Het hondje dat een hekel aan mij heeft.

Inmiddels bezorg ik al een flinke tijd post in dezelfde wijk. In iedere wijk heb je wel bijzonderheden: een brievenbus op een gekke plek die je niet verwacht, mensen die geabonneerd lijken te zijn op alles en dus altijd enorm veel post krijgen, huizen waar je nooit komt omdat die mensen nooit post lijken te krijgen en… huisdieren – vooral honden.

In mijn huidige postwijk – waar ik al een hele tijd loop – zijn een aantal adressen waar ik even op moet passen voor de hond. Zo is er een huis waar ik op moet passen dat ik de post niet op de kop van de hond gooi, want die ligt altijd half naast en half onder de brievenbus. Ook is er een huis waar de hond altijd luid blaffend aan komt rennen en dan vervolgens wegrent en gaat janken zodra ik de brievenbus opendoe. Bijzonder vind ik dat. Bij een ander huis moet ik juist héél zachtjes doen, want daar ligt altijd een grote herdershond in de gang en die gaat altijd héél hard blaffen en tegen de brievenbus opspringen met zijn scherpe klauwen en grote tanden (het klinkt nu echt alsof het een monster is, haha) als hij ook maar iets hoort. Die brievenbus gaat naar binnen open en dus moet ik mijn handen riskeren zodra de hond mij heeft gehoord. Héél zachtjes doen dus en iedere keer weer even blij zijn als het is gelukt en mijn handen er nog aan zitten haha. Gelukkig krijgen deze mensen niet zoveel post en zijn er genoeg dagen dat ik er niet heen hoef.

Dan is er ook nog een klein keffertje (zo’n vervelende opgevoerde cavia waar ik nooit mee gezien zou willen worden) die in een huis woont met een héle lieve kat – die zit altijd buiten en die ga ik eerst aaien voor ik de post bezorg – en een hele lage brievenbus, zo eentje die net boven de grond zit. Dat keffertje pakt altijd de post aan om het vervolgens aan stukken te scheuren – maar zodra het binnen is, is het mijn verantwoordelijkheid niet meer dus jammer dan, dan moet je je hond (nou ja, hond…) maar beter opvoeden vind ik – dus ik moet altijd voorzichtig een randje van de brievenbus open wippen zodat ‘ie niet in mijn vingers bijt. Vervelend beestje. Gelukkig zit er dus die hele lieve kat en zit er aan de andere kant van diezelfde straat ook een hele lieve kat die altijd naar binnen wil en dus heel klaaglijk gaat miauwen. Echt een schattig exemplaar is dat.

Tja, en dan is er nog het hondje dat een hekel aan mij heeft. Als deze – een klein keffertje, maar niet zo heel erg mini, hier kun je je nog wel mee vertonen op straat – in de gang ligt gaat ‘ie heel hard blaffen en springen zodat ik niet fatsoenlijk de post naar binnen kan gooien. Als ‘ie in de huiskamer zit gaat ‘ie op de bank staan en heel hard blaffen, net zolang tot ik uit zijn gezichtsveld ben verdwenen. Als ‘ie ergens anders in huis is maar hij hoort mij, dan gaat hij heel hard blaffen net zolang totdat ik weer weg ben. Als ik langsloop en ik heb geen post voor dat adres – wat regelmatig voorkomt – gaat ‘ie óók heel hard blaffen. Als ik ‘m tegenkom terwijl ‘ie uitgelaten wordt door zijn baasje, gaat ‘ie óók heel hard blaffen. Hij heeft echt de pik op mij, heel grappig eigenlijk als je erover nadenkt: waarom zou dat zijn?

Al vanaf het begin dat ik er kom heeft dit hondje een hekel aan mij. Misschien heeft ‘ie gewoon een hekel aan postbodes, dat zou natuurlijk ook kunnen. Als z’n baasje (bazin, eigenlijk, maar dat vind ik zo’n stom woord, baasje klinkt leuker) ‘m aan het uitlaten is kijkt ze ook altijd heel boos naar mij zo van ‘waarom zorg je ervoor dat mijn hond gaat blaffen?’ en ze zegt ook nooit hallo. Zo hondje, zo baasje? Of andersom? Je kan natuurlijk iedere hond ‘verpesten’ door ‘m een slechte opvoeding te geven. Ik hoop maar dat het een heel lief hondje is en dat ‘ie gewoon een hekel heeft aan mij om welke reden dan ook :’) En z’n baasje ook :’) Toen ik er gisteren kwam had ze net de hond uitgelaten en was ze nog in de gang, dus toen ik de post naar binnen wilde gooien ging het hondje heel hard blaffen en tegen de brievenbus aanspringen zoals altijd. Dus ik wachtte, want ik heb geen zin in een beet in mijn hand natuurlijk. Zegt dat baasje zo heel boos ‘ja geef maar hoor’ zo van ‘schiet op ik heb niet de hele dag de tijd.’ Sommige mensen…

Misschien moet ik haar een hoe-voed-ik-mijn-hond-op-en-zorg-ik-ervoor-dat-hij-niet-gaat-blaffen-en-springen-tegen-de-postbode-cursus geven? (en ja, hoera, je hebt zojuist ongeveer 800 woorden gelezen over huisdieren in mijn postwijk)

Advertentie

2 gedachtes over “Het hondje dat een hekel aan mij heeft.

  1. In 1 van mijn wijken was er een deur (met ondoorzichtig glas boven EN onder) waar de hond een keer doorheen gesprongen was en toen had hij een postbode gebeten. Er zat, toen ik die wijk kreeg, een dikke houten plaat voor de deur waar de hond altijd tegenop sprong. Het baasje was een keer buiten en toen vertelde hij mij dat verhaal. Bij dat soort huizen deed ik ook altijd heel voorzichtig de brievenbus open 😛 Maar in dezelfde straat was er ook een huis waarbij de hond netjes de post aanpakte en naar zijn baasje bracht, ook als de deur openstond en de hond gewoon naar buiten kon lopen (achter het tuinhekje). Het baasje kon namelijk heel slecht lopen/bukken, dus dat was echt mooi!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.