Vervolgverhaal | Koos de Alien (3).

Lees hier deel 1 en deel 2! Deel 2 eindigt midden in een zin en daar ga ik – uiteraard – weer verder!

… dat er een hele grote groep nijlganzen op hem afkwam! Koos had ze in de verte al wel gezien en hij ging even in zijn handboek kijken wat het waren – nijlganzen dus – maar zo dichtbij had hij ze nog niet gezien. Hij wist ook nog niet zoveel van ze af, want toen hij ze dichterbij zag komen ging hij pas kijken wat voor beestjes het waren. Voor Koos, die 2,5 meter lang was, waren de nijlganzen natuurlijk niet zo groot en eigenlijk zelfs wel schattig, maar omdat het een groep was van wel 30 ganzen was het toch indrukwekkend en even schrikken. De ganzen gingen om hem heen zwemmen en maakten heel wat lawaai. Koos zag dat er allemaal mensen zijn kant op keken en dus gooide hij snel zijn onzichtbaarheidsmantel over zich heen, want hij wilde natuurlijk niet dat de mensen hem misschien wel zouden vangen en tentoon zouden stellen: een echte alien! Hij zag de krantenkoppen al voor zich (op Xzibit hadden ze ook kranten).

En toen ontdekte Koos iets vreemds: hij kon de ganzen verstaan! ‘Hallo, wie ben jij?’ en ‘wat ben jij voor iets?’ zeiden ze, allemaal door elkaar. Kon hij nu echt ganzen verstaan? Dat was bijzonder! Hij vroeg aan de ganzen welke taal ze spraken. ‘Gans natuurlijk!’ gakte één van de ganzen. Vreemd was dat, want Koos sprak toch echt Xzibitiaans. Sommige woorden van de ganzen kon hij niet verstaan, maar het meeste wel. Na even gekletst te hebben met de ganzen over wie hij en zij waren en waar ze allebei vandaan kwamen, ontdekten ze dat het Xzibitiaans en het Gans eigenlijk gewoon een soort dezelfde taal was, maar dat het – laten we zeggen – een ander dialect was. Bijzonder! De ganzen vonden Koos erg aardig, hoewel ze nog nooit zo’n bijzonder wezen hadden gezien. Hij was wel erg groot! Samen gingen ze een rondje zwemmen in de plas. Nou ja, de ganzen zwommen en Koos vloog met ze mee op zijn grote pannenlap. Hij kon ook wel over het water drijven maar dan kon hij de ganzen niet bijhouden. ‘Kun jij ook vliegen?’, vroeg één van de ganzen, en Koos riep blij uit ‘JA! Jullie ook dan?’ (Hij had immers nog nooit een gans gezien dus hij wist niet of ze konden vliegen) ‘Ja, wij vliegen heel wat af!’ riepen de ganzen. Samen vlogen ze de lucht in en lieten ze Koos heel Rotterdam zien. Ze landden op de Euromast en op de Erasmusbrug en boven op de hoogste gebouwen van Rotterdam. Ook vloog Koos stiekem een rondje (onder zijn onzichtbaarheidsmantel) door de Markthal – daar konden de ganzen natuurlijk niet zomaar doorheen gaan vliegen met al die mensen – en door de V&D en Hema. Hij keek zijn ogen uit naar alle vreemde kledingstukken en producten. De ganzen wisten gelukkig heel wat te vertellen over de gewoonten en het gedrag van de mensen. Dat was interessant zeg!, dacht Koos, maar het was ook wel een vreemd volkje!

Hij wilde nog wel wat dichterbij gaan kijken… Voordat hij terug zou gaan naar de planeet Xzibit – Koos vond het niet zo leuk om héél lang weg te gaan zoals veel Xzibitianen deden, dus maakte hij maar een korte reis naar de aarde en bleef hij alleen in Rotterdam (en even in de woestijn, waar ik de vorige keer al over vertelde) – wilde hij die aparte wezentjes nog wel van wat dichterbij bekijken… Daarover meer in het laatste deel van het verhaal over Koos de Alien! 

Advertenties

Een gedachte over “Vervolgverhaal | Koos de Alien (3).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s