Een bezoek aan het Nederlands Fotomuseum Rotterdam.

In de laatste week van Johans vakantie hebben we nog allerlei leuke dingen gedaan. In het Nederlands Fotomuseum, gevestigd in Rotterdam, is momenteel een tentoonstelling met werk van Frans Lanting. Deze beroemde natuurfotograaf maakt prachtige natuurfoto’s (en samen met zijn vrouw ook documentaires en films). Vorig jaar hadden we een scheurkalender met zijn werk (hij fotografeert onder andere voor National Geographic) en we vonden het zó mooi dat we graag deze tentoonstelling wilden zien. Voor €20 (€12,50 voor Johan en €7,50 voor mij, nog even als student) waren we binnen en ik kan je vertellen: alleen al de tentoonstelling van Lanting is je geld zeker waard! Als je ook maar een mini-klein-beetje van natuur en fotografie en/of de combinatie van die twee houdt, dan vind ik dat je deze tentoonstelling moet bezoeken.

Frans Lanting laat in deze tentoonstelling, Dialogues with Nature, heel veel van zijn werk zien. Er is één hele grote ruimte geweid aan zijn werk. De foto’s zijn opgedeeld in 5 verschillende series en allemaal voorzien van een persoonlijk bijschrift. Hierdoor leer je veel over de natuur, maar ook de persoonlijke verhalen achter de foto vertelt Lanting. Dit vond ik persoonlijk erg mooi, je krijgt op deze manier een hele andere kijk op de foto’s. Sommige foto’s zijn groter afgebeeld dan andere en op een of andere manier vonden we dat steeds de juiste foto’s uitvergroot waren. We herkenden ook een aantal foto’s van de kalender van vorig jaar, dat was leuk. We dachten dat je geen foto’s mocht maken, dus hadden we geen camera mee en maakte Johan slechts twee foto’s, met zijn telefoon. Ik vind het achteraf trouwens niet zo erg, want je kan de sfeer van de tentoonstelling en van de foto’s niet zo goed vastleggen op camera vind ik. Ik denk dat het beter is om er zelf heen te gaan en de magie te proeven.

image-2016-08-05

In 5 series wordt een selectie uit het hele oeuvre van Lanting weergegeven, van zijn vroege werk tot nu. Bij ieder thema is ook een interview te zien met Lanting waarin hij vertelt over dat specifieke project. Hier kan ik je verder weinig over vertellen, want ik ben daar zelf in een museum nooit zo in geïnteresseerd; ik lees liever de bijschriften en overzichtsborden met tekst. Als je visueel of auditief bent ingesteld kan ik je dit wel aanraden – of als je gewoon liever niet zoveel leest. Het lezen van de bijschriften raad ik je echter wel aan, omdat dit je veel vertelt over de gedachte/het verhaal achter de foto en ook over wat er op de foto te zien is. De eerste serie is ‘De magie van de werkelijkheid’. Deze serie laat werd uit de jaren ’70 zien dat gemaakt is in Nederland. Het is beïnvloed door Japanse haiku-dichters en Oosterse filosofie. Bij iedere foto staat dan ook een haiku vermeld op basis waarvan de foto is gemaakt. De tweede serie heet ‘Een wereld verdwaald in de tijd’ en bevat prachtige beelden gemaakt in de jaren ’80 op Madagaskar. ‘Dieren van dichtbij’, ook wel ‘oog in oog’ genoemd, de derde serie, toont Lantings eigen visie op fotografie van wildlife in de jaren ’90. De serie ‘Een reis door de tijd’ is gebaseerd op Lantings ambitie om de geschiedenis van het leven op aarde te tonen. Tot slot is er de serie ‘Toekomst voor het leven’ waarin er recenter werk van rond de eeuwwisseling en daarna wordt weergegeven. De staat van de biodiversiteit staat hierin centraal, net als de relatie van de mens met de aarde. De invloed van menselijke activiteit op de aarde wordt in beeld gebracht. Hoewel ik al het werk prachtig vond, denk ik dat ik de serie ‘Dieren van dichtbij’ het mooist vond om te zien. En de onderstaande foto van varens sprong er voor ons erg uit. Ik kan niet precies uitleggen waarom.

De tentoonstelling Dialogues with Nature is nog te zien tot en met 4 september 2016.

image-2016-08-05 (1)

Naast deze prachtige tentoonstelling waarvoor we in eerste instantie naar het museum gingen, waren er nog een aantal lopende exposities. De eerste die we bekeken na Lanting was ‘Crime Scenes | Honderd jaar foto als bewijs. Deze tentoonstelling, die te zien is tot en met 21 augustus (nog maar kort dus!) richt zich op elf casestudies uit de geschiedenis van de misdaad. De foto’s die getoond worden zijn veelal bewijsstukken. De tentoonstelling beslaat de periode van begin 1900 (toen de fotografie net zijn intrede deed) tot aan vandaag. Er wordt begonnen met een crime scene uit Frankrijk en daarna komen de Eerste Wereldoorlog, films van concentratiekampen uit de Tweede Wereldoorlog en tijdens de Neurenberger processen en drone-aanslagen en nog een aantal andere zaken aan bod. Er wordt ook veel gebruik gemaakt van filmmateriaal in deze expositie. Johan en ik vonden het eerlijk gezegd een beetje tegenvallen, maar we wisten ook niet goed wat we moesten verwachten. De eerste case studie, met hele oude foto’s uit het begin van de twintigste eeuw, vonden we indrukwekkend omdat de fotografie toen nog pas net op gang was gekomen. Daarnaast vond ik de studie uit de Tweede Wereldoorlog, die gebruikmaakte van de films uit concentratiekampen en van de schedel en foto’s van Josef Mengele, erg bijzonder en bizar om te zien. Als je houdt van filmmateriaal bekijken in een museum en van misdaad/crime scenes dan denk ik dat deze tentoonstelling wel iets voor jou is.

De derde tentoonstelling, die nog te zien is tot en met 4 september 2016, heet Jacht met de camera | Pioniers van de Nederlandse natuurfotografie. Deze tentoonstelling toont allerlei oude (en iets nieuwere) foto’s van natuurfotografen in Nederland. Naast foto’s wordt er gebruik gemaakt van film (waaronder ook timelapse), fotografiespullen zoals oude camera’s, dia’s, boeken en dergelijke. De tentoonstelling is erg veelzijdig, dit komt mede door het gebruik van verschillende opstellingen en kleuren. Deze expositie vonden wij ook erg mooi. Er staat op de website dat je voor deze expositie (en die van Frans Lanting trouwens ook) €2,50 toeslag betaalt. Wij hoefden dit niet te betalen.

De laatste tentoonstelling is er één die er altijd is qua thema. De inhoud en fotograaf waarvan werk wordt getoond wisselt echter. De huidige expo is er tot het einde van dit jaar. Deze tentoonstelling heet ‘De collectie belicht door…’ en dit keer is dat Eddy Posthuma de Boer. Ik kende hem überhaupt niet trouwens. Posthuma de Boer heeft 15 foto’s geselecteerd uit het werk van Ed van der Elsken en geeft daar persoonlijk commentaar op. Sommige foto’s vond ik wel mooi, maar de verhalen waren erg lang en deden me eerlijk gezegd niet zoveel. Misschien varieert het nog wiens werk er wordt belicht of ik dit interessant vind. Maar meningen verschillen – gelukkig maar – dus misschien vindt jij dit juist wel heel interessant.

Al met al had ik 1) niet verwacht dat ik het zó mooi zou vinden, het fotomuseum, 2) vond ik de tentoonstelling van Frans Lanting écht prachtig en 3) dacht ik niet dat ik ruim 1100 (!) woorden hierover kon schrijven. Kortom: ga naar het fotomuseum, zeker nu de tentoonstelling van Frans Lanting er nog is, want dat is een dikke aanrader als je het mij vraagt.

 

2 gedachtes over “Een bezoek aan het Nederlands Fotomuseum Rotterdam.

    1. Hahaha, ach ja. Zijn ook zat mensen die nog nooit op de Euromast zijn geweest. Ik kom uit de buurt van Harderwijk. Vroeger dacht iedereen dan dat je een jaarabonnement had op het Dolfinarium :p

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.