Nationale rouw.

Sinds 1962 is er geen dag meer geweest van nationale rouw. Dat was na het overlijden van koningin Wilhelmina. Best bijzonder dat er dan een dag van nationale rouw is, door het overlijden van één, hoewel belangrijk, persoon. Bij andere koninginnen in Nederland is dat niet meer gebeurt. Vandaag is er weer een dag van nationale rouw in Nederland. Jullie weten het waarschijnlijk allemaal: het is vanwege de vliegramp in Oekraïne, waarbij 298 mensen zijn omgekomen. Volgens mij zijn het er sowieso al 301, want er waren ook 3 baby’s aan boord die geen eigen plek hadden. Zij staan dus niet op de officiële lijsten en worden dus niet meegerekend met de officiële cijfers. Ik reken ze wel mee. Ik maak geen onderscheid tussen Nederlanders en niet-Nederlanders, hoewel ik begrijp dat het ons hele land heeft geraakt omdat er zoveel Nederlanders bij omgekomen zijn. Dat komt dan heel dichtbij omdat we eigenlijk maar in zo’n mini-landje wonen. Toch maak ik geen onderscheid. Het maakt niet uit of er nu 193 Nederlanders of 1 Nederlander is omgekomen. De levens van deze andere mensen waren óók onschuldig en óók de moeite waard. Zij waren ook vader, moeder, zoon of dochter, buurman of buurvrouw, kennis of collega. Zij hadden ook jouw vader, moeder, zoon of dochter, buurman of buurvrouw, kennis of collega kunnen zijn (zoals minister Timmermans zo treffend zei in zijn speech).

Image
Bron

Het is een dag van nationale rouw, waarbij we stilstaan bij alle mensen die zijn omgekomen bij deze vreselijke ramp, die niet had hoeven gebeuren, als mensen elkaar niet zo naar het leven zouden staan. Als mensen genoegen zouden nemen met genoeg. Als mensen niet altijd meer wilden. Het is geen oorlog van Oekraïners tegen Russen, of een stiekeme oorlog van Amerika tegen Rusland (want dat is het volgens mij ook). Het is een oorlog van mensen tegen mensen. En dat moet gestopt worden. Ik weet niet hoe, ik weet nog niet wanneer, maar er komt een dag dat het vrede zal zijn. Zeker weten. Voor nu wil ik jullie vragen om vandaag even stil te staan bij al deze omgekomen mensen. Vergeet daarbij niet de mensen die dagelijks omkomen in oorlogsgebied – en ver daarbuiten. Deze mensen worden vaak niet genoemd, zeker niet bij naam zoals deze mensen gisteren in de krant werden genoemd, maar zij waren óók onschuldig. Zij hadden ook een naam. Zij waren ook vader of moeder, zoon of dochter, buurman of buurvrouw, kennis of collega. Sta daar ook even bij stil, bij deze verrotte wereld en alle mensen die daar de dupe van zijn. En maak de wereld wat mooier door een glimlach te schenken aan een vreemde en die deur eens een keer wél open te houden voor iemand. Maak de wereld een beetje mooier en begin daarbij bij jezelf.

Ik wens je een fijne dag, maak er iets moois van!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s