Weet je nog?

Ken je dat? Dat je soms ineens overvallen wordt door een herinnering en dat je dan zo’n wee gevoel in je maag krijgt? Niet dat je het momenteel niet leuk hebt of niet goed voor elkaar hebt of wat dan ook, maar even zo’n gevoel van ‘dat was toch wel heel erg fijn, heel erg mooi…’ ‘Weet je nog dat…’ Ik ben iemand die wel nostalgisch aangelegd is. Ik hou wel van melancholische, een beetje poëtische muziek die liefst ook nog op meerdere manieren te interpreteren is. Denk aan Bløf, Herman van Veen, Frank Boeijen… Dat is wel mijn muziek.

Als herinneringen me ineens overvallen, doordat het een bepaalde datum is – ben ik nogal gevoelig voor blijkt, ik onthoud dat soort dingen altijd en anders herinnert Facebook me er nog wel eens aan met de pagina ‘op deze dag’ – of doordat ik een bepaald liedje hoor, dan zet ik vaak muziek op die daar ook wel bij past. Alsof ik het wel lekker vind om even in die herinnering te blijven hangen. Om soms even terug te denken en soms ook terug te verlangen. Dingen nog maar weer eens te overdenken. Soms kan ik trouwens ook wel eens om mezelf lachen, want dan denk ik terug aan hoe het was toen ik een jaar of 16 was en zijn dingen nu ineens zo anders, zo makkelijk te relativeren soms. Soms ook lastig meer voor te stellen. Mijn leerlingen zorgen er onbewust ook wel eens voor door wat ze doen, zeggen en meemaken. Door wat ze vertellen. Dan brengen ze me even terug naar het meisje dat ik was toen ik hun leeftijd had. Bijzonder. Het is nu een hele andere tijd. Tegelijk is het ook zo hetzelfde. Gek vind ik dat. Ook wel mooi. Iedereen past in zijn of haar eigen tijd op zijn of haar eigen manier en dat vind ik wel een mooie gedachte. Wat voor mij toen zo belangrijk was is voor de jongeren van nu ook belangrijk. Ik kan het nu relativeren en denken ‘het is zo onbelangrijk’, maar dat is nu eenmaal niet zo als je 15/16 (of zoiets) bent. Dan is het wel heel belangrijk. Ik denk trouwens ook dat dat goed is, dat iedere tijd, iedere fase, zijn eigen sores heeft. Zijn eigen dingen waar je doorheen moet. Dan kun je jezelf ook (blijven) ontwikkelen als persoon. Verder ontwikkelen, of ermee beginnen.

Herinneringen overvallen me soms en doen me soms verlangen naar toen. Afgelopen week was het bijvoorbeeld 7 jaar geleden dat ik op excursieweek ging met mijn middelbare school. Ik keek van de week naar de foto’s en ik sta daar nu zover vanaf en tegelijk lijkt het wel gisteren als ik naar de foto’s kijk en me veel dingen nog zo levendig voor de geest kan halen. (Ik zie één van de foto’s trouwens ook regelmatig, want dat is de foto die op mijn pinpas staat, haha. Zulke fijne herinneringen aan!) Heel realistisch en dichtbij. Alsof het bijna echt gebeurt. Dat heb ik trouwens niet alleen met foto’s, maar zoals ik zei ook met muziek. De muziek die ik toen luisterde komt nog wel eens voorbij in mijn afspeellijst, omdat ik het nu soms nog steeds zo mooi vind. En ook wel omdat het me terug doet denken, want ik hou daar stiekem gewoon van.

image-2016-05-31

Dit is die foto die ik als foto op mijn pinpas heb. Zo’n fijne. En van de week precies 7 jaar geleden. 2009. Een hele andere tijd, maar tegelijk zie ik ook nog wel dingen van mezelf terug in hoe ik nu ben en hoe ik toen was. Dat neem je toch mee denk ik. En tegelijk ben ik veel verder ontwikkeld als persoon. Dat vind ik wel mooi. Mensen komen en mensen gaan, maar de mensen die toen heel belangrijk voor me waren zijn dat op de achtergrond óf nog steeds óf ze zijn uit mijn leven maar waren in die periode allesbepalend. Ze hebben me veel geleerd en me ook geholpen om mezelf te ontwikkelen als persoon – bewust of onbewust. Vind ik mooi om aan terug te denken en te zien wat het voor me betekent (heeft).

image-2016-05-31 (1)

En omdat het kan gewoon nog even een fotocollage die ik toen gemaakt heb en heel lang als achtergrond heb gehad op mijn computer. In de hoop dat niemand het vreselijk vindt om op deze manier online te komen – maar die foto’s stonden al ergens online dus dat valt vast mee. Fijn fijn fijn. Oh, en dit. Herinneringen … Ik hou wel van dat gevoel, ha.

Ik weet eigenlijk niet zo goed waar ik naartoe wilde met dit artikel, maar de herinnering en het gevoel dat erbij hoort speelde eigenlijk al de hele week door mijn hoofd dus ik wilde er toch iets mee. Herken je er iets van? Laat dan zeker een reactie achter, vind ik leuk!

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s