk! Ik heb nog geen spijt dat ik de Pabo niet gedaan heb trouwens, dan moet je namelijk ook allerlei vakken geven die ik helemaal niet leuk vind – zoals rekenen (bovendien ben ik daar heel slecht in) – en de echt kleine kinderen moet je soms zelfs nog helpen met naar de wc gaan. Dat is echt helemaal niets voor mij, maar zo’n anderhalve week met bezoeken vond ik wel heel leuk.

In totaal heb ik 3 bezoeken afgelegd in Stellendam, 5 bezoeken op maandag in Middelharnis (waar ik zowaar nog een meisje tegenkwam die ik ken van de camping, ik wist niet dat zij daar op school zat en zij wist natuurlijk niet dat ik langs zou komen vanwege mijn werk voor de Kinderboekenweek – een leuke verrassing!) en 3 op woensdag- en 3 op donderdagochtend op dezelfde school in Ouddorp. 14 bezoeken in totaal dus, best wel veel nog! Aan het eind kon ik de verhalen en filmpjes wel dromen, haha! Gelukkig zijn kinderen in iedere klas natuurlijk anders, dus dat maakte het toch afwisselend en heel leuk!

Een aantal van de uitspraken van kinderen die ik heel erg leuk vond… (zomaar een greep uit de vele mooie dingen die kinderen zeggen!):

Ik: Welk ingrediënt zullen we kiezen? Vrijwel alle kinderen uit de klas: EEN SNUFJE STOUT! – Dit is meerdere keren gebeurd, haha.

Bij het ingrediënt ‘onsje ontroering’ hoort een heel lief prentenboek over een opa-beer en kleinzoon-beertje. De opa is wat vergeetachtig en al erg oud. Soms weet hij dus niet meer zo goed wie het kleine beertje is. Toch houdt hij heel veel van zijn lieve, oude opa. Dit ingrediënt werd helaas niet heel vaak gekozen, maar op de laatste school kwam het toch een paar keer aan bod. De kinderen in de klas gingen na het voorlezen van dit mooie boekje spontaan van alles vertellen over hun al-dan-niet-dementerende opa’s en oma’s. Echt ontroerend en zo mooi! De kinderen waren sowieso heel open, ze vertellen echt van alles aan je.

Bij het ingrediënt ‘lepeltje liefde’ vroeg ik standaard: ‘Wie van jullie is er wel eens verliefd geweest? Of is nu verliefd?’ Dan reageerden er eigenlijk altijd wel kinderen en dan vroeg ik wat ze voelen als ze verliefd zijn. Dat leverde een paar pareltjes van reacties op…:

‘Wij zijn samen verliefd!’ – Een jongen en een meisje uit groep 3
‘Dan voel je je heel warm van binnen’ – Een meisje uit groep 4
‘Je kan héél rood worden! Dat is soms wel een beetje eng’ – Een jongen uit groep 7
‘Vlinders in je buik natuurlijk! Dat kriebelt wel’ – Deze reactie heb ik meerdere keren gehoord
‘Dan wil je met elkaar trouwen!’ – Een jongetje uit groep 3

Na afloop van het programma kwam er een meisje naar me toe: Zijn de opa en oma uit het filmpje uw opa en oma? Ik zei dat dat niet het geval was (en moest er ook wel een beetje om lachen) en dat vond het meisje wel jammer.

Een ander meisje kwam naar me toe na afloop en zegt ‘Ik moet vanmiddag afzwemmen voor mijn diploma B. Leuk hè?!’ 

En natuurlijk de mooiste reactie van allemaal, op de vraag ‘wat vonden jullie het leukst vandaag?’: ALLES!

Kortom: een hele toffe ervaring die ik niet korter kon omschrijven dan in ruim 1200 woorden, haha! Ik hoop dat jullie het leuk vonden om te lezen. Nu op naar de volgende uitdaging…!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s