Opening tentoonstelling, netwerken en visitekaartjes.

Gisteren was ik bij de opening van de tentoonstelling ‘oorlog in de Hoeksche Waard’ in het Streekmuseum Hoeksche Waard, dat gevestigd is in Heinenoord (een dorp hier vlakbij). De afgelopen jaren is het museum heel erg opgeknapt, verbouwd en gerenoveerd en dat heeft zijn vruchten al aardig afgeworpen.

Gisteren werd de tentoonstelling over de Tweede Wereldoorlog geopend. De conservator/persoon-die-de-boel-regelt (conservator dekt de lading niet echt denk ik) is maar iets van 5 jaar ouder dan ik. Mooi om te zien hoe professioneel ze de opening aanpakte; er waren denk ik wel iets van 250 mensen (lastig in te schatten, het was in een partytent die in de tuin van de boerderij was neergezet). Ze was nerveus maar pakte alles goed op. Het was heel goed geregeld en er waren veel mensen (waaronder aardig wat – plaatselijke – pers) op afgekomen. Ik was er op uitnodiging (zoals alle gasten, het was een besloten opening namelijk), omdat ik in het bestuur zit van het Rien Poortvlietmuseum. Ik wist niet zo goed wat ik moest verwachten, want ik was nog nooit naar zo’n opening geweest – wel voor de korte (kerst)expositie in Valkenburg, maar dat was van half november tot half januari en dus niet zo’n spectaculaire en grote opening. Ik hoop dat ik op een dag misschien ook wel zo’n opening mag verzorgen: spannend, maar ook heel tof om te zien hoe mensen ‘jouw’ tentoonstelling waarderen. Een project waar je zo hard aan gewerkt hebt en dat dan op zo’n dag alles bij elkaar komt.

Er waren leerlingen van de middelbare school in Oud-Beijerland die mensen hadden geïnterviewd die de oorlog in de Hoeksche Waard hebben meegemaakt. Ze hebben een dvd laten maken van hun interviews. Erg indrukwekkend. Het maakte op de leerlingen zelf ook veel indruk had ik het idee. Het officiële gedeelte van de opening werd verzorgd door Gijs Tuinman, militair en een tijdje geleden geridderd in de Willemsorde vierde klasse; de hoogste onderscheiding die je als militair in Nederland kunt krijgen. Hij vertelde over de Tweede Wereldoorlog maar ook over de militairen die nu nog strijden voor vrede en veiligheid op verschillende plaatsen in de wereld. Wat vooral veel indruk op mij maakte was dat hij zijn twee jonge dochters meegenomen had en vertelde dat hij – en vele anderen – strijdt voor vrede en veiligheid omdat hij zijn kinderen in die vrede en die veiligheid wil laten opgroeien. Mooi.
Vervolgens werd The Last Post gespeeld op trompet – het was muisstil – en hingen Gijs en een aantal leerlingen van de school in Oud-Beijerland een aantal namen in de ‘herinneringsboom’, waarin zoveel mogelijk namen van slachtoffers hangen; mensen uit de Hoeksche Waard die omgekomen zijn tussen 1940 en 1945. Dit vond ik heel indrukwekkend.

Daarna was het officiële gedeelte afgelopen en hebben we (ik was samen met een aantal andere bestuursleden van het museum) even rondgekeken. Daarna waren er allerlei hapjes en ook de wijn was erg goed. Het was al snel erg gezellig, haha. Ik werd aan allerlei mensen voorgesteld; het blijft wel een netwerk-feestje. Er waren dan ook allerlei mensen. Zo ontmoette ik de buurman van één van mijn collega’s, hij heeft een kunstgalerie waar hij allerlei exposities e.d. organiseert. Interessant! Ik ontmoette verschillende vrijwilligers van verschillende (streek)musea in de buurt en wisselde gegevens uit met een freelancer die bij de regionale krant werkt. Wie weet wat daar nog uit voorkomt. Ook sprak ik kort met de conservator van het museum waar we waren, zodat ik binnenkort eens één op één ook met haar van gedachten kan wisselen (zij is nogal succesvol, ik kan er altijd iets van leren natuurlijk!).

Er werd zelfs meerdere keren gevraagd of ik visitekaartjes (!) heb. Haha, ehm… nee. Nog niet. Ik ga er stiekem vandaag wel al naar kijken. Johan gaat me helpen om mooie kaartjes te maken. Het wordt meteen lekker professioneel allemaal; ik heb toen ik thuis kwam vrijwel meteen een (professioneel) emailadres aangemaakt zodat ik én niet alle musea-gerelateerde mail in mijn privé-mail binnenkrijg én meteen misschien wat professioneler overkom (Linda Bestebreur klinkt toch een stuk serieuzer dan ‘Leentje Gerritdina’ – bovendien makkelijker spellen, haha!). Op mijn visitekaartjes komt dan ook mijn blog te staan (ik denk op de achterkant, op de voorkant mijn gegevens en functie als conservator bij het museum), lijkt me wel tof. Dan wordt het ook gelijk tijd om misschien een nieuwe lay-out te (laten) maken. Ga ik ook eens over nadenken (en het staat op mijn Day Zero Project-lijst, haha). Mijn blog blijft echter wel mijn eigen persoonlijke internet-plekje, ik ga niet ineens alleen maar over professionele zaken schrijven 🙂 Ik vind het echter wel tof om zo af en toe iets te delen over mijn werkzaamheden in het museum en wat ik daaromheen zoal doe.

Wie weet wat er voortkomt uit het netwerken. Daar gaat het tegenwoordig toch vaak om. Ik ben benieuwd! Oh, en trouwens: ga de tentoonstelling bezoeken als je in de buurt bent, ik vind het wel een aanrader. De oorlog wordt nog steeds ‘levend’ gehouden en dichtbij gebracht, ook al is het dit jaar al 70 jaar geleden dat Nederland werd bevrijd. Meer informatie over het museum (en na even doorklikken ook over de tentoonstelling) vind je hier.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s